ฝึกประสบการณ์วิชาชีพเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา ภาคเรียนสุดท้ายค่ะ
พุ่มข้าวบิณฑ์ถิ่นแห่งศาสตร์
12 – 16 พฤศจิกายน 2552
                กลับสู่ กศน.เช้าวันที่ 17 พ.ย 52 ก็มาทำงานต่อเลยค่ะ หลังจากผ่านประสบการณ์การฝึกประสบการณ์วิชาชีพเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา ภาคเรียนสุดท้ายที่ มสธ.เสร็จสิ้น เพื่อเตรียมตัวเป็นว่าที่บัณฑิตศึกษาศาสตร์ คนใหม่ของรั้ว มสธ. ค่ะ
                “พุ่มข้าวบิณฑ์ถิ่นแห่งศาสตร์” เป็นชื่อรุ่นของพวกเราที่มาฝึกเข้มชุดวิชาประสบการณ์วิชาชีพในครั้งนี้ ร่วมกันถึง 5 คณะด้วยกัน ได้แก่ บริหารธุรกิจ การบัญชี การจัดการงานก่อสร้าง การท่องเที่ยว เทคโนโลยีสื่อสารการศึกษา (ศึกษาศาสตร์)  ณ อาคารเฉลิมพระเกียรติฯ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช 
                ขอขอบคุณ อาจารย์ รศ.สาธิต วิมลคุณารักษ์ – อ.ดร.ทวีวัฒน์ วัฒนกุลเจริญ – อ.ดร.ศันสนีย์ สังสรรค์อนันต์ ที่ช่วยประสิทธ์ประสาทวิชาความรู้ให้แก่พวกเราค่ะ  ต่อไปนี้พวกเราเป็น “ศิษย์มีครู” แล้วค่ะ
                                                     ความฝันอันสูงสุด
                  ทำนอง พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙
                ขอฝันใฝ่ในฝันอันเหลือเชื่อ                   ขอสู้ศึกทุกเมื่อไม่หวั่นไหว
ขอทนทุกข์รุกโรมโหมกายใจ                                                ขอฝ่าฟันผองภัยด้วยใจทะนง
                จะแน่วแน่แก้ไขในสิ่งผิด                       จะรักชาติจนชีวิตเป็นผุยผง
จะยอมตายหมายให้เกียรติดำรง                             จะปิดทองหลังองค์พระปฏิมา
ไม่ท้อถอยคอยสร้างสิ่งที่ควร                  ไม่เรรวนพะว้าพะวังคิดกังขา
ไม่เคืองแค้นน้อยใจในโชคชะตา                           ไม่เสียดายชีวาถ้าสิ้นไป
                นี่คือปณิธานที่หาญมุ่ง                            หมายผดุงยุติธรรมอันสดใส
ถึงทนทุกข์ทรมานนานเท่าใด                                 ยังมั่นใจรักชาติองอาจครัน
                โลกมนุษย์ย่อมจะดีกว่านี้แน่                  เพราะมีผู้ไม่ยอมแพ้แม้ถูกหยัน
คงยืนหยัดสู้ไปในใฝ่ประจัญ                                 ยอมอาสัญก็เพราะปองเทิดผองไทย.
               
                ศิษย์ มสธ. คนนี้ได้เป็นครู ศรช.ที่ กศน.ตำบลสามกอ ใครเรียกเราว่าอะไรก็แล้วแต่ ครู ศรชผอ.กศน.ตำบล , ครู กศน, ลูกจ้างชั่วคราว กศน. หรืออื่นๆอีกมากมาย แต่แท้จริงแล้วเราเป็นครู มีลูกศิษย์ให้อบรมประสิทธิประสานวิชา ต่อไปครูจะมุ่งมั่น สร้างสรรค์องค์กรแห่งการเรียนรู้ สร้างความเป็นสถาบัน สร้าง กศน.ให้ลูกศิษย์ได้อบอุ่นใจ ได้ภาคภูมิใจ ได้เชื่อมั่นในความเป็นครู เชื่อมั่นในความเป็น กศน. ค่ะ