ปฏิรูปอุดมศึกษาสู่การเรียนรู้เพื่อการเปลี่ยนแปลง และ GNH in Education (๒)

การเสวนาเรื่อง การเรียนรู้สู่สันติสุข

ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา  ประธานที่ปรึกษาสูงสุดโรงเรียนสัตยาไส

ประเทศไทยมีการศึกษาที่ใช้สมองเป็นหลัก สอนให้เด็กเน้นความเก่ง คิดว่าเป็นเรื่องสำคัญที่ต้องสร้างความเก่ง จึงเกิดเป็นระบบของการแข่งขัน การเอาชนะ ทำให้เกิดปัญหาตามมาหลายอย่าง เพราะนโยบายจากรัฐมนตรีเปลี่ยนแปลงตลอด ทำให้เกิดความสับสน

ที่ว่ามีปัญหาก็เพราะคนเก่งไม่ชอบให้คนอื่นเก่งกว่า เพราะใช้ความเก่งเป็นโอกาสในการเรียนต่อในระดับที่สูงขึ้นไป คนในเมืองใหญ่จึงได้โอกาสมากกว่า การปฏิรูปการศึกษาที่ผ่านมาจึงล้มเหลว

การสร้างคนดี สำคัญกว่าคนเก่ง คนดีจะคิดถึงคนอื่น คิดถึงส่วนรวม คิดถึงสังคม และโลกก่อนตัวเอง เมื่อเราสร้างคนดีแล้วเขาจะเก่งเอง

 

รศ.ประภาภัทร นิยม  รองอธิการบดีสถาบันอาศรมศิลป์

คนที่เป็นครูต้องตื่นรู้ และมีการเคลื่อนไหวในระดับจิตวิญญาณ เห็นความเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้นในตัวเอง ในสังคม ในสภาพแวดล้อม และรู้ว่าเรารับรู้สภาพปัจจุบันและอนาคตดีพอไหม ลูกศิษย์ของเราจะรู้วิธีที่จะตื่น ที่จะเปลี่ยนแปลงได้อย่างไร

ครูจึงต้องเป็นคนที่เปลี่ยนตัวเองในระดับจิตวิญญาณได้ มีวิธีคิดที่เชื่อมโยง เป็นระบบ มองเห็นองค์รวม มีความคิดสร้างสรรค์ การศึกษาต้องสอนให้คนมีคุณภาพภายในที่พร้อมในการเรียนรู้

ครูต้องพาให้เรื่องที่จะเรียนรู้เป็นเรื่องที่มีความหมายต่อผู้เรียน เป็นการเรียนจากสถานการณ์จริง จากความสัมพันธ์ที่กำลังเกิดขึ้นอยู่รอบตัว

ครูต้องสามารถสื่อสารในเรื่องที่เป็นสาระ สนุกกับการเรียนรู้จากผู้คนรอบข้าง เป็นคนที่สามารถในการคิดเชื่อมโยงซับซ้อน แต่จัดระบบให้ผู้อื่นเข้าใจได้ง่าย นการณ์จริง จากความสัมพันธ์ที่กำลังเกิดขึ้นอยู่รอบตัวเรา

ศ.นพ.ประสิทธิ์  วัฒนาภา  รองอธิการบดีฝ่ายทรัพยากรบุคคลและพัฒนาคุณภาพ มหาวิทยาลัยมหิดล

เมื่อเดือนมิถุนายน ปีพ.ศ.๒๕๕๑ มีโอกาสไปร่วมประชุมนานาชาติ เรื่องเป้าหมายของการจัดการศึกษาในระดับอุดมศึกษา ที่เมืองกูร์นี ผลของการประชุมคือ การศึกษาในระดับอุดมศึกษาควรเป็นการศึกษาที่นำไปสู่สันติสุข และคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นของมนุษยชาติ ข้อสรุปนี้ทำให้ต้องกลับมาคิดทบทวนว่ามหาวิทยาลัยมหิดลกำลังจัดการศึกษาเพื่อเป้าหมายอะไร เราไปแบบนั้นหรือเปล่า การผลิตบัณฑิตที่รู้จักการสร้างความรู้ และใช้ความรู้เพื่อสร้างคุณภาพชีวิตจะต้องทำอย่างไร

เจอร์เกน ฮาร์เบอร์มาส จัดความรู้เอาไว้ ๓ ประเภท คือความรู้ที่ต้องมีการพิสูจน์ ทดลอง ความรู้ที่ได้จากการพูดคุยสื่อสารกับบุคคลอื่น และความรู้ที่เกิดจากการหลุดพ้น ความรู้ประเภทหลังนี้จัดได้ว่าเป็นกระบวนการเรียนรู้เพื่อการเปลี่ยนแปลง

มหาวิทยาลัยมหิดลได้นำอักษรจากพระนาม M A H I D O L มาสร้างให้เป็นคุณค่าหลักขององค์กร ที่ทุกคนจะน้อมนำไปปฏิบัติ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง A - Altruism คือการดำรงตนเพื่อผู้อื่น

Dasho Karma Ngawang Ura ประธานศูนย์ภูฏาณศึกษา ประเทศภูฏาณ 

กระบวนการนำ GNH สู่ระบบการศึกษา ครูเปลี่ยนเท่านั้นไม่พอ หลักสูตรต้องเปลี่ยนด้วย เพราะหลักสูตรคืออิสรภาพของครูผู้สอนในการนำการเปลี่ยนแปลงจากครูสู่ผู้เรียน

ในการพัฒนาคนให้มีสันติสุข มีความกลมกลืน ครูต้องมีคุณภาพของความเป็นผู้นำ ความสำเร็จจะเกิดขึ้นได้ต้องอาศัยการทำงานร่วมกันของทุกระบบ เพราะเรากำลังสร้างคนของอนาคตด้วยกัน

ดร.อาจอง กล่าวเสริมว่า ครูที่ดีต้องมีทักษะในการพูดจากใจ สร้างแรงบันดาลใจให้กับผู้เรียน ที่สำคัญคือต้องพูดในสิ่งที่ตัวเองเชื่อ เป็นครูด้วยความรักความเมตตา และควรยกระดับจิตใจผู้เรียนด้วยการฝึกสมาธิ ที่สัตยาไสมีการทำสมาธิทุกเช้า – เย็น และในทุกคาบเรียน

รศ.ประภาภัทร ทุกคนในภูฏาณที่ได้ไปสัมผัสพูดคุยมาเข้าใจเรื่องการศึกษาดีมาก การขับเคลื่อนต้องมาจากการที่ผู้กำหนดนโยบายสูงสุดให้ความสำคัญ มองเห็นอนาคตข้างหน้า ที่ภูฏาณสอนทุกวิชาเป็นภาษาอังกฤษ น่าทึ่งว่าเขาทำอย่างไรให้ครูของเขาทำได้

 ศ.นพ.ประสิทธิ์ การเรียนรู้ที่สร้างให้เกิดการเปลี่ยนแปลงได้เป็นการเรียนรู้ที่ต้องอาศัยสติ สมาธิ ต้องการความเข้าใจในหลักการเรียนการสอนที่ใช้กิจกรรม ใช้การสนทนาที่หยั่งลงไปถึงใจ การเป็นแบบอย่าง และต้องมีความสม่ำเสมอ

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ฝึกตนฝนปัญญา



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณที่บันทึกให้ได้ทราบว่าสาระในการประชุมเป็นอย่างไร ผมเสียดายที่ไม่มีโอกาสเข้าร่วมครับ

วิจารณ์