"ที่ไหนมีกาย ที่ไหนมีใจ ที่นั่นก็ภาวนาได้ ที่เขาบอกว่า ไปวัด ไปวัด ก็คือ ไปวัดใจตนเอง ไม่ใช่วัดนอก ๆ ไม่ใช่วัตถุ ไม่ใช่สถานที่"

ใกล้จะปีใหม่แล้ว ปีนี้หนูไม่มีแผนใด ๆ ที่จะทำอย่างชัดเจน ตั้งใจทบทวนใจตนเอง ทบทวนชีวิตที่ผ่านมา ขณะที่เขียนบันทึกอยู่นี้หนูก็นั่งอยู่ในหอพัก ฝนก็ตกหนักเอาการเหมือนกัน

ก่อนหน้านี้หนูนั่งลงหาข้อมูล หนูจะไป Countdown ที่ไหนนะคืนนี้ ไปสวดมนต์ หรือ ภาวนาที่วัดไหนดี หาข้อมูลไปเรื่อย ๆ ก็ มีชอยด์ มาหลายที่ แล้วอยู่ดี ๆ ก็นึกถึง คำถามที่ครูเคยถามพระท่านหนึ่งว่า

ที่เขามารวม ๆ กัน เยอะ ๆ ใส่ชุดขาวแล้ว บอกว่าถือศีลแปดนี่ เขาทำอะไรกันบ้างเหรอเจ้าค่ะ

พระท่านตอบว่า

"ก็คงมาสวดมนต์เดินจงกลม อะไรประมาณ นี้แหละ ถามทำไม"

"อืม...โยมถามเพราะโยม ไม่เคยมาเจ้าค่ะ และก็ไม่ค่อยเข้าใจว่า ทำเพื่ออะไร"

"มันก็คงได้บ้างแหละ จะได้มากได้น้อย ก็อยู่ที่แต่ละคน"

พระท่านตอบ

หนูนึกขึ้นมาได้อ้าว ครูบอกว่า

"ที่ไหนมีกาย ที่ไหนมีใจ ที่นั่นก็ภาวนาได้ ที่เขาบอกว่า ไปวัด ไปวัด ก็คือ ไปวัดใจตนเอง ไม่ใช่วัดนอก ๆ ไม่ใช่วัตถุ ไม่ใช่สถานที่"

 

ใจหนูจึงหลุดจากความดิ้นรนค้นหาสถานที่ ๆ จะไป Countdown กลับมาอยู่กับลมหายใจ หันไปมองรอบ ๆ อืม ห้องเรายังดูไม่เรียบร้อยเท่าไหร่ งั้นก็ภาวนาผ่านการจัดห้องใหม่ ทำความสะอาด นี่แหละคือการเจริญสติภาวนา

 

หนูได้ข้อสรุปให้กับใจตนเองว่า

ไม่ว่าคืนนี้ จะ Countdown ข้ามปีที่ไหน

หากหนูเจริญสติอยู่อย่างรู้ตัว ที่นั่นก็เป็นที่ ๆ เหมาะกับการภาวนา

 งั้นก็เอาหล่ะ งั้นเรามาร่วมกันภาวนา ตั้งแต่ลมหายใจนี้กันเลยนะคะ