วันที่ 9 ธันวาคม 2552 คณะเจ้าหน้าที่ซึ่งเป็นตัวแทนจากโรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา ประกอบด้วย วิสัญญีแพทย์ วิสัญญีพยาบาล พยาบาลหอผู้ป่วยศัลยกรรมเด็ก(สุนัย และ มณีรัตน์) ทีม nurse facilitator(สุพัฒนา ชุลีพร และ กิจกรณ์) เข้าร่วมอบรมวิชาการเรื่อง การจัดการความปวดโดยการใช้ยา ณ ห้องประชุมแก่นเพชร โรงพยาบาลศูนย์ขอนแก่น
วิทยากรประกอบด้วย ทีมวิจัยเรื่องความปวดในเด็กจากประเทศแคนาดา รศ.ดร.ศรีเวียง, ศ.ดร.สมบูรณ์, รศ.ดร.วิมลรัตน์ จากคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น และ พญ.ปานใจ จากโรงพยาบาลศูนย์ขอนแก่น
มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ประเด็นการพัฒนา CPG ของ โรงพยาบาลกาฬสินธุ์ โรงพยาบาลศูนย์ขอนแก่น และโรงพยาบาลศรีนครินทร์
การเรียนรู้ที่ได้รับ
1. การพัฒนางานไม่สามารถกระทำได้ด้วยคนๆเดียว แต่ต้องเป็นการผสานสามัคคีเป็นทีมที่มีความผสมกลมเกลียวและรักการพัฒนา จึงจะทำให้งานบรรลุเป้าหมายได้
2. การพัฒนาใดๆล้วนใช้เวลาเพื่อการตกผลึกทางความคิด การกระทำไปโดยปราศจากความเข้าใจที่แท้จริงจะทำให้งานประสบความสำเร็จได้ยาก
3. กลยุทธิ์ที่จะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลง ควรเป็นการพัฒนาในระดับนโยบายไปพร้อมๆกับการพัฒนาในระดับปฏิบัติการ เพื่อเกื้อหนุนซึ่งกันและกันให้เกิดการปฏิบัติอย่างเป็นรูปธรรมและมีความยั่งยืน
4. อย่าเสียเวลาอยู่กับภาพลวงตาที่ใช้ตนเองเป็นศูนย์กลาง เช่น เราทำดีแล้ว เราเก่งแล้ว เรารู้แล้ว เป็นต้น จะทำให้เป็นการปิดกั้นโอกาสในการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ
5. การแลกเปลี่ยนเรียนรู้เป็นสิ่งที่ดี และเป็นการแบ่งปันเพื่อการพัฒนา น้อมรับในคำวิจารณ์เพือเปิดโลกทัศน์ของตน หากมัวทำตัวเป็นแก้วที่คว่ำอยู่ ก็จะไม่มีวันได้สัมผัสความชุ่มฉ่ำของสายน้ำ
the image at: www.idiomsbykids.com/.../idioms2003/idiomst.htm
แวะมาอ่านสรุปดีๆ ของพี่ต๊ะค่ะ เพื่อพัฒนาสิ่งที่ดีที่สุดต่อไปค่ะ
แวะมาเยี่ยมค่ะพี่ต๊ะ
สรุปได้รวดเร็วมากนู๋ไม่ต้องสรุปมาอ่านของพี่ต๊ะเลย (อิ อิ )
เป็นกำลังใจให้สำหรับพี่สาวคนเก่งค่ะ
สวัสดีครับคุณพยาบาล สรุปได้ชัดเจนมาก
การพัฒนาต้องตกผลึกทางความคิด และต้องศรัทธาเชื่อมั่นกับงานที่ทำ (เชื่อมั่นโดยการทบทวน )
. อย่าเสียเวลาอยู่กับภาพลวงตาที่ใช้ตนเองเป็นศูนย์กลาง เช่น เราทำดีแล้ว เราเก่งแล้ว เรารู้แล้ว เป็นต้น จะทำให้เป็นการปิดกั้นโอกาสในการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ
ที่เห็นและเป็นอยู่ในการพัฒนา นักพัฒนาเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางจริงๆด้วยซิน่ะ
รู้สึกดีที่มีพี่ร่วมวิชาชาชีพมีวิสัยทัศน์ที่กว้างไกลให้ความรู้สึกว่าผู้บริหารและผู้ปฏิบัติบัติควรก้าวเดินไปพร้อมๆกัน มิใช่ต่างคนต่างเดินสิ่งที่เรา/องค์กรมุ่งหวังหรือตั้งเป้าไว้ก็มองเห็นความสำเร็จได้ง่ายขึ้น ไม่มีเมฆหมอกหนามาบดบัง