ภูมิใจ..นะ..เด็กน้อย

แฮะๆ ก็ไม่ถือว่า.เป็นการช้า..หรือสายไปนะ..สำหรับ การที่ได้หัน.กลับมา นั่งจิ้มแป้น อีกครั้งหนึ่ง..ยามดึกๆ ..ครับ

ด้วยเหตุ..ห่างเหินไป ด้วยภาระกิจ รัดตัว..(และ..รัด สะตังค์..ด้วย) ทำให้เวลา ส่วนใหญ๋ ก็หมดไปกับ.ภาระกิจ หน้าที่ การงาน..

แต่อย่างไรก็ตาม..ก็ใช่ว่า..ได้ห่างหายไปจาก..โรงเรียน..ที่เรารัก....

ก็โรงเรีัยน อบจ.บ้านตลาดเหนือ (วันครู2502)นั่นไง..ซึ่งก็เป็นอะไรประจำอยู่แล้ว ที่ผมต้องเข้าๆ ออกๆ โรงเรียนฯ ด้วยว่า ต้องมีภาระกิจ สำคัญ ก็คือ  เจ้าลูกชาย วัีย 6 ขวบ นั่นไง ที่ผมมีพันธะผูกพันธ์ กัน ที่ต้องไปรับ ทุกๆ วัน พร้อมกับ พี่สาว แสนสวย..ของเค้า ครับ..

ส่วนลูกชาย คนโต.(ม.2) ไม่ต้องพูดถึง ครับ ...เค้า ดูแล ตัวเองได้..

วันนี้..ก็เช่นกัน..ผมเฝ้าสังเกตุ..พฤติกรรม ของ เด็กๆ นักเรียน..มาช่วงระยะเวลา หนึ่งแล้ว..ก็ยอมรับ ครับ ว่าทางโรงเรียนฯ ได้มีระบบการจัดการปรับเปลี่ยน พฤติกรรม เด็กได้ดี ในระดับ ที่ดีมากเลย ครับ..เพราะ ถ้าเปรียบเทียบ กับ ภาพเก่าๆ ผมว่า ได้มีการเปลี่ยนแปลง แบบหน้ามือ เป็นหลังมือ เลยที่เดียว ครับ..

โดยภาพรวม..พฤติกรรม ของเด็ก..ได้มีการปรับเปลีียน ไปในทางที่ดี และน่าพอใจมากขึ้น มีสัมมาคาระ มีความกระตือรือร้น มีพฤติกรรมที่ดี และอีกๆ หลาย ๆ อย่าง ที่ยังไม่ได้กล่าวถึง ครับ

ซึ่งรายละเอียด..ตัวอย่าง พฤติกรรม ที่มีการพัฒนา เปลี่ยนแปลง ไปในทิศทางที่ดีนั้น..ต้องขอยกยอด..นำมาบอกกล่าว..เล่าขานในครั้งต่อไป ครับ...