ความมุ่งมั่นเพี่อความเสมอภาค ของเด็กและเยาวชนที่ไร้โอกาส

         เช้าวันนี้อ่านหนังสือพิมพ์  ข่าวสด  คอลัมภ์ เลาะเลียบคลองผดุง  ของคุณตุลย์  ณ  ราชดำเนิน  เขียนถึงคุณสุธาสินี  น้อยอินทร์  หรือแม่ต้อย ของเด็ก ๆที่บ้านโฮมฮัก  ที่ป่วยเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย  คุณตุลย์บอกว่า วันนี้แม่ต้อยยังมีกำลังใจเกินร้อย  ยิ้มแย้มแจ่มใสกับลูก ๆ ทุกคน ที่มีมากถึง104 ชีวิต ด้วยวัยตั้งแต่  4 วันจนถึง  20  ปี

          รอยยิ้มของแม่ต้อยเป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยพลังรัก อย่างล้นเปี่ยม  แต่จะมีใครรู้บ้างว่า ภายในหัวใจแม่ต้อยต้องทนกล้ำกลืนความเจ็บปวดเพียงไร

         วันไหนที่แม่ต้อยไม่ลุกออกมาเดิน  ก็ไม่รู้ว่าเด็ก ๆ จะอยู่กันได้อย่างไร  ต้องกำพร้าครั้งที่สองอีกแล้วหรือ 

        ซ้ำร้ายไปกว่านั้น  ปัจจุบันบ้านโฮมฮักกำลังประสบความขาดแคลนด้านทุนทรัพย์อย่างหนัก  และยังขาดครูพี่เลี้ยง  ขาดเจ้าหน้าที่อาสาสมัครที่ทยอยถอนตัวออกไป 

        ผมอ่านข้อเขียนของคุณตุลย์ด้วยความเศร้าซึม คิดถึงประเด็นที่เกี่ยวข้องกับบ้านโฮมฮักแล้วใจหาย  เพราะผมติดตามข่าวมาโดยตลอด และร่วมทำบุญบ้างในบางโอกาส  ผมตัดสินใจขี่รถเครื่องเข้าไปตลาดปากน้ำ  ไปโอนเงินที่ธนาคารไทยพาณิชย์  แม้นว่าจำนวนเงินจะไม่มาก แต่มันก็ช่วยให้ผมคลายความกังวลไปได้บ้าง

        และต้องขออนุญาต  บอกผ่านเจตนารมย์ที่ดีงานของคุณตุลย์  ผ่านบล๊อกว่า  เมื่อท่านทั้งหลายรับรู้เรื่องราวแล้ว  บริจาคผ่าน ธนาคารไทยพาณิชย์  สาขายโสธร  ชื่อบัญชี  มูลนิธิสุธาสินี  น้อยอินทร์  เพื่อเด็กและเยาวชน  เลขที่บัญชี 561-2-21187-7  ไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียม นะครับ  ร่วมด้วยช่วยกันนะครับ