ขอบคุณค่ะคุณ จักรกฤษณ์  แง่คิดที่ได้เรียนรู้ทั้งหมดทั้งสิ้น หนูได้จากครูท่านนี้แหละค่ะ ไม่น่าเชื่อเลยว่า การได้รู้จักแลพเรียรู้สิ่งต่าง ๆ จากท่านจะทำให้ชีวิตหนูเปลี่ยนแปลงไปในด้านดี ๆ ได้มากมายขนาดนี้ แต่อย่างที่เล่าหนูเป็นเด็กดื้อ ที่สอนยาก มาก ๆ ครูท่านจึงต้องเหนื่อยกับหนูมาก ๆ ค่ะ แต่ความเมตตาของท่านไม่มีประมาณ ทำให้หนูได้โอกาสครั้งแล้วครั้งเล่า ท่านเตือนหนูอยู่เสมอว่า "ให้เร่งเพียร เดี๋ยวเกิดปุ๊บปับเป็นอะไรไป จะลำบาก"

เมื่อไหร่ที่เหนื่อยและท้อ หนูก็จะคอยมองย้อนกลับไปที่ชีวิต ก่อนที่จะรู้จักครู มันเป็นความทุกข์ทรมาร ของคนโง่ที่คิดว่าตนเองดีเลิศและเก่งกาจ หารู้ไม่ว่า โง่ที่สุด โชคดีขนาดไหนที่มีท่านคอยชี้แนะพร่ำสอน

ท่านสอนหนู ด้วยหัวจิต หัวใจแห่งความเป็นครู ท่านสอนหนูลงมาที่ใจอย่างเดียวเลยค่ะ

ขอบพระคุณนะคะที่มาแบ่งปัน