วานก่อนได้มีโอกาสคุยกับคุณครูประจำชั้นของลูกชาย ปัญหาคือเรื่องเด็กไม่ค่อยมีวินัย  จะทำอย่างไร  สักประเดี๋ยวจะประชุมครู – ผู้ปกครอง เกี่ยวกับเรื่องนี้กัน

 

สาเหตุ       เด็กไม่รู้จักว่าอะไรคือข้อสอบ หรืองานที่ต้องรับผิดชอบในการทำ อะไรต้องส่ง สำคัญแค่ไหน , วางของไม่เป็นระเบียบ และอื่น ๆ

 

ปัญหานี้เริ่มก่อตัวมากขึ้น    จะว่าพ่อแม่ไม่สั่งสอนก็ไม่ได้       หรือจะโยนความรับผิดชอบทั้งหมดให้ครูก็ไม่ได้อีก  ต้องร่วมมือกันทั้งสองแห่งเสียแล้ว

 

                                           

 

     ปัญหาตอนนี้น่าจะมาจากผู้ปกครองไม่รู้จักวิธีการสร้างวินัยให้กับลูก  ส่วนใหญ่เราจะใช้มาตราการการลงโทษ คือ ตี ดุด่า ว่ากล่าว  ฟัง ๆ แล้ว เมื่อสมัยเด็ก ๆ เราก็เคยโดนเช่นกัน ถามว่าชอบไหม  จะตอบทันทีว่า “ไม่”  แล้วจะทำอย่างไร  สอนเด็กกันอย่างไรดี

 

         เด็กบางคนหรือบางครั้งก็ทำให้เรา “เหลืออด” หรือ”หมดปัญญา” ทำเหมือนเราไม่เคยสั่งสอน   บางครั้งเราตึง เกินไป หรือหย่อนเกินไป จนไม่มีอะไรจะพอดีกันเลย

 

          วินัยในแง่บวก  เป็นการกระตุ้นให้เด็กเชื่อฟัง    ทำในสิ่งที่ถูก    เมื่อเด็กเห็นผลจากการกระทำดังกล่าว   ด็กจะเห็นด้วยว่า สิ่งนั้นเป็นสิ่งที่ไม่ดี ไม่ควรทำต่อไป    พูดอีกอย่างคือ ให้เขามีส่วนร่วมในการตัดสินใจ

 

          สิ่งใดที่ทำถูกต้อง ตามกฎกติกาของสังคม  เราควรส่งเสริม ชมเมื่อเขาทำถูกต้อง  เด็กจะเกิดความเชื่อมั่น ในการกระทำดังกล่าว  ควรเสริมแรงเขาทุกครั้ง 

 

          สิ่งใดเป็นการกระทำที่ผิด ไม่ถูกต้อง พ่อแม่ควร “แนะแนว” หรือ “ชี้ทาง” พร้อมให้เหตุผล  เพื่อให้เขาเข้าใจ

 

                                          

 

          วินัยในแง่ลบ   หมายถึง การควบคุม การลงโทษ ให้เด็กทำตามคำสั่ง   เพราะเด็กมักจะแหกกฎ หรือต่อต้าน ดื้อเงียบ  หรือกดดัน เหตุการณ์นี้อาจทำให้เด็กร้องไห้ พ่อแม่ก็พลอยร้องไห้หรือน้ำตกในไปด้วยเช่น  เด็กจะจำเหตุการณ์นี้ไปอีกนาน พลอยให้โกรธ ชัง พ่อแม่เสียเปล่า ๆ

 

           ครั้งหนึ่งเราเลี้ยงลูกแบบเข้มงวด  เด็กจะไม่ได้รับสิทธิ หรืออิสระในการพูด การคิด การแสดงออก เด็กสมัยนั้นจึงอยู่ในโอวาทของพ่อแม่เสมอ

 

         ปรัชญาของ “รุสโซ”  กล่าวว่า พ่อแม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับลูกให้น้อยที่สุด และเปิดโอกาสให้เด็กมีการเติบโตตามธรรมชาติ อีกทั้งให้เด็กมีการแสดงออกให้มากที่สุด

 

        แต่การปล่อยให้ลูกอิสระ ทำตามใจไม่ขัดขวาง ก็ไม่ใช่ วิธีที่ดีที่สุด    ดังนั้นพ่อแม่จึงไม่ควร “ตึง” หรือ”หย่อน” จนเกินไป เดินทางสายกลางนั่นแหล่ะดี