แข่ง คือการชิงชัยเพื่อเอาชนะกัน ขัน คือทำให้ตึงทำให้แน่นด้วยวิธีหมุน เมื่อแข่งมาคู่กับขัน เป็นแข่งขัน เมื่อมาวิเคราะห์ พิจารณาอย่างไม่รอบคอบ คนแข่งคงเป็นตัวเด็กนักเรียน คนขันคงเป็นครู คนแข่งคงไม่เท่าไหร่ อาจเครียดบ้าง เล็กน้อย แต่คนขันนี้สิ หน้าแดง หน้าดำ ........ถ้าผู้แข่งเป็นครู เอาล่ะสิ ความเครียดมาเป็นเล่มเกวียน ผู้ขันก็คงจะเป็นผู้บริหาร (ผอ.) นึกไม่ออกจริงๆ (หน้าคงแดงและดำเป็นหลายเท่า) ว่าตามที่เห็นมาค่ะ
ท่าจะจริงครับ
ยินดีที่รู้จัก ไพโรจน์ คงเกิด
ขอบคุณนะคะที่แวะมาทักทาย
ยินดีเช่นกันครับ
หน้าดำหน้าแดงพอทน ได๋ แต่หน้าเขียวนี่ อ้ายทน บ่ไหว เจ็บไปทั้งตัวและหัวใจ ซั่นดอกวา
สวัสดีค่ะท่านอ้าย ผอ. บ่ได้ว่าไผ๋เด้อค้า พึ่งเห็นมาหมาดๆ คักๆมื่อนี่
ใจเย็นไว้ ไผ่ศูนย์กะตามซาง ทางพระธรรม ล้ำฟ้า คนผีบ้า เคียดให้เขา
หากใจเฮาเย็นแล้ว แนวใด๋ กะล้มยาก ปากให้หนักเข้าไว้ ทนได้แม่น ลื่นคน
อ้ายเว้าหยอก ย้านเคียด ซั่นดอกวา
ไม่ว่าวิถีใด...
เราควรต้องมั่นคงในวิถีเรา...
...
เป็นกำลังใจ ครับ
สวัสดีค่ะ
อ่านแล้วยิ้ม ๆ
แข่ง ขัน จนหน้าดำหน้าแดง...555555....
สู้ ๆ ต่อไปค่ะ
(^___^)
เรียน ท่านอ้าย ผอ. บ่ได้เคียดเด้อค้า
หนาวแล้ว รักษาสุขภาพ เป็นห้วง วัยสูง พะนะ
ขอบคุณอ. แผ่นดิน ขอให้สนุกกับงานค่ะ
ขอบคุณนะครับ คุณสิริพร ทิวะสิงห์ โซดา อยู่สารคามครับ
ไปเรียนหนังสือ วันว่างถึงจะกลับมาเยี่ยมแม่ที่บ้าน
อยากเจอคิตตี้จังเลยครับ
ขอบคุณค่ะ คนไม่มีราก ดีใจนะคะที่ทำให้อารมณ์ดี
การแข่งขัน ต้องจบลง มีแพ้มีชนะ
แต่ใคร..จะยอมรับได้หรือไม่..เท่านั้น
ดอกลีลาวดีรึปล่าวคะ ขอบคุณที่นำมาฝาก
ข้าวออกรวงเหลืองอร่าม ดีจังเลยค่ะ คุณครูอยู่อย่างพอเพียงจริงๆ
ดีใจจังที่ครูป.1 มาเยี่ยม เมืองกา-สินธุ์หนาวแล้ว
ทางนี้หนาวยังคะ ดูแลสุขภาพค่ะ
ขอบคุณอ.ธนิตย์ นะคะ ภาพนี้ถ่ายเอง ฝีมือใช้ได้ไหมคะ