ขอพักจากความเครียดเรื่องการเมือง น้ำ้มันแพง และความเศร้าใจ กับผู้ประสบภัยน้ำ้ป่าถล่ม...อยู่เงียบๆสักพัก

คุณพ่อขา..ลูกเดียร์อยากดู ก้านกล้วยจังค่ะ..เสียงลูกสาววัยใกล้ 10 ขวบ รบเร้าคุณพ่อให้พาไปดูหนัง เรื่องฮิต...ก้านกล้วย..ชื่อเรื่อง ทำให้ผู้เขียนนึกถึงวัยเยาว์ ม้าก้านกล้วย..ปืนก้านกล้วยที่มีเสียงดังปั้บๆ ที่ทำจากก้านกล้วย เรียบๆ เย็นๆทำให้ความรู้สึกดีๆ กลับมาอีกครั้ง เสียดายที่เด็กรุ่นหลังไม่เคยได้สัมผัส แต่ถ้าบ้านใครยังมีต้นกล้วยอยู่ ก็ลองทำให้ลูกเล่นดูนะคะ เขาจะได้รู้จักของเล่นรุ่นพ่อแม่ ก็ไม่เสียหลาย....พวกเราจะได้เป็นเด็กอีกครั้งไง (แย่งลูกเล่น)

เราสามคนพ่อแม่ และลูกเดียร์(ลูกชอบให้เรียกแบบนี้) จึงมีโอกาสไปเยี่ยมเยียนโรงภาพยนต์อีกครั้ง หลังจากห่างเหินมานาน เพราะนิยมซื้อหนัง มาดูที่บ้านมากกว่า ลูกเดียร์ดีใจมากเป็นพิเศษ..... ผู้เขียน ดูแล้วบางช่วงอยากร้องไห้จัง (อายคนข้างๆค่ะ) ผู้สร้างทำได้ดีมาก สอดแทรกประวัติศาสตร์ วัฒนธรรมไทย และอื่นๆ เข้าไปได้อย่างเหมาะสม

ก้านกล้วยจบ....แต่การหวนนึกถึงความทรงจำในอดีตยังไม่จบ .....ใจแว๊บไปถึงอีกก้านนึง....ก้านมะยม....ใครรู้จักก้านมะยมบ้าง(ยกมือขึ้น)....ถ้ารู้จักก็คงจะรุ่นเดียว หรือใกล้เคียงกันแน่ๆ....ไม่รู้ว่าเล่นได้หรือเปล่า...แต่เคยถูกตีด้วยก้านมะยม เมื่อเราดื้อมากๆ (เราก็ว่า เราไม่ดื้อนะ)....เจ็บไปถึงหัวใจเลยล่ะ พวกเราต้องหยุดพฤติกรรมไม่พึงประสงค์..เลิกทะเลาะกันกับพี่น้อง ถึงจะเคยถูกตี ก็รู้ว่าพ่อแม่รักเราเสมอ เมื่อพิจารณาเหตุการณ์ในอดีต...ก็ควรโดนตีอยู่เหมือนกัน (ไม่เกี่ยวกับอำเภอควนโดน ที่มักจะโดนอะไรบ่อยๆนะคะ) ยามเราโตขึ้น ก็ไม่อยากทำอะไรให้ท่านเสียใจ ถึงแม้ท่านจะไม่รู้ก็ตาม ่เพราะเหตุใดหนอ เด็กสมัยนี้บางคนไม่เคยถูกพ่อแม่ตีสักแปะ ยัึงหามีความสุขทางใจไม่...ทั้งที่อยากจะได้อะไร พ่อแม่ก็เรียบเสกมาให้..ในบัดดล ก็ยังคิดว่าพ่อแม่ไม่รัก....ไม่เข้าใจ...ไม่อะไรอีกสารพัด

คนโบราณเลี้ยงลูก...ไม่โบราณอย่างที่คิด แม่มีวิธีการสอนที่ชาญฉลาด ถึงแม้จะเป็นชาวไร่ ชาวนา(แม่ไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่แม่สอน ทันสมัยอยู่เสมอ)

Touch....สัมผัส/แตะ(ไม่ใช่เตะนะ) อย่างที่เราคุ้นเคยกับการท่องคำนี้....ยังไม่สายนะ...รีบปฏิบัติด่วน

ครอบครัวผู้เขียน มีพี่น้องหลายคน แม่กอดน้อง ไออุ่นจากตัวแม่ทำให้เด็กรู้สึกผ่อนคลาย และปลอดภัย มีจิตใจละเอียดอ่อนไม่หยาบกระด้าง สอนง่าย...ไม่เชื่อลองกอดลูกบ่อยๆ ดูซิคะ...จะสุขทั้งสองฝ่ายเลยค่ะ

Keep and eyes on ภัยหลายอย่าง มักเกิดในที่ลับตาพ่อแม่ ที่บ้านจึงไม่อนุญาตให้ลูกไปเล่นบ้านคนอื่น... มาเล่นที่บ้านเราได้ ไม่เป็นไร..ป้องกันไว้ดีกว่าแก้นะคะ จากการทำงาน ผู้เขียนพบว่า มีปัญหาเช่น เด็กหญิงถูกข่มเหงจากเพื่อนชาย เมื่อไปทำการบ้าน หรือทำรายงานในบ้าน .....ลูกเดียร์ จึงไม่ขอไปเล่นในบ้านเพื่อนอีก

Practice is a good teacher ....เมื่อเว้นว่างจากการทำนา แม่จะชอบ ขัด เช็ด ถูบ้านอย่างพิถีพิถัน ผู้เขียนถามแม่ว่า "เพราะอะไรแม่ต้องทำขนาดนั้น ไม่เห็นจำเป็นเลย " (อยากให้แม่พักนะ...แต่ก็ไม่ได้ช่วย...ตอนนั้นมันขี้เกียจ) แม่บอกว่า "จะได้สะอาดๆ อยู่แล้วสบายตัว " จริงๆด้วย...เรานอนเย็นหลังสบายดี...เดี๋ยวนี้ผู้เขียนก็ติดชอบเช็ดบ้าน มาโดยไม่รู้ตัว บ้านสะอาดทุกคนจะได้สบายตัว สบายใจอีกต่างหาก....อีกหน่อยคงติดถึงลูก...555

ทุกวันพระ หลังทำบุญแม่จะเตรียมอาหารใส่ปิ่นโต ไปหายาย... เมื่อยายเจ็บป่วยแม่จะไปช่วยน้าดูแล และ ซักผ้าเปื้อนของยายเสมอ...จนยายเสียชีวิต สิ่งที่แม่ทำ ตอบคำถาม...กตัญญู คืออย่างไร...แม่ปฏิบัติให้ดู โดยไม่ต้องสอน

ทุกเดือน ผู้เขียนจะกลับไปหาแม่...ใจเป็นกังวล ถึงวัยของท่าน...ลูกเดียร์กระซิบถามว่า " คุณยายไม่มีตังค์หรือ แม่ถึงต้องให้ตังค์คุณยาย " ผู้เขียนบอกลูกว่า " คุณยายมีเงิน...เงินของคุณยาย กับของคุณแม่มันไม่เหมือนกันหรอก....แตกต่างกันตรงความรู้สึก..ทั้งคนที่ให้(ลูก) และคนที่รับ เงิน(แม่)ที่ลูกให้ถึงแม้จะเล็กน้อย...แต่ก็ยิ่งใหญ่กับพ่อแม่เสมอ..คุณยายคงรู้ว่า ยังอยู่ในใจคุณแม่เสมอ .....ตรงนี้ต่างหากที่ทำให้คุณยายมีความสุข คุณยายนั่งอมยิ้มอยู่ข้างๆ........เมื่อแม่ผู้เขียนปฏิเสธที่จะรับเงิน ....เรายืนยัน นั่นคือความสุขใจของเรา....แม่จึงยินยอม......แม่อวยพรให้ครอบครัวเราเจริญๆ สุขภาพแข็งแรง เราแหย่แม่ว่า " ขอรวยๆด้วยนะแม่ " แม่หัวเราะ แม่บอกว่า เรารวยอยู่แล้วล่ะ......ขอให้เป็นอย่างที่แม่บอกนะจะ......555....รักพ่อแม่เสมอ.. (พ่อหนีไปสวรรค์ก่อนแล้ว)

จะทำบุญสักกี่วัด ก็ไม่ประเสริฐ และสุขใจเท่ากับการดูแล ปรนนิบัติพ่อแม่ของเรา(บ้างนะ).....มาดูแลพ่อแม่..ลูก ด้วยกันเถอะ.....อย่าลืมบอกรักกันนะคะ..... โดย skywalker