ไม่ขอฉีดยา ขอให้หมอจัดยาให้ หมอตามใจคนไข้ พร้อมบ่นรอดไรฟันให้ได้ยินว่า"บังน่ะบัง"

 

ปลื้มปิติแทนประชาชนปากพะยูนที่ได้รับโอกาสจ่กท่านวอญ่า ชอบจังงานจร เป็นงานหลัก แต่สิ่งที่ได้อิ่มบุญจริงๆ เอ... ท่านวอญ่าไหล่กว้างเท่าไหร่ ความยาวตัวเสื้อเท่าไหร่ค่ะ อยากฝากเสื้อหม้อฮ่อมไปให้ท่านใส่ เวลาไปทำกิจกรรมจังเลย เผื่อเป็นสิ่งที่บอกว่าคนแพร่ได้มีโอกาสไปยี่ยมเพื่อนบ้านด้วยคนเจ้า

เอ... วันนี้คุณท้องฟ้าเขียนเรื่องที่ท่านวอญ่าอยากได้คะแนนแล้วล่ะ

       ลาจากเวที ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมตามวิถีไทย  ก็ขับรถมาบ้านท่ามกลางสายฝน มาถึงกลางทาง ที่ปัดน้ำฝนเกิดมาหัก เป็นอุปสรรคกับเจ้าสี่เกียร์มากขึ้น ต้องหยุดเป็นระยะตามจังหวะของฝนที่หนักเบา 

    170 กม.ใช้เวลาขับรถ 3 ชั่วโมงเศษ  มาถึงสถานีรถไฟหารเทา เข้าไปจองตั๋ว ปรากฏว่า น้องเขา ปิดเคื่องปิดคอมพ์แล้ว  นัดให้มาวันรุ่งพรุ่งนี้ ยืนลังเล ตัดสินใจพูดคุยเจรจา บอกถึงภาระกิจในวันต่อไปว่าอาจเป็นปัญหาเพราะภาระของงาน น้องเขานั่งคิดครู่หนึ่ง ไม่พูดอะไรตัดสินใจเปิดเครื่องอีกครั้ง ก็ได้ตั๋วเดินทางตามต้องการผลของการพูดดี ได้สิ่งที่ต้องการมา

    กลับถึงบ้านรู้สึกหนาวๆร้อนๆ อาบน้ำเข้านอนไม่กินข้าว ตกดึกไข้ขึ้น ลุกขึ้นกินยาแก้ไข้  นอนไม่หลับแล้วตอนนี้ พอสว่างไปพบหมอ เพราะปวดเมื่อยแทบเดินไม่ไหว  หมอจันทนี เต็มนิล ขอเจาะเลือดชุดใหญ่  ด้วยสงสัยหลายประการ และการที่เดินป่ามาเมื่อไม่กี่วันก่อน ผลเลือดหมอบอกว่าติดเชื้อ นัดฉีดยาฆ่าเชื้อสามวัน ผู้เขียนบอกว่าไม่ได้เพราะวันนี้ต้องเดินทางไปอยุธยาเพื่อประชุมการจัดตั้งสมาคมลูกจ้างกระทรวงสาธารณสุข  ไม่ขอฉีดยา ขอให้หมอจัดยาให้ หมอยอมตามใจคนป่วย พร้อมบ่นลอดไรฟันให้ได้ยินว่า ...บังน่ะบัง แล้วก็ได้ยาไปกินระหว่างทางรวม 5 ชนิด เป็นแก้ติดเชื้อ

     ได้ยาแล้ว แวะห้องบริหาร ติดตามการเดินหนังสือ เพื่อเข้าประชุม  ปรากฎว่ามีพัศดุส่งมาให้  1 กล่อง ดูหน้าซองก็รู้ว่า คุณท้องฟ้าอภินันทนาการมาให้ กลับบ้านเปิดกล่องปรากฏสิ่งของภายในเป็นเสื้อม่อฮ่อมสามตัว

   ผู้เขียนรู้สึกตี่นตันจนตีบในลำคอ นึกถึงวรรคทองของคุณ ประภัสสร เสวิกุล ในนวนิยายเรื่อง "ลอดลายมังกร" ที่ว่า"เนื้อใช่เนื้อถ้าไม่การเอื้อเฟื้อ ก็เหมือนเนื้อกลางป่า  เนื้อใช่เนื้อ ถ้ามีการเอื้อเฟื้อก็เหมือนเนื้ออาตมา" ขอเก็บความรู้สึกดีๆ ความเอื้อเฟื้อจากคุณท้องฟ้าไว้ในทรวงตลอดไป

ฉลองศรัทธา คุณท้องฟ้า ใส่มาประชุมทีอยุธยา