ค่ำคืนที่มืดมิด

วันนี้เหมือนทุกวันผู้เขียนมาทำงานแต่เช้า บ่ายประชุมคณะผู้บริหารจนกระทั่ง 16.00 น.ผ่านงานในแฟ๊มให้แล้วเสร็จ รวมทั้งดูเมลว่ามีใครเข้ามาบ้าง เราจะได้ตอบไป ปรึน ๆๆๆคว้ามอเตอร์ไซด์(ฮ่าง)คู่ใจกลับบ้าน ลองเปิดไฟดูใกล้จะมืดแล้ว ไอหย่าไฟไม่ติด ทำอย่างไรดี ใช้ไขควงตรวจไฟดู อ้อฟิวมันหลวม เอาออกแล้วหาเส้นลวดทองแดงใส่แทนสับสะพานไฟดู ไอหย่าอีกแล้วมันกระพริบๆพร้อมทั้งกลิ่นไฟไหม้และมีเสียงแปร๊บๆ มองดูตรงเพดานด้านนอกสูงประมาณ 6 เมตร ไฟฟ้ากำลังช็อค ดึงสพานไฟลงเอาละวะทำอย่างไรเรา จะมืดแล้ว นึกถึงคุณวิเชียรที่สำนักงานการไฟฟ้ายกโทรศัพท์ทันที คุณวิเชียรบอกว่าอยู่กรุงเทพฯแต่จะบอกลูกน้องมาจัดการให้ ผู้เขียนคอยประมาณ 10 นาที รถบริการของสำนักงานไฟฟ้ามาถึง เราบอกสาเหตุมันเป็นอย่างไร เขาบอกว่ามันสูงคงต้องพรุ่งนี้ ผู้เขียนบอกว่าไม่เป็นไรพรุ่งนี้ก็ได้ แล้วให้หน่วยที่เขามีบันไดมาจัดการให้ผมนะ คืนนี้ผมอยู่ของผมได้ เขาก็ไปผู้เขียนนึกถึงตอนที่อยู่จังหวัดชัยภูมิ รับรองพนักงานของที่นั่นไม่ยอมให้ผู้เขียนอยู่มืดๆแบบนี้เด็ดขาด...?????เอาละวะช่วยตัวเองไปซื้อเทียนไขที่ร้านตาตี๋ เลือกดู มีแต่เทียนสีขาว เราไม่เอาเทียนสีขาวมันอัปมงคล....ว่าแล้วมอเตอร์ไซด์คู่ใจไปอีกร้านประมาณ 1 กม.(เสี่ยงกับ10ล้อ) อ้าวเลือกดูแล้วมีแต่เทียนสีขาวเหมือนกัน...เฮ้ยขาวก็ขาวไม่เป็นไรหรอก...คืนนี้ ซื้อมา 1 กล่อง 15 บาท แวะซื้อข้าวเหนียวหมูหวานที่ตลาดนัดกำลังจะวาย...โอ้อาจารย์ห่อสุดท้ายพอดี(10 บาท) แวะมาหาป้าเล็กและน้องแขก ที่กำลังขายทอดมันและกุ้งทอด อุดหนุน 15 บาทให้เยอะเยอะนะ นั่งกินเล่นไปรอเวลาให้ดึกหน่อยประมาณ 20 นาฬิกา กลับเข้าบ้านควานหาไฟฉายที่ลูกชายซื้อมาฝาก หาเจอแล้วหาไฟแช็คจุดเทียนไขไม่เจอ อ้อในถุงเครื่องมือน่าจะมี มีจริงๆ โอเคก็พอได้นะ จุดอีกเล่มเข้าห้องนำอาบนำอาบท่า เสร็จแต่งตัวชุดนอน (กางเกงกีฬาขาสั้น เสื้อยึด) ปูเสื่อผืนเล็กเอาข้าวเหนียวหมูหวานมากิน ท่ามกลางแสงเทียนอันหริบหรี่ อิ่มแล้วไม่ต้องกินอะไรมากมื้อเย็น จะอ่านหนังสือหรือทำอะไรก็ลำบากเพราะแสงสว่างไม่เพียงพอ.... ผู้เขียนคิดถึงวัยเด็กบ้านเราที่อยู่บ้านนอกก็ใช้ตะเกียง ครอบครัวของเรายังอยู่ได้แล้วเทียนไขก็ให้แสงสว่างเหมือนกันเราก็ต้องอยู่ได้....ชีวิตของมนุษย์มันมีทั้งมืดและสว่างเปรียบเสมือนกลางวันและกลางคืน.....ไม่คิดอะไรมากขึ้นนอนดีกว่าอากาศคืนนี้ค่อนข้างเย็นสบาย ใช้พัดลมไม่ได้ไม่มีไฟฟ้า ดับเทียนไขนอนท่ามกลางค่ำคืนที่มืดมิด.................