พึ่งพ้นออกมาจากวงสนทนาในห้องประชุมสัมมนานาชาติในยามค่ำคืนดีจังเลยละนั่งฟังผู้นำเสนอเป็นภาษาอังกฤษ มีบ้างสอดแทรกเข้ามาคือภาษาจีนจากพระภิกษุณีมาจากไต้หวัน ได้เห็นความหลากหลายทางวัฒธรรมภาษาที่แต่ละกลุ่มชนได้ใช้สื่อสาร
โดยทำให้ตนเองไม่ทรนงในภาษาของตนเอง หากแต่เป็นการยอมรับในความหลากหลายทางภาษา
การที่เรานั่งฟังบางภาษาไม่รู้เรื่องนั้น ไม่ใช่เป็นความผิดของผู้พูดหรือของใคร หากแต่เป็นเพราะเราเองที่ไม่ยอมเข้าไปเรียนรู้ต่างหากละ
แท้จริงทุกภาษาล้วนมีคุณค่าต่อการใช้สื่อสารด้วยกันทั้งนั้น ยิ่งเราได้เข้าใจในความหมายของภาษาที่สื่อสารออกมาเราจะยิ่งเข้าใจถึงวิถีจิตวิญญาณของกลุ่มชนเหล่านั้น
วันนี้พบเพื่อนในโกทูโนว์อีกคนเราเจอกันคุยกันไปไหนไปกันแล้วมาพิมพ์เพื่อบันทึกนี้พอชะโงกหน้าไปดู เอ๊ะนี่โกทูโนว์นี่นาเลยจะเอ๋โดยบังเอิญ เป็นรุ่นน้องของสถาบันทั้งที่นี้และยังไปเป็นรุ่นน้องที่เมืองนอกที่ไปจบ ป. เอกกันมาอีกละมันแปลกดีนะโลกมันกลมละนี่...นี่คือเพื่อนที่พิ่งเจอตัวเป็น ๆ ...
http://gotoknow.org/blog/ganesh08
ก่อนจะหลับนอนใน ม. มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ที่ อ. วังน้อยในคืนนี้ยูมิขอฝากรอยมุมแง่คิดว่า...สังคมแห่งเครือญาติที่แท้จริงมักเชื่อมโยงด้วยหลักพุทธธรรมหรือธรรมแห่งผู้รู้เสมอละครับ...
อาจารย์ยูมิ
นมัสการครับพระคุณเจ้า ธรรมะหรรษา
กระผมได้เข้าไปเดินท่องไปในโลกของ ม.มจร. เข้าไปในห้องทำงานของพระคุณเจ้าแล้วละ ที่อยู่ชั้น 4 ของอาคารที่ใหญ่โตมองวิวทิวทัศน์งามตามธรรมชาติ มีกลิ่นไอของความเป็นนานาชาติอย่างน่าชื่นชม
อิ อิ อิ...นึกถึงคำกล่าวที่ว่า...ความแน่นอนคือความไม่แน่นอน...ทุกสิ่งล้วนอนิจจังไม่ควรยึดมั่นถือมั่นนั้นแล...อิ อิ อิ
นมัสการครับพระคุณเจ้า...ขอให้เจริญในธรรมยิ่ง ๆ ขึ้นไป...
ธรรมะสวัสดียามเช้าขอรับอาจารย์..
อาจารย์คงได้แง่คิดหลากหลายมุมมองจากการพบปะกับนานาชาตินะขอรับ..
นมัสการพระคุณเจ้าธรรมฐิต
พึ่งกลับมาถึงยังไม่ทันหายเหนื่อยเลยครับผม
ขอพักผ่อนก่อนนะครับ...