ตั้งแต่รู้จักครูมาจนกระทั่งบัดนี้ ทุกท่านรู้ไหมค่ะ ครูไม่เคยหยุดช่วยเหลือผู้คน ท่านทำทุก ๆ ขณะ ทำทุก ๆ ลมหายใจ ไม่เคยทอดทิ้ง ไม่เคยวางมือจากใคร หากท่านประเมินแล้วว่าคนผู้นั้นต้องการความช่วยเหลือ ท่านไม่เคยรีรอ ไม่เคยโอ้เอ้ ท่านบอกว่า โอกาสไม่ได้มีมาทุกวัน เดี๋ยวตายก่อน เดี๋ยวหมดโอกาส
ตั้งแต่หนูเกิดมา หนูไม่เคยเห็นหรือสัมผัสใครที่เป็นต้นแบบแห่งการทำความดีได้มากมายขนาดนี้ ครูสอนหนูทั้งใช้การสอน คำพูดจา กุศโลบาย เพื่อให้ศิษย์ดื้อ ๆ อย่างหนูที่ดูจะสอนยากสอนเย็นมาก ๆ ถ้าท่านเคยอ่านบันทึก ครูเพื่อศิษย์ และ วิถีการสอนของครู ของหนูที่ผ่านมา ท่านคงไม่ปฏิเสธว่าหนูเป็นเด็กดื้อขนาดไหน แต่เชื่อไหมค่ะ ไม่ว่าหนูจะแย่ขนาดไหน ครูไม่เคยที่จะละทิ้งหรือทอดทิ้งภาระในการสอน หนูเลย
ในทางกลับกันทุกครั้งที่หนูล้ม ก็มีมืออันอบอุ่นของครูคอยฉุดคอยประคอง มีกำลังใจที่เต็มเปี่ยมส่งมาตอนที่ใจหนูแห้งผาด

การสอนที่เป็นสุดยอดแห่งการสอน

             คือ การทำให้ดู ครูใช้ชีวิตของครูทั้งชีวิตเป็นต้นแบบในการทำความดี ทั้งการทำงาน การปฏิบัติต่อครอบครัว การปฏิบัติในชีวิตประจำวัน ต่อร่างกายและจิตใจ ตอนนี้มีผู้คนมากมาย เข้ามาในชีวิตท่านเพื่อเข้ามาเป็นที่พัก ที่พิง หากเป็นจิตใจที่ชั่วร้ายของหนูเมื่อก่อน เป็นเด็กที่หวงของ ชอบแย่งชิง แต่ตอนนนี้กลับรู้สึกได้ว่า ครูเป็นที่พึ่งที่ระลึกของใครหลาย ๆ คนๆได้ และหนูเชื่อมั่นว่าเขาเหล่านั้นจะได้ความเจริญในใจ และสามารถพึ่งตนเองได้สักวัน รู้สึกว่าเขาเหล่านี้โชคดีที่ได้รู้จักครู โชคดีที่ได้มีโอกาสทำกิจกรรมต่าง ๆ ร่วมกับครู

          พอมองในอีกมุมหนึ่ง ช่วงนี้ครูทำงานหนักขึ้น เหนื่อยมากขึ้น หนูพยายามมาขอโอกาสทำงานช่วยครู แต่บางครั้งในความไม่เอาไหนของหนู จิตใจที่ยังไม่สะอาดบริสุทธิ์มีกิเลสฉาบทาอยู่หนาเตอะ บางครั้งแทนที่จะได้ช่วยครูอย่างเต็มที่ก็ไปเพิ่มภาระให้ท่าน แต่ไม่ว่าอย่างใครครูท่านก็สอนก็ช่วยเหลือ ทำให้หนูได้ทำประโยชน์ได้บ้าง ตอนที่ลงมือทำในหน้าที่หนูมองอะไรไม่ออก แต่ตอนนี้หันกลับไปมอง อืม จริง ๆ เราสามารถช่วยอะไรครูได้เยอะเหมือนกัน ยิ่งถ้าภาวนาไปด้วย ภาวนาดี ๆ นี่ ต้องผ่อนแรงครูได้เยอะแล้วท่านจะได้นำพลังงานแห่งความดีของท่านไปช่วยคนอื่น ๆ ได้อีกเยอะ

          ตั้งแต่รู้จักครูมาจนกระทั่งบัดนี้ ทุกท่านรู้ไหมค่ะ ครูไม่เคยหยุดช่วยเหลือผู้คน ท่านทำทุก ๆ ขณะ ทำทุก ๆ ลมหายใจ ไม่เคยทอดทิ้ง ไม่เคยวางมือจากใคร หากท่านประเมินแล้วว่าคนผู้นั้นต้องการความช่วยเหลือ ท่านไม่เคยรีรอ ไม่เคยโอ้เอ้ ท่านบอกว่า โอกาสไม่ได้มีมาทุกวัน เดี๋ยวตายก่อน เดี๋ยวหมดโอกาส  

          หนูเป็นเด็กที่ชอบเลียนแบบตอนแรกก็ไม่รู้ค่ะ แต่พอครูท่านช่วยชี้ให้เห็น แล้วพาให้ดู มันก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ เมื่อวานครูท่านจึงสอนหนูว่า

          "การเลียนแบบที่ดี ไม่ใช่การเลียนแบบภายนอกนะ แต่ให้ทำข้างใน เช่น ไม่ใช่การแต่งตัวเลียนแบบ หรือทำพฤติกรรมเลียนแบบ แต่การเลียนแบบที่ดีคือ การทำข้างในให้เหมือนพี่ เข้าใจไหม ถ้าข้างในเหมือนข้างนอกมันจะเหมือนเอง โดยอัตโนมัติ”

          หนูกลับมาทบทวน อืมภายในของครูนิ่งมาก

ท่านมีสติตลอดเวลา ทำอะไร ๆ ด้วยปัญญาที่เล็งเห็นประโยชน์ต่อผู้คนเป็นอันดับหนึ่ง เบียดเบียนผู้อื่นให้น้อยที่สุด ละความเห็นแก่ตัว ทำทุกอย่างประหนึ่งว่าครั้งนี้จะเป็นโอกาสสุดท้ายที่จะได้ทำ ทุ่มเทแรงใจ แรงกาย แรงสติปัญญาอย่างไม่เคยเกรงกลัวสิ่งใด เชื่อมั่นและศรัทธาในหนทางและวิถีทาง ทำทุกสิ่งทุกอย่างอย่างไม่เคยคาดหวังและทำมันอย่างเต็มที่ ไม่เคยทำอะไรเพื่อตนเอง มองปัญหาทุกอย่างเป็นโอกาสในการเรียนรู้และพัฒนา มีพลังในการจัดการสิ่งต่าง ๆได้อย่างมหัศจรรย์ เป็นผู้หญิงที่อบอุ่นใครอยู่ใกล้ ๆ ก็จะรู้สึกสบาย ครูสามารถดึงความดีที่อยู่ในใจของแต่ละคนออกมาให้เขาเห็น พาให้คนเห็นความดีงามในใจของตนเอง ชื่นชมตนเองเป็น ทำให้เขาเชื่อมั่นและศรัทธาในการทำความดี ว่าทำเดี๋ยวนี้ได้เดี๋ยวนี้ไม่ต้องรอชาติหน้า

          คำ ๆ หนึ่งที่ครูเอ่ยกับน้อง ๆ แล้วหนูประทับใจมากคือ

          ความผิดพลาดที่เกิดขึ้นในชีวิตเราที่ผ่านมา มันก็เหมือนกับการเหยียบขี้หมา พอเราเช็ดออก หรือ เอาน้ำล้างออกมันก็ หายเหม็นแล้ว

          ครูคือ สิ่งมีค่าที่สุดที่ชีวิตหนูได้เคยสัมผัสมา สิ่งที่ครูหยิบยื่นให้มีค่ามากกว่าของทุกสิ่งที่หนูเคยได้มาในชีวิตนี้ กราบขอบพระคุณครูมาก ๆ ค่ะ สิ่งที่โลกนี้บอกว่ายิ่งใหญ่ หากสำหรับใจหนูแล้วโลกใบนี้ยังเล็กไปเมื่อเทียบกับใจที่ยิ่งใหญ่และงดงามของครูค่ะ
 

          ขอน้อมบูชาพระคุณของครู หนูจะเร่งเพียรปฏิบัติตามคำสอนและยึดคำสอนครูไว้เป็นสิ่งแนบใจ