แม่คะ

 

หนูหนีพ่อมาประชุมที่กรุงเทพอีกแล้วค่ะ พ่อยังลุกขึ้นนั่งลุกขึ้นยืนไม่ได้เลย พ่อมีอาการซึมเศร้าด้วย ยังกลืนไม่ค่อยได้ พ่อเลยต้องกินข้าวทางสายยาง ที่พ่อมักจะดึงออกแล้วบอกว่ารำคาญมันรุงรัง ตอนนี้พ่ออยู่กับพี่สาวค่ะ อาการทั่วไปปกติดี

 

 

มากรุงเทพครั้งนี้ หนูเลือกเดินทางด้วยรถด่วนดีเซลราง ซึ่งไม่ได้ใช้บริการมานานกว่า 5 ปีแล้วค่ะ เพราะเขาปรับเวลาออกเช้ากว่าเดิมเป็นหกโมงเช้า ทำให้ต้องตื่นเช้ามากเกินไป แต่ครั้งนี้เลือกเพราะความที่หลงใหลการเดินทางด้วยรถไฟ ราคาก็ประหยัดกว่าเดินทางด้วยเครื่องบิน แม้ว่าจะเร็วแต่หนูมีปัญหาเรื่องคนรับส่งด้วย ลูกเขยแม่ต้องไปราชการ

 

รถด่วนดีเซลรางยังดูใหม่มาก หากมองภายนอก แต่เมื่อเข้ามาภายใน รถค่อนข้างเก่าและไม่สะอาด เก้าอี้ที่ได้นั่ง ที่พักแขนก็หัก และเกือบจะปรับเอนไม่ได้ มีครอบครัวของชาวรถไฟครอบครัวหนึ่ง(ดูจากเสื้อที่สวม) โวยวายเสียงดัง บ่นว่าเขาจัดเก้าอี้แบบนี้ให้เราได้อย่างไร ที่วางของก็ไม่พอ เขาซื้อของเยอะมาก มีหีบพลาสติกใบเขื่องที่หาที่วางไม่ได้ จนสาวใจดีคนหนึ่งบอกให้มาวางที่เก้าอี้ข้างเธอ เพราะลูกชายเธอไม่ได้มาด้วย บรรดาข้าวของและของฝาก หนึ่งในนั้นเป็นแหนมเนืองของฝากยอดฮิตของหนองคาย กระเทียมเครื่องเคียงของแหนมเนืองจึงส่งกลิ่นอบอวลไปทั่วตู้รถไฟ

 

เมื่อตอนที่หนูมาซื้อตั๋วรถไฟ ไม่ได้ขอที่นั่งที่หันหน้าไปทางหัวรถไฟ เลยได้นั่งหันหลังให้ ทำให้เวียนหัว ต้องกินยาแก้เมารถไปสองรอบ แต่ก็ดีนะคะ เหมือนปลาว่ายทวนน้ำดี(หนูอ่านหนังสือชื่อนี้มาบนรถด้วย)

 

หนูมีเพื่อนทำงานฝีมือด้วย หนูถักผ้าพันคอ คนที่นั่งถัดไปถักโครเชต์ ทำถุงใส่ขวดน้ำ หนูนั่งคนเดียว ทำให้ถักไหมพรมได้สะดวก หนูทำผ้าพันคอผืนแคบสำหรับเด็กได้หนึ่งผืน แต่ทำยาวหน่อย เผื่อว่าจะใช้เอง เพราะเห็นแฟชั่นกำลังนิยมผ้าพันคอผืนแคบ

 

ก่อนเดินทาง หนูเตรียมเสบียงไว้เลี้ยงตัวด้วย ทำให้โชคดีที่มีของกิน เพราะเดี๋ยวนี้ ไม่มีบริการรับฝากซื้ออาหารเที่ยงเหมือนเมื่อก่อน  แต่ก็มีคนเดินขายของกันเยอะมากและขายดีมากด้วย คนเราชอบซื้อกันจังนะคะ

 

เขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ เป็นวิวที่สวยงามมากอีกที่ ที่เวลารถไฟวิ่งผ่านเวิ้งน้ำ แล้วทำให้เราสบายใจแต่ครั้งนี้หลายคนบอกผิดหวังเพราะไม่สามารถมองผ่านกระจกหน้าต่างที่ขุ่นมัวได้ สองสามคนออกไปยืนถ่ายรูปนอกโบกี้ เขาบอกว่าข้างนอกยังเย็นกว่าข้างในอีก เพราะช่วงบ่ายแอร์ไม่ทำงาน พัดลมก็ไม่ทำงาน โชคดีที่หนูนั่งพัดลมทำงานเลยไม่ค่อยร้อนมากนัก เลยทำให้ได้บรรยากาศทั้งแบบแอร์และพัดลม

 

หนูถึงกรุงเทพช้ากว่าที่ตั๋วกำหนดเกือบชั่วโมง  เจอรถติด แท็กซี่ทั้งเบียดทั้งปาดเพื่อให้เข้าที่พักหนูได้  ทำให้หนูเวียนหัวเพราะเมารถ แม้จะกินยาแก้เมาแล้วสองครั้งก็ตาม

 

วันนี้น้องที่มาด้วย พาไปเที่ยวประตูน้ำ เจอรถติดอย่างหนักอีกเช่นกัน กลับถึงที่พักหนูต้องกินยาแก้เมา ตอนนี้ยาคงกำลังออกฤทธิ์ เพราะรู้สึกมึนๆงงๆ ต้องนอนแล้วค่ะ

 

ฝันดีค่ะ แม่

 

ลูก

7 ม.ค. 53 : 22.17 น.

 

มารวยการ์เด้น บางเขน