ช่วงนี้เหนื่อยมาก...
ตั้งแต่ก่อนรายออีก...
วันพฤหัสที่ 26 พ.ย. 52
ที่รร.จัดงานต้อนรับวันฮารีรายอ...
เหนื่อยสุด ๆ ... เป็นพิธีกร...
กลางคืนไม่สบาย.. พอกลับมาบ้าน..
ก็ประชุมเตรียมงานจัดกิจกรรมให้เด็ก ๆ ในหมู่บ้าน
ในวันอาทิตย์
ก็เหนื่อยมากพอดู
เป็นพิธีกรจำเป็นเหมือนเหมือนเดิม
แต่งานออกมาสนุกดี
เห็นรอยยิ้มเด็ก ๆ รวมทั้งพ่อแม่แล้วมีความสุข
แต่เสร็จงานตัวร้อน..เจ็บคอ.. สงสัยทอลซิลอักเสบ..
ตกกลางคืนก็เป็นแบบนั้นจริงด้วย ไม่สบาย...ต่อ..
(แต่เวลาทำงานไม่เป็นไรแฮะ พอเสร็จงานแล้ว...ไม่สบายทุกที)
กว่าจะนอนหลับได้ ทรมานมาก หายใจไม่คล่อง
ส่วนวันนี้ก็เลยหลับ.. รวดเดียว...ตั้งแต่สิบโมง จนถึง บ่ายสาม
เป็นการหลับกลางวันที่นานมาก
ตอนนี้เลยหายเหนื่อยมาบ้าง
แต่ยังไม่หายเจ็บคอนี่ซี
พรุ่งนี้รร.เปิดแล้ว มีสอนอีก เห็นทีคืนนี้ต้องโด๊บยา...ให้หาย
เพื่อที่จะได้สอนอย่างสบายใจ ฮา....
ทำให้นึกถึงโฆษณา... ตอนสมัยเด็ก ๆ
ที่คนเป็นพ่อบอกกับคนเป็นลูกว่า
"ชีวิตก็อย่างนี้แหละลูก...มันไม่สำเร็จรูปเหมือนบะหมี่หรอก... "
ตอนเด็ก ๆ ก็เห็นด้วยกับคนเป็นพ่อว่าใช่...
พอโตมาหน่อยก็เริ่มเถียงล่ะ...
บะหมี่ยังไม่สำเร็จรูปเลย... ต้องเอาไปเติมน้ำต่อ...
แล้วชีวิตคนเรา...มันยากกว่าบะหมี่ตั้งหลายเท่า..^_^
มันจะสำเร็จรูปได้ไง...
ก็เลย...บอกตัวเอง..มาตลอด..เป็นมนุษย์ก็ต้องอดทน..
บ่นไป..ให้ชาว โกทูโนฟังละกัน
เป็นความจริง พี่เห็นด้วย บะหมี่ยังไม่สำเร็จรูปเลย... ต้องเอาไปเติมน้ำต่อ...แถมปัจจุบันนี้มีให้เลือกหลายรสชาติทีเดียว มากจนบางครั้งตัดสินใจเลือกยากมาก เลยต้องกลับมาเลือก รสดั้งเดิม......เหมือนเดิม
สลามครับ คุณ มัยซารอฮ รักษาสุขภาพครับ ชิวิตยังอีกหลายย่างก้าวที่ต้องเดินครับ