อัตชีวประวัติ (เล่าขวัญตั๋วเก่า)

เรื่องราวที่ท่านจะได้อ่านต่อไปนี้...เป็นเรื่องราวชีวิตขององศาเองค่ะ

กว่าจะได้เป็น"องศาที่ต่างกัน"อย่างทุกวันนี้  

ชีวิตที่ผ่านมาไม่ได้มีแต่ความสนุกสนานด้านเดียว  ตอนเด็กๆก็ไม่ได้อยู่กับ  พ่อ  แม่

เพราะพ่อ  แม่ต้องทำงาน  พอจบม.6 ก็ได้ออกบ้านไปเรียนหนังสือ  เรียนจบกลับมา

ก็มานั่งอยู่บ้าน  ตกงานอยู่เกือบปี  ชีวิตช่วงนั้นเศร้ามากๆ  ทำไมถึงไม่ได้ทำงานสักที

จนกระทั่งมีครูที่โรงเรียนบ้านแม่ต้อบใต้ให้โอกาสองศาได้ทำงาน  จากนั้นไม่นาน

โรงเรียนอนุบาลกฤษณพรรณก็ให้โอกาสในการทำงาน  ทำงานที่นั่นได้ประมาณ  1

เทอม  แต่เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมาก  ได้เรียนรู้อะไรต่างๆมากมาย  ความมีน้ำใจ 

 เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่  แบ่งปัน ได้เกิดขึ้นที่นี่ เป็นความรู้สึกดีๆที่ไม่มีวันจางไปจากหัวใจของ

องศาเลย  จากนั้นสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาแม่ฮ่องสอน  เขต 2 ก็เรียกให้มาทำงาน

ที่โรงเรียนบ้านอมพาย เป็นพนักงานราชการ  ตำแหน่งครูผู้สอน  องศาทำงานที่โรงเรียน

บ้านอมพายได้ประมาณ  3  ปี  สิ่งดีๆที่เกิดขึ้นที่นี่มีมากมาย  ทั้งความรัก  ความห่วงใย

จากเพื่อนร่วมงาน  ชาวบ้าน  โดยเฉพาะอย่างยิ่งกำลังใจดีๆจากเด็กตัวน้อยๆ  ที่คอยพูด

จาให้ได้หัวเราะ  คำถามที่ไร้เดียงสา  สายตาที่ไม่เคยมีความโหดร้าย  ณ วันนี้องศารู้

แล้วว่าชีวิตต้องการอะไร  ...เป็นกำลังใจให้กับทุกท่านที่กำลังอ่อนล้า