นั่งดูรายการ"คนค้นคน" ที่กำลังมีรายการพิเศษเทปพิเศษ คนค้นคนอวอร์ด ซึ่งเป็นการรวบรวมเรื่องราวของคนเล็กๆดีๆ มากมายในสังคม รวมทั้งคนพิการผู้ไม่เคยท้อถอย เป็นเรื่องราวอันมหัศจรรย์แห่งชีวิต ดูแล้วก็เต็มตื้นไปหมด คิดว่าเรานี้ช่างโชคดีมหาศาล แต่เรายังทำความดีได้ไม่เท่าเศษเสี้ยวของบุคคลทั้งหลายเหล่านี้ที่ชีวิตช่างลำเค็ญแสนเข็ญกันเหลือแสน เป็นเรื่องราวที่ดูแล้วเกิดพลังอยากทำความดีให้ยิ่งๆขึ้นไปอีก ได้ระลึกรู้ว่าชีวิตเราที่แสนสมบูรณ์นี้ หยุดคิดสรรหาอะไรเพื่อตัวเองได้แล้ว เรามีจนเกินพอแล้วเมื่อเทียบกับคนอีกมากมาย มองหาช่องทางที่เราจะลงมือทำอะไรเพื่อโลก เพื่อคนอื่นๆเพิ่มขึ้นๆจะดีกว่า

ย้อนคิดไปถึงสัปดาห์ที่แล้ว ที่ท่านผู้ได้รับรางวัลท่านหนึ่งที่เป็น"คนชายขอบ" ได้ขึ้นมากล่าวขอบคุณที่ได้รับรางวัล แล้วก็บอกว่ารายการควรจะ ค้นกันเองด้วยว่า ทำไมจึงสามารถทำงาน"ค้นคน"กันได้ดีขนาดนี้ ด้วยคนเพียงไม่กี่คน

กลับไปดูเจ้าของรายการอย่าง บริษัททีวีบูรพา จำกัด ก็บอกได้ว่านี่คือตัวอย่างหนึ่งของกลุ่มคนที่ใช้ศักยภาพของตัวเองสร้างสรรสิ่งดีๆให้สังคม ส่งต่อตัวอย่างดีๆ ขยายความดีในสังคมให้แผ่ขยายออกไป ยังมีเรื่องราวดีๆอีกมากมายให้ค้นหามาบอกกล่าว คนเหล่านี้ควรค่าแก่การประชาสัมพันธ์ให้เป็นข่าวทุกๆวัน ยิ่งกว่าข่าวเน่าๆเหม็นๆที่เที่ยวป่าวประกาศกันอยู่ทุกวี่วัน กำลังคิดว่าถ้ารายการข่าวของทุกๆช่องไปสรรหาเรื่องราวแบบนี้มาบอกเล่ากันทุกๆวัน สังคมจะเปลี่ยนไปอย่างไรหนอ