ขอให้ได้มีโอกาสสร้างบารมีเช่นนี้ไปทุกภพทุกชาติ
ถ้าการเดินทางไกลครั้งสุดท้ายในชีวิต ที่ไกลจนห่างกันคนละภพ จะเป็นดั่งคนโบราณว่า นั่นคือการกลับบ้าน เช้าวันนี้ ผู้เขียนขอร่วมส่งการเดินทางไกลครั้งสุดท้ายของคุณสิรินพไธสง เพื่อกลับบ้าน....กันเสียที
คุณสิริเสียชีวิตแล้ว เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2552 เวลา 03.50 น.
อาการสุดท้าย จากการสอบถามญาติก็คือ เส้นเลือดในสมองข้างซ้ายแตก ปัสสาวะเป็นเลือด และเสียชีวิตที่โรงพยาบาล รวมเวลาที่เกิดอาการจนเสียชีวิต ประมาณ สัปดาห์เศษ
ผู้เขียนโทรศัพท์ คุยกับคุณสิริครั้งสุดท้าย ก็น่าจะก่อนหน้านั้นไม่กี่วัน ดูยังพูดจาฉาดฉาน เล่าว่า ขาที่มีเส้นเลือดอุดตัน ตอนนี้ไม่ปวดไม่บวมแล้ว "ผมตั้งใจนะคุณบุญรุ่ง เดือนหน้าผมจะไปอินเดีย ผมจะชวนคุณบุญรุ่งไปด้วย ไปพักที่สถานทูตก่อน ผมจะพาไปดูที่ทำงานเก่าของผม แล้วจะเลยไปเยี่ยมกุสินาราคลินิก แต่คงไม่ได้อยู่ช่วยงาน จะกลับมาก่อน"
ผู้เขียนจึงเข้าใจว่า คุณสิริมีสุขภาพดีมากแล้ว และขอให้เขาได้กลับไปอินเดียอีกสักครั้ง ตามความปรารถนา แต่...เวลาของเขาหมดลงก่อน
จึงขอบันทึกไว้ให้ทราบทั่วกัน ว่า ดาวกระดาษได้ลากลับบ้านไปแล้วชั่วชีวิต ที่ผู้เขียนมอบคำนี้ให้แก่เขา เพราะผู้มีจิตอาสา เปรียบเหมือนดาว ดาวกระดาษจะอยู่ใกล้ชิดเราที่สุด ไม่ได้ล่องลอยอยู่บนท้องฟ้าจนจับต้องไม่ได้
ขอให้คุณสิริ นพไธสง เดินทางสู่สุคติภูมิ ตามกำลังบุญที่สร้างไว้อย่างยิ่งใหญ่ เดินทางอย่างบันเทิงใจไร้กังวล และถ้าจิตสำนึกที่ติดตัวไป ยังรักในงานอาสาสมัคร ก็ขอให้ได้มีโอกาสสร้างบารมีเช่นนี้ไปทุกภพทุกชาติ
ด้วยความรู้สึกอาลัยด้วยความเป็นกัลยาณมิตรที่ดีต่อกันค่ะ
17 พฤศจิกายน 2552
ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งและจริงใจ ต่อการจากไปของคุณสิริ นพไธสง
ที่เดลีเมื่อวานนี้ ช่วงเย็น ฝนตกเป็นครั้งแรกหลังจากที่ไม่ตกมานาน
เสียงฟ้าร้องเป็นระยะๆ เสมือนกับธรรมชาติที่รับรู้และไว้อาลัยกับการจากไปของคุณสิริ
ขอบุญกุศลและผลบุญที่ผมได้ทำมา ไม่ว่าจะในอดีตกาลและในปัจจุบัน โดยเฉพาะที่ได้บวชเฉลิมพระเกียรติฯ 80 พรรษาที่พุทธคยา ขอมอบให้คุณสิริและขอให้คุณสิริไปสู่สุคคติด้วยเถิด
ขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวของคุณสิริด้วยครับ
ขอแสดงความเสียใจ กับ ต่อการจากไปของคุณสิริ นพไธสงครับ
และขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวของคุณสิริด้วยครับ
สวัสดีค่ะพี่โยคี พลเดช วรฉัตร
ขอส่งข่าวสารการจากไปของคุณสิริอย่างเป็นทางการผ่านบันทึกนี้
หากคุณสิริมีญาณหยั่งรู้ ก็คงกำลังขอบพระคุณพี่โยคี
ที่แม้ในยามที่มีชีวิตอยู่ ก็ให้กำลังใจต่อกัน
จนหลายครั้งอาการก็กลับดีขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์
และคำพูดที่ถึงกันยังได้สร้างความหวังอย่างใหญ่หลวง
ที่จะได้กระทำตามคำเชฺิญที่ขอให้กลับไปเยี่ยม ไปพักที่ทำงาน ณ สถานทูตอีกครั้ง
เป็นเรื่องที่คุณสิริภาคภูมิใจเสมอ
ถึงกับมาชักชวนต่อว่าขอให้ได้ไปพร้อมกันสักครั้ง
ไม่มีสิ่งใดแน่นอนและสุดที่จะคาดเดา
ว่าใครจะเหลือเวลาอีกสักเท่าไหร่
ในส่วนตัวโยคีน้อยก็เสียใจอย่างสุดซึ้ง
เสมือนเป็นญาติกัน
สิ่งใดที่คิดว่าคนที่จากไปจะได้รับ
โยคีน้อยก็จะทำค่ะ
ขอกราบขอบพระคุณอีกครั้งกับความเป็นกัยาณมิตรตลอกกาลของพี่โยคี
สวัสดีค่ะคุณครูโย่ง หัวหน้า~ natadee
คุณสิริจากไปแล้ว
เมื่อคืนได้มีญาติคุณสิริมาโพสต่อในบันทึกหนึ่งที่เคยเขียนถึงคุณสิริ
แต่ก็ไม่สามารถติดต่อกลับได้
ครั้นโทรมือถือ ติดแต่ไม่มีคนรับสาย
เช้าจึงโทรอีกครั้ง
นึกภาวนาให้เป็นเสียงคุณสิริรับสาย
คุณสิริยังไม่ไปไหน
แต่...ก็ไม่ใช่ ค่ะ
คุณสิริจากไปแล้วจริงๆ
ขอบพระคุณคุณครูโย่งเป็นอย่างยิ่ง
ที่เข้ามาร่วมแสดงความเสียใจ
คุณสิริภูมิใจที่เคยเป็นคนไข้
ให้ชาวGotoknow เยี่ยมเยียน หลายครั้งหลายครา
ครั้งหนึ่งพยาบาลที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์
ปริ้นข้อความไปให้อ่าน
เป็นที่ประทับใจและปลาบปลื้มใจแก่เขา
ขอให้คุณสิริได้รับความปรารถนาดีจากชาวgotoknowทุกคนค่ะ
ยินดีต้อนรับคุณสิริเสมอ ตามที่บอกไว้
คิดเสมอว่าคนเรากับจิตวิญญานนั้นความจริงไม่ได้ต่างกันมากนัก เพราะยังมีรูปกับนามเหมือนกัน
แม้จะอยู่คนละมิติกัน แต่ไม่ได้ห่างกันเลย
ในช่วงของการศึกษาปฏิบัติธรรม ซึ่งทำมาตั้งแต่เด็กนั้น มีโอกาสได้พบกับ"จิต" หลายครั้ง ในหลายรูปแบบและหลายสถานที่
จึงทราบว่า เราต่างเป็นเพื่อนร่วมโลกร่วมภพกัน
ผมเชื่อว่าความปรารถนาดีของกัลยาณมิตรใน G2K นั้นคุณสิริรับรู้แน่นอน
ขอให้คุณสิริเข้าถึงซึ่งความรู้แจ้งในโอกาสอันควรเถิด
ถึงพี่โยคี
ยังรู้น้อยไม่แจ่มแจ้งแห่งความรู้
ไม่อาจดูรู้เห็นเป็นไปได้
หากพี่เจอพบจิตของคนไกล
โปรดจงได้มอบไมตรีที่ฝากมา
จงเดินทางอย่างผู้รู้สติ
คุณสิริ นพไธสงจงหรรษา
เรือนวิมานรอรับกลับพารา
แสงโชติช่วงโชติกาน่าชื่นใจ
มีบุญนำเส้นทางสู่สวรรค์
ลืมทุกข์ขันธ์เสื่อมลาอายุขัย
อยู่ทางนี้จะส่งบุญหนุนนำไป
ถึงจุดหมายปรายภพครบวงจร
มีโอกาสวาสนาคงมาถึง
ได้พบ พึ่งพากัน เช่นวันก่อน
สืบกุศล ต่อไป ได้แน่นอน
เอื้ออาทร เพื่อนกัลย์ จงมั่นใจ
ขอบพระคุณพี่โยคีที่สื่อจิต
ด้วยนิมิตธรรมา น่าเลื่อมใส
เป็นสื่อกลาง ระหว่าง เดินทางไกล
ซึ้งน้ำใจ ก่อนอำลา สวัสดี
ขอบพระคุณมากค่ะ
เสียใจจริงค่ะ ที่ไม่มีโอกาสได้ดูแลคุณสิริในวาระสุดท้าย
ไม่ทราบว่า ได้มา รพ ศรีนครินทร์ไหมคะ ไม่ได้ข่าวเลย
ที่เห็นคุณรุ่งไปเยี่ยมคุณศิริและคุณนางที่บ้าน ยังคิดว่า อาการคุณศิริดูดีมาก
ถ้าคุณศิริยังวนเวียนอยู่ในโลกนี้ ขอให้หลับสบาย และไปสู่สุคติด้วยนะคะ
เสียใจกับคุณนางด้วยนะคะ
คุณนางเป็นคนดูแลและอยู่กับคุณศิริ และได้ทำดีที่สุดแล้วค่ะ
สวัสดีค่ะคุณแก้ว
การอยู่และการจากไปของคุณสิริ
เป็นสิ่งที่ทำให้เราได้มีความรู้สึกร่วมกัน
และทำสิ่งที่ดีที่สุดต่อคุณสิริไปแล้ว
ทางญาติก็ได้ขอให้ดิฉันแจ้งให้คุณแก้วทราบด้วย
จึงได้บันทึกผ่านบล็อกนี้
ยังไม่ได้มีโอกาสพูดคุยกับคุณนาง
เพราะเธอคงวุ่นวายใจและไม่ได้ถือโทรศัพท์
แต่ถ้าอย่างไรคุณแก้วโทรศัพท์ไปได้ค่ะ
ได้ทราบข่าวว่ามีผู้มาร่วมงานมาก
รวมทั้งมูลนิธิวัดไทยกุสินารา พระอาจารย์และหลายฝ่าย
ล้วนไปร่วมไว้อาลัย
ดิฉันเองก็ตั้งใจอุทิศส่วนกุศลให้
วันละหลายครั้งด้วยค่ะ
ขอบพระคุณที่คุณแก้วรวมแสดงความเสียใจในการจากกันครั้งสุดท้ายในชาตินี้ค่ะ
สวัสดีค่ะคุณ ตันติราพันธ์
มาร่วมอาลัยกับดาวกระดาษด้วยคนค่ะ
คนส่วนใหญ่มักพูดถึงแต่เรื่อง งาน งาน งาน
จนลืมนึกถึงสุขภาพของตัวเอง
กว่าจะรู้ก็เหลือแต่กระดาษอย่างที่ว่านี่แหละค่ะ
ยังไงก็อย่าลืมเช็คสุขภาพน๊ะค๊ะ
สวัสดีค่ะคุณpepra
ขอบคุณค่ะ
คุณสิริเป็นดาวกระดาษที่มีคุณค่า
งานของคุณสิริก็เป็นการสร้างกุศล
และความตายก็เป็นธรรมดาของโลก
ร่วมใจส่งคุณสิริกลับบ้านด้วยกันนะคะ
ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งค่ะพี่รุ่ง
วันนี้ได้รับโทรศัพท์จากลูกคุณนาง ว่าคุณศิริเสียที่ รพ ใกล้บ้าน อย่างสงบ
จะจัดงานที่วัดใกล้บ้าน จึงได้บอกว่าเสียใจในความสูญเสีย
ขอบคุณคุณบุญรุ่งที่ได้แจ้งข่าวให้ทราบในบันทึกนี้ค่ะ
สวัสดีค่ะคุณpoo
ขอบคุณแทนครอบครัวคุณสิริด้วยค่ะ
ชาว gotoknow ได้ร่วมความรู่สึกกับคุณสิริมาเสมอ
ตั้งแต่กลับจากการไปเป็นอาสาสมัครที่อินเดีย
เพราะมีอาการเจ็บป่วย
ต่อมาพี่ก็เปิดบันทึกให้ได้เยี่ยมเยียนกัน
จนคุณอุบล พยาบาล รพ.ศรีนครินทร์ขอนแก่น
ได้ดูแลช่วยเหลือหลายครั้งจนได้กลับบ้าน
นานเหมือนกันนะคะที่คุณสิริเหมือนดีขึ้นมากแล้ว
จนคิดว่าจะไปอินเดียได้อีก
แต่มาเสียชีวิตเสียก่อน
ถ้าคุณpoo ได้ไปที่วัดไทยกุสินารา
ถามถึงคุณสิริ ใครก็รู้จักค่ะ
ช่วยกันส่งกำลังใจการกลับบ้านของคุณสิริด้วยกันนะคะ
สวัสดีค่ะคุณแก้ว
เป็นนางแก้วยอดกัลยาณมิตร
ดิฉันชื่นชมคุณแก้วมาก
แม้คุณสิริเสียชีวิตก็ยังติดตามให้กำลังใจญาติๆ
คุณสิริพูดถึงคุณแก้วเสมอ
โดยเฉพาะวันที่เราเจอกัน
คุณสิริบอกว่า
ดีใจที่เราสองคนได้เจอกันค่ะ
ขอขอบพระคุณอีกครั้งค่ะ
ที่ได้ทำสิ่งดีๆร่วมกันมา
คงมีโอกาสนั่งพูดคุยถึงเรื่องราวที่ผ่าน...อีกสักครั้งนะคะ
ถ้าไปศรีราชาจะขอเลี้ยงตอบแทนคุณรุ่งนะคะ
ขอบคุณบันทึกสะเทือนใจนะคะ แต่ซาบซึ้งใจระคนกันไปค่ะ
ให้ได้รู้ว่าคนเราเกิดมาแล้วก็จะดับไปเมื่อไรไม่มีใครกำหนดได้ แต่เป็นของแท้และแน่นอนนะคะ
สวัสดีค่ะคุณแก้ว
ขอขอบคุณเป็นอย่างยิ่ง
ที่จะได้มีโอกาสมาพบปะกันอีก
บางครั้ง บางเรื่อง ก็บางคนเท่านั้นที่เข้าใจค่ะ
ขอเชิญนะคะ
ลมหนาวหวนกลับมาอีกครั้งที่ชลบุรีค่ะ
คิดถึงเสมอ
สวัสดีค่ะคุณครูอี๊ด
เป็นหนึ่งในความทรงจำ
ดิฉันเองหวนกลับไปถึงบันทึกที่เคยเขียนถึงคุณสิริ
ก็ยังความปลาบปลื้มใจได้บ้าง
ที่เมื่อพบกัน รู้จักกัน และแบ่งปันสิ่งดีๆต่อกัน
เท่านี้ก็คุ้มค่าของคำว่าเป็นกัลยาณมิตรต่อกันนะคะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ
ก่อนอื่นต้องไว้ขอไว้อาลัยให้กับคุณสิริ นพไธสงด้วยนะคะ
ดิฉันใช้กูเกิลค้นหารายชื่อ คุณศิริ นพไธสง
ปรากฎว่าขึ้นเว็บนี้มาในหน้าแรก แต่เป็นชื่อคุณสิริ นพไธสง(สะกดต่างกัน)
อยากทราบว่าเป็นบุคคล คนเดียวกันหรือเปล่า
สมัยก่อนคุณสิริ อยู่นครปฐมหรือเปล่าคะ
ถ้าใช้ก็รู้สึกใจหายมากเลยค่ะ ที่ไม่เคยได้เจอหน้าคุณตาแท้ๆ
เพราะเคยฟังเรื่องจากแม่เท่านั้น (แม่ก็ไม่ได้เจอคุณตาตั้งแต่เด็กๆเหมือนกันค่ะ อยู่กับแม่บุญธรรม)
รบกวนช่วยตอบด้วยนะคะ
สวัสดีค่ะคุณ วิรัญญา ปัทมาคมท
ดิฉันไม่เคยรู้จักคุณสิริมาก่อนเลย จึงตอบไม่ได้ว่าเคยอยู่ที่นครปฐมหรือเปล่า
มาได้เกี่ยวข้องกันเมื่อคุณสิริได้ไปช่วยงานที่วัดไทยกุสินาราอินเดีย
ในปี 2551 ปลายปี แซึ่งท่านไปเป็นประจำ ปีนั้นท่านเกิดล้มป่วยและกลับมารักษาที่เมืองไทย
เมื่อต้นปี 2551 ดิฉันก็ได้มีโอกาสไปเป็นอาสาสมัครช่วยงานที่กุสินาราคลินิกแห่งวัดไทยกุสินารา แต่ไม่เจอกับคุณสิริ
แต่เราต่างก็มีเพื่อนคนเดียวกัน ชื่อคุณหมอ บี.เอ็น.ซิงค์ ซึ่งต่อมาได้ขอให้ดิฉันติดตามอาการคุณสิริและส่งข่าวให้เขาทราบด้วย
ดิฉันก็ได้ติดต่อทางโทรศัพท์ เยี่ยมทางโทรศัพท์มาตลอด(ดิฉันเขียนบันทึกไว้หลายบันทึกค่ะ ต้องลองค้นอ่านดู)
จนกระทั่งคุณสิริกลับมาบ้าน และดิฉันก็ได้มีโอกาสไปเยี่ยม เป็นการเห็นหน้ากันครั้งแรก และครั้งสุดท้าย เพราะต่อมาอีกประมาณไม่ถึงเดือน คุณสิริก็มาเสียชีวิต
คุณสิริย้ำว่า ชื่อท่านเขียนแบบนี้ ใช้ ส เสือสะกด ท่านเคยรับราชการกระทรวงต่างประเทศ และเคยทำงานครั้งสุดท้ายที่สถานทูตไทยในอินเดีย และทราบว่าท่านอยู่กับภรรยาคนสุดท้าย คือที่เห็นในภาพค่ะ
ขออภัยที่ให้ข้อมูลได้น้อย จนไม่ทราบว่า ใช่ญาติคุณหรือไม่ แต่ถ้าใช่ก็ขอให้ภาคภูมิใจ ในคุณงามความดี ที่ท่านทำมาตลอด จนชนะใจคนทั้งหลาย และดิฉันก็ประทับใจท่านด้วย ที่ท่านใช้เวลาช่วงสุดท้ายของชีวิต ไปเป็นอาสาสมัครช่วยงานพระพุทธศาสนาที่อินเดีย มาหลายปี
หากต้องการสนทนาเพิ่มเติม ก็ส่งมาทางเมล์ได้ค่ะ
ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะคะ