กำลังใจจากรุ่นพี่และแรงกระตุ้นจากการกลับจากอบรม การจัดการความรู้โดยชุมชนนักปฏิบัติทำให้ต้องกลับมาเพิ่มบันทึกอีกครั้ง

เมื่อวันที่ 14-15ธ.ค 52ที่ผ่านมาได้มีโอกาสไปร่วมอบรมการจัดการความรู้โดยชุมชนนักปฏิบัติ เรื่อง “การถอดบทเรียนองค์ความรู้ในงานพัฒนา” ที่ ภูเขางามรีสอร์ท จ. นครนายก ในการอบรมครั้งนี้ผู้จัดได้มีการเตรียมการจัดกระบวนการให้ผู้เข้าร่วมได้เรียนรู้การจัดการความรู้สึก การจัดการความรัก ก่อนการจัดการความรู้ ซึ่งรู้สึกว่าตรงใจตัวเองมากและคิดว่าน่าจะสอดคล้องกับบรรยากาศคนในองค์กรเราขณะนี้ 

                         

เมื่อได้เข้าร่วมการอบรมในวันงานจริงก็ถือว่าได้ตอบโจทย์ของการเรียนรู้ที่จะรู้จักตัวเอง เข้าใจคนอื่น จากเครื่องมือที่เรียกว่า  "นพลักษณ์ " ซึ่งน่าจะทำให้เกิดการจัดบรรยากาศการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่จะช่วยให้เกิดความสัมพันธ์ซึ่งกันและกันอันดีระหว่างเพื่อนร่วมงาน เกิดความเข้าอกเข้าใจซึ่งกันและกันและนำไปสู่ความไว้วางใจ และความเชื่อมั่นในทีมงาน

การมาอบรมครั้งนี้ทำให้ตอกย้ำความเชื่อมั่นในสิ่งที่ตัวเองได้ริเริ่มดำเนินการมาก่อนแล้ว  ด้วยที่สำนักงานปฏิบัติการภาค   พวกเราได้ริเริ่มเพื่อกระตุ้นให้เกิดบรรยากาศการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และ การจัดการความรู้ที่อยู่ในตัวคนทำงาน   ที่พวกเราเชื่อว่ามีต้นทุนที่ดีๆกันอยู่แล้วทุกคน ด้วย “กัลยาณมิตรสนทนา”

การมาอบรมครั้งนี้ทำให้นึกถึง “ความประทับใจ”เมื่อครั้งที่ตัวเองได้เคยไปศึกษาดูงาน“การสร้างองค์กรแห่งความสุขและการจัดการความรู้”ที่โรงเรียนเพลินพัฒนาร่วมกับคณะทำงานพัฒนาบุคลากร เมื่อหลายเดือนก่อน และกลับมาสรุปบทเรียนร่วมกัน  การอบรมครั้งนี้จึงทำให้ตัวเองได้ “แรงบันดาลใจกลับมาอีกครั้ง”  เกิด “ไฟลุกโชนในใจให้ลุกขึ้นมาฮึดสู้”ขึ้นมาอีกครั้งหลังจากที่ห่างหายจากบันทึกนี้ไปนาน

........

เราเริ่มการสร้างบรรยากาศการพูดคุยอย่างมีสุนทรียะจากกิจกรรมง่าย ๆเช่นการเปลี่ยนบรรยากาศการประชุมที่เคร่งเครียดแต่นำกิจกรรมการแลกเปลี่ยนเรียนรู้เข้ามาทดแทนช่วงเวลาของการประชุมในรูปแบบเดิม ก่อให้เกิดคุณภาพและส่งผลดีต่อทุกคนมากกว่า ผู้เข้าร่วมประชุมมีสมาธิ มีส่วนร่วม และเข้าถึงเนื้อหาที่จะสื่อสารระหว่างกันได้ลึกซึ้งกว่าและแววตาของผู้เข้าร่วมประชุมก็จะเปลี่ยนไปเป็นความสดใส กระตือรือร้น  นั่นเป็นกิจกรรมหนึ่งที่เคยใช้แล้วทุกคนประทับใจ จึงอยากจะบอกเล่าความประทับใจในครั้งนั้น

ครั้งหนึ่ง เมื่อหลายเดือนที่ผ่านมา ........

ในการประชุมประจำเดือนของสนง. พวกเราได้จัดกิจกรรมพิเศษกันขึ้น  วันนั้นพวกเราได้ร่วมกันดู คลิปวีดิโอ เรื่อง  team  work   เสร็จจากดูคลิปวีดิโอ เรื่อง  team  work  แล้ว พวกเราฟังเพลงจากคลิปวีดิโอ หนังโฆษณา ของบริษัทประกันชีวิตแห่งหนึ่ง หลายคนยังคงจำได้ดี   ที่ว่า" เก็ดเซรา เซรา......... ฯลฯ ทำนองเพลงเพราะดีและเนื้อหาก็ดีด้วย ในตอนท้ายมีผู้นำมาพูด “คลิก”นิดหนึ่งว่า “แท้จริงในชีวิตคนเราเราไม่น่าที่จะปล่อยให้ชีวิตเป็นไปตามยะถากรรมแต่เราสามารถทำชีวิตการงานให้ดีขึ้นกว่าเดิมได้ถ้าเรามีการวางแผน มีการเตรียมการ และที่สำคัญมีทีมที่ดี “

นั่นคือครั้งหนึ่งของการจัดบรรยากาศการพุดคุยกันอย่าง “กัลยาณมิตรสนทนา” หรือ “สุนทรียสนทนา” ของสำนักงานพวกเรา ที่ทุกคนรู้สึกประทับใจสุดๆ กับบรรยากาศการประชุมในวันนั้น  หลายคนพูดว่าอยากให้บรรยากาศอย่างนี้มีกันบ่อยๆ

...........

ในเดือน ต่อๆ มาพวกเราจึงได้สร้างบรรยากาศการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในลักษณะแบบ“กัลยาณมิตรสนทนา” นี้กันอย่างต่อเนื่องทุกๆเดือน   ซึ่งในที่นี้จะขอยืนยันว่า "ชุมชนนักปฏิบัติ _COP"  ได้เกิดขึ้นแล้วในแบบที่ไม่เป็นทางการ ที่สำนักงานของพวกเรา   ทำให้พวกเรามีเกิดความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน  พวกเรามีตัวอย่างเรื่องเล่าทั้งที่สนุกสนานเอฮาและเรื่องราวที่น่าประทับใจ เยอะแยะมากมายเลย

อ๋อ .......ในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ทุกครั้ง...ทุกคนจะนำอาหารมื้อเที่ยงมาทานร่วมกันด้วย  ซึ่งการทานอาหารร่วมกันนี้ก็ช่วยสร้างบรรยากาศและความสัมพันธ์อันดีขึ้นได้มากกว่าที่คิด

ทุกครั้งในการจัดกิจกรรมในตอนท้ายเราจะให้เพื่อน 2-3คน(ที่มีการเตรียมการบอกเจ้าตัวไว้ล่วงหน้าเพื่อให้เขาได้เตรียมตัวก่อน) เล่าเรื่องประทับใจและสิ่งที่ได้เรียนรู้จากการทำงานในเดือนนั้น เช่น ในครั้งหนึ่งมีน้องคนเล็กในที่ทำงานเราได้เล่าเรื่องการทำงานในบรรยากาศช่วงงานวันที่อยู่อาศัยโลกซึ่งเป็นช่วงที่ทุกคน “ยุ่งวุ่นวายและเหน็ดเหนื่อยที่สุด”แต่น้องก็บอกว่าเธอมีความสุขเธอมีความประทับใจกับช่วงเวลานั้นอย่างมาก...ด้วยคุณค่าของงานที่มีความหมายต่อชาวบ้านคนจนๆในเมือง หากเป็นเรื่องของขบวนชาวบ้านแล้ว เธอขอทำงาน “แบบพักผ่อนในงาน” พวกเรารุ่นพี่ๆฟังแล้วก็ภาคภูมิใจกับน้องๆด้วย

และตัวเองในฐานะผู้กระตุ้น และเป็นกองเชียร์คอยช่วยเอื้อกระบวนการการพูดคุยแลกเปลี่ยนเรียนรู้ก็พลอยมีความสุขไปด้วยกับน้องเขาด้วยเช่นกัน ......

และจะรู้สึกภาคภูมิใจในตัวเองและเพื่อนๆในทุกๆครั้งที่จัดกิจกรรมในลักษณะนี้........

รู้สึกได้ถึงความอิ่มอกอิ่มใจกับเรื่องราวดีๆที่ได้รับฟังจากการบอกเล่า

ชื่นชอบ  ประทับใจกับบรรยากาศการ ลปรร.แบบ “กัลยาณมิตรสนทนา”อย่างเต็มเปี่ยม

กลับจากการอบรมในครั้งนี้แล้วตัวเองจึงมีความหวัง  มีความเชื่อมั่น

 และช่วยลุ้นด้วยใจที่จดจ่อว่า  “บรรยากาศการ ลปรร. แบบ “กัลยาณมิตรสนทนา”นี้จะต้องช่วยกันสร้างให้เกิดขึ้นอย่างกว้างขวางกับทุกส่วนหน่วยในองค์กรของเราเหมือนที่สำนักงานเรา ที่เริ่มกันสร้างกันแล้ว  ด้วยความประทับใจ  ”

ปล ต้องขอบคุณพี่สุเทพที่ช่วยขัดเกลาใหม่จนบันทึกนี้ดูดี  และน่าอ่านมากขึ้น ขอบคุณค่ะ