กัลยาณมิตรหลายท่านจะทราบว่า บ้านผมเลี้ยงแมวไว้ 1 ตัว ชื่อ "น้ำจิ้ม" แต่ผมชอบเรียกมันว่า "ไอ้หมาจิ้ม" เพราะมันชอบกวนโอ๊ยทุกวัน

"ไอ้หมาจิ้ม" เป็นแมวหลง สีเทา ซึ่งเป็นสีที่ไม่ค่อยเห็นโดยทั่วไป เคยดูโทรทัศน์ครั้งหนึ่ง เขาว่าเป็นแมวญี่ปุ๋น อันนี้ผมก็ไม่แน่ใจ

ผมเขียนถึงแมวบ่อยจนหลาย ๆ ท่าน คิดว่า ผมรักแมว ไม่จริ๊ง ชีวิตผมเลี้ยงหมาเป็นหลักตั้งแต่อยู่กับพ่อแม่ ดังนั้น ผมต้องรักหมามากกว่าซิ จึงจะถูกต้อง

บุญพาวาสนาส่งให้ "ไอ้หมาจิ้ม" ต้องมาเป็นแมวตัวแรกในชีวิตที่ผมเลี้ยงดูปูเสื่อ มาอยู่กับผมตั้งแต่ผมอยู่หอพักจนถึงปัจจุบัน มีบ้านเล็ก ๆ ก็ยังเห็นหน้ามันอยู่ ฮึ

"ไอ้หมาจิ้ม" เป็นแมวเจ้าเล่ห์ แสนกล คบไม่ได้ และน่าถูกเตะที่สุด

มีเวลาจะหาเรื่องเล่าให้ฟังครับ

พฤติกรรมการนอนของมันคือ ชอบนอนผ้าใหม่ แต่ถ้าผ้าใหม่ที่มันนอนได้สัก 2 - 3 ครั้ง แบบนี้เลิก ไปหาผ้าใหม่ต่อไป ชอบนอนใกล้คน ... แต่ที่ชอบมาก นอนได้ไม่เหมือนแมวทั่ว ๆ ไปที่เขานอนกัน

วันนี้เอาท่านอนท่าหนึ่งมาให้ยลกันครับ ดู๊ ดู่ ดูมัน ...

 

"... หลับสนิทหรือยัง ไอ้หมา ..."

 

"... น้านน ฝันว่า กำลังลอยน้ำอยู่เหรอ ..."

 

 

"... เรียบร้อยแบบกุลสตรีไทย ..."

 

 

"... สงสัยเฝ้าพระอินทร์แล้วล่ะ ..."

 

 

"... แมวหมดสภาพ ..."

 

 

"... ไม่เมื่อยขาหรือไง ท่าเนี่ย ..."

 

 

 

โดยธรรมชาติของแมวที่เราเลี้ยงไว้ มันจะนึกว่า มันคือเจ้าของบ้าน เราคือคนรับใช้ ครับ ดังนั้น เวลาอยากได้อะไร มันจะร้องอย่างเดียว อยู่กันไปนาน ๆ ก็จะเข้าใจว่า อยากได้อะไร อยากให้ทำอะไรให้ครับ

จากไม่เคยรู้เรื่องแมวเลย ก็ต้องรู้เพราะมันนี่แหละ "ไอ้หมาจิ้ม"

วีรกรรมของ "ไอ้หมาจิ้ม" มีอีกมากมายครับ ว่าง ๆ จะนึกถึงความหลัง แล้วเล่าให้ฟังอีกทีนะครับ กะว่าเปิดบล็อกใหม่ให้มันไปเลย อิ อิ

ถึงปัจจุบัน ผมก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่า ผมรักหมาหรือรักแมวมากกว่ากัน แต่คิดว่า รักสัตว์โลกที่มีชีวิตเหมือน ๆ คนทุกอย่าง เพราะเขาก็มีชีวิตและหัวใจเหมือนเรา ว่าไหมครับ ;)

ขอฝากภาพท่านอนของ "ไอ้หมาจิ้ม" ... มาสวัสดีปีใหม่ซะเลยดีไหมครับ

 

ขอให้มีความสุขทุกท่านนะครับ

บุญรักษา คนดี ครับ ;)