แล้วหลบหนียามเราพบทุกข์มหันต์

ยามเย็น ๆ ลมพัดผ่านเนินขุนเขารูปช้างข้างตึก ม. ทักษิณ ถิ่นสงขลาลงมากระทบกายให้เย็นสบาย ๆ ผมยังคงนั่งทำงานที่โต๊ะตัวเดิม ๆ  

วันนี้ทางผู้บริหารนัดสังสรรค์พบกันใกล้วันปีใหม่  มีจับของขวัญเจ้าหน้าที่บอกต่อมาผมมาเจอเลยร่วมด้วยช่วยกัน ครั้นจะออกไปหาของขวัญตามราคาที่กำหนดก็ได้แต่คิดแล้วเอาเงินใส่ซองไปจับฉลากกันเลยใครได้ก็เอาไปใช้ได้เลยละ...อิ อิ อิ

เข้าเวบอ่านเมล์แล้วเกิดอยากเขียนกลอนตลาดอย่างนี้ละ...

มาอ่านกลอนตอนเย็นเห็นมุมคิด 

 มองชีวิตคิดคบเพื่อนเตือนใจหนา

เพื่อนทั่วไปมีขวดไวน์ติดมือมา 

 เพื่อนแท้ซับน้ำตาคราทุกข์ใจ

 

เพื่อนทั่วไปไม่เห็นน้ำตาคุณ 

 เพื่อนแท้หนุนตักนอนหรือซบไหล่

คาดหวังเอาจากคุณเพื่อนทั่วไป 

 เพื่อนแท้ให้จริงใจห่วงใยกัน

 

เพื่อนทั่วไปหาประโยชน์ทุกถิ่นที่ 

 แล้วหลบหนียามเราพบทุกข์มหันต์

เพื่อนที่แท้คอยดูแลกันและกัน 

 ดำรงมั่นในเพื่อนแท้แน่จริง..เอย.