ฟ้าคราม ยามเย็น งามนัก ได้พัก สายตา เมื่อเห็น ไม้สูง ร่มเงา โอนเอน เมื่อยาม ต้องลม รำพัน คิดถึง คนห่าง ไกลจาก อยู่คน ละฟาก ฝั่งฝัน มองดู ผืนฟ้า เดียวกัน ยึดมั่น ในคำ สัญญา ภาพจาก www.sarakadee.com
สีท้องฟ้ายามเย็น...ทรมานใจคนที่อยู่ไกลบ้านค่ะ
ต้นไม้ ยืนต้นเหงา
กับภาพเงา แสงยามเย็น
ตะวัน ยังหลบเร้น
มิอยู่เป็น เพื่อนเคียงกัน
คิดถึงคนไกลเหมือนกันค่ะ 555
เช่นเดียวกันครับ
ผมคิดถึงคนไกล...
ยามเย็น..มองเห็นฟ้า
ผ่านทิวา...ราตรีฝัน
กาลล่วง...พ้นช่วงวัน
วัยที่มั่น...ก็สั่นคลอน
สวัสดีค่ะ
มาชมภาพงาม คำไพเราะค่ะ
ขอบคุณพี่ noktalay ที่มาเยี่ยมครับ
สวัสดีครับ คุณครู ป1.
ขอบคุณสำหรับกลอนไพเราะครับ
สวัสดีครับ คุณพิชชาที่มาเยี่ยม
สวัสดีครับพี่เอก
ยามเย็นชวนให้คิดถึงคนไกลนะครับ
สวัสดีครับ น้องซิลเวียที่นำกลอนลึกซึ้งมาเติมเต็มครับ
สวัสดีคุณ giant bird เช่นกันครับ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีคุณนายก้ามกุ้งครับ และ ขอบพระคุณสำหรับภาพยามเย็นครับ
สวัสดีครับ คุณครู วรางค์ภรณ์ เนื่องจากอวน
สวยแบบเหงาๆ เศร้านิดๆ นะครับ
สวัสดีตอนบ่ายครับ พี่ครูคิม
เดินทางปลอดภัยนะครับ
อากาศหนาวรักษาสุขภาพด้วยนะครับ
ได้รับเมล และ กำลังจะจองบ้านพักบนภูหินร่องกล้าครับ...
ยามเย็นเดิน เล่นแล้ว ดูไป
เห็นท้องฟ้า รำไร ร่วมรู้
สีหม่นคราม ยามนี้ บ่งบอก ความนัย
จิตส่งไป อย่าให้ ร่วมรับ กลับคืน...
เจริญธรรมครับ
ขอบพระคุณ ท่านนายขำสำหรับบทกวีไพเราะครับ