ซากี้ ลาวชื่อฝรั่ง

“ซากี้...เอ็งอยู่ไหนแล้ววะ ?” ผมกรอกคำพูดผ่านโทรศัพท์มือถือ ก่อนจะก้าวขึ้นรถทัวร์ที่ชานชลาขนส่งสายใต้

“สะพานพระราม ๘ พี่...” ปลายสายตอบกลับมา

“เฮ้ย...รถจะออกแล้วนะเฟ้ย...” ผมตะโกนใส่โทรศัพท์

“ทัน ๆ พี่ เดี๋ยวผมจะนั่งมอเตอร์ไซด์ไป...” ซากี้ตอบใส่โทรศัพท์อย่างใจเย็น

“อีกคนกำลังมา ใกล้จะถึงแล้ว...” ผมปดกับเด็กรถ

ผมนั่งกระสับกระส่าย และเริ่มทำใจว่าคงต้องเดินทางลงใต้กับคุณเอก-จตุพร เพียงสองคน

“ถึงไหนแล้วพี่ ?” เด็กรถถามผม

“ใกล้แล้วครับ...” ผมตอบ

“รถจะออกแล้ว พี่ไปบอกให้เพื่อนพี่รอที่หน้าขนส่งแล้วกัน...” เด็กรถบอกและออกคำสั่งกับผม

ผมทำตามโดยดุษฎี เดินไปหน้าขนส่งพร้อมโทรบอกซากี้ให้มาพบผมที่นั่น ที่ป้ายรถเมล์หน้าสถานีขนส่งสายใต้

ซากี้ยิ้มฟันขาวมาแต่ไกล บนท้ายมอเตอร์ไซด์ ท่าทางมิได้เดือดเนื้อร้อนใจ ผมอยากจะกระโดดถีบมันใจแทบขาด ถ้าตัวมันเล็กกว่าผมสักหน่อย...

ยังมิทันจะอ้าปากด่า รถทัวร์คันที่จะเดินทางไปก็มาเทียบ ผมก้าวขึ้นรถและมองซากี้ด้วยหางตา ค้อนใส่มันไปสามตลบ

เป็นไงครับ “ซากี้” เพื่อนผู้ร่วมเดินป่าของผม ใจเย็นได้ใจไหมครับ

...


มันคือซากี้...

ซากี้ เป็นเพื่อนผู้น้องที่ร่วมงานกันมานานนับปีจนเรียกได้ว่ารู้ใจ มันขอผมไปด้วยเมื่อรู้ว่าผมจะไปเดินป่าเขาเจ็ดยอด

ซากี้ เป็นไกด์อิสระ และเป็น “ลาว” โดยกำเนิดครับ

ทริปนี้ ซากี้ ทำให้การเดินป่ามีสีสันมากมาย ไม่เชื่อถามคุณเอก จตุพร ดูก็ได้

ในวันที่เราเตรียมสัมภาระที่หน่วยรักษาพันธุ์สัตว์ป่าบ้านพูด ผมเห็นเป้ซากี้แล้วลมแทบใส่ เป้ใบเบ้อเร่อ น้ำหนักกว่ายี่สิบกิโล ไม่รู้ว่ามันขนอะไรไปนักหนา

ผมถามซากี้ว่า เอ็งจะไปอยู่บนเขาเลยเหรอ

เป้ใหญ่และหนักขนาดนั้นไม่ครณาพละกำลังของซากี้แม้แต่น้อย ซากี้แบกเป้เดินลิ่ว ๆ หนีผมไปลิบ ๆ “ไอ้น้องเวร...”

ทริปนี้เป็นการเดินป่าร่วมกันครั้งแรกของผมและซากี้

ผมทึ่งซากี้ และน่าจะมีความรู้สึกเดียวกับคุณเอก จตุพร

ซากี้มีความรู้ มีทักษะการใช้ชีวิตในป่า ยังกับคนป่า อาจเป็นไปได้ว่ามีเชื้อสาย “ซาไก” เลยได้ชื่อ “ซากี้” มา แต่มันเป็น “ลาว” นี่หว่า...


ถึงมันจะแน่กว่าผมในเรื่องป่า แต่ผมว่าผม (และคุณเอก) หล่อกว่ามัน...

...


ลาวดื่มน้ำในลำธาร...คลาสสิคดีเน๊อะ...

 

วันแรกที่เราตั้งแค้มป์ ซากี้ช่วผมผูกฟรายชี้ท ผูกเปล ตัดไม้ง่ามมาค้ำสายเปลให้

หลังจากที่เห็นนายหัวบุญเลิศไปตกปลาได้ ตกค่ำหลังข้าวเย็นก็คว้าไฟฉาย เดินดุ่มลัดเลาะไปตามธารน้ำ ไม่นานนักซากี้ก็กลับมาพร้อมกับกบ ๓ ตัว

ผมงงหลาย... มันจับมาได้ไง (วะ)

ซากี้บอกว่าเอาไฟฉายส่องกราดไป ถ้าเห็นแสงไปไปกระทบกับดวงตามัน (กบ) จะเห็นแสงตกกระทบ แล้วก็เอาไฟฉายส่องค้างไว้ มันจะงงไปไหนไม่ถูก แล้วก็ค่อยไปเอื้อมมือไปจับมัน ผมนึกไม่ออกว่าถ้าแสงตกกระทบที่นั่นเป็นดวงตางู ซากี้จะจับมันมาถลกหนังด้วยหรือเปล่า

เช้าวันรุ่งขึ้น ขณะที่ผมละเลียดปลาทอดของนายหัวบุญเลิศ ซากี้ปิ้งกบกินอย่างเอร็ดอร่อยและตายอดตายอยาก...

คืนวันที่สองซากี้จับปูภูเขาได้ตัวหนึ่ง เดินดุ่มมาที่กองไฟโยนปูเข้าไป สาวทั้งสองเห็นรีบเอาออกแทบไม่ทัน พร้อมทั้งสรรเสริญซากี้จนต้องยกเลิกเมนูปูเผาไป

สำหรับการตั้งแค้มป์นอนในคืนแรกผมหลับสบาย แต่ซากี้หลับไม่ค่อยสบายเพราะน้ำฝนย้อยลงเปลที่ซากี้นอน

ซากี้ผูกใจเจ็บอย่างยิ่ง โดนฝนรั่วอยู่คนเดียว ผมยิ้มเยาะซากี้ในใจ...

การตั้งแค้มป์ในวันรุ่งขึ้น ซากี้จัดการป้องกันฝนรั่วอย่างรัดกุม กางฟรายชี้ทสองชั้น ผูกเปลแบบคอนโด ซากี้อยู่เปลบน ว่วนคุณเอกอยู่เปลล่าง ตอนตีสี่ผมได้ยินเสียเอะอะมะเทิ่ง ปรากฏว่าทั้งซากี้และคุณเอก จตุพร เปียกมะล่อกมะแล่ก จนต้องมานั้งหลับนกนั่งผิงไออุ่นอยู่ข้างกองไฟ

เพราะเป็นคนทำทัวร์ซากี้จึงมีเรื่องเล่าและปัญหามาทายพวกเรามากมาย

เรื่องเล่าแต่ละเรื่องสองแง่สามง่าม ปัญหาที่ซากี้มาทายไม่มีใครตอบถูก

ผมถามคำถามซากี้บ้าง ซากี้ตอบได้หมด

ผมแค้นและผูกใจเจ็บไว้หลังจากพวกเราแยกย้ายกันเข้านอนในคืนที่สองบนเขาเจ็ดยอด

เข้านอนในเปลผมนึกคำถามเพื่อเตรียมถามคำถามซากี้ในวันรุ่งขึ้น

แค้นครับแค้น ลูกผู้ชายฆ่าได้หยามไม่ได้

เช้าตรู่พวกเราเดินขึ้นเขาไปชมพระอาทิตย์ขึ้น

ผมเดินตามนะไล พยาบาลสาวแกร่ง คนเดินตามผมมาไกล ๆ คือ ซากี้ ถัดไปเป้นคุณเอก จตุพร

ผมคิดคำถามออกเมื่อเช้า

ผมตะโกนถามซากี้ในระหว่างเดินขึ้นเขา

“สัตว์อะไรน่าเกลียด ขยะแขยงและทุเรศทุรังที่สุดในโลก ?”

ซากี้ตอบมาหลายคำตอบ

ผมตอบสวนกลับไปทุกคำตอบของซากี้ว่า “ผิด”

จนกระทั่งซากี้ให้ผมเฉลย

ผมยิ้มกระหยิ่มในใจ ฮะฮ่า...ชนะแล้วเว้ย....

ผมชะลอเดินช้าลง รอซากี้เดินเข้ามาใกล้ผมเพื่อจะเฉลย

ซากี้เดินเข้ามาใกล้ผม ผมยื่นหน้าไปเฉลยคำตอบในระยะประชิด

“ไอ้สัตว์นรก !!!”

เฉลยคำตอบเสร็จ ผมรีบเดินหนีให้พ้นรัศมีจากมือและตีนซากี้...

 


ซากี้เสื้อแดง 

 

บันทึกที่เกี่ยวข้อง  

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๒ จัดของลงเป้)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๓ แต่งตัวเดินป่า)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๔ เดิน ปีน ไต่ มุด คลาน ข้าม ฯลฯ)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๕ ฝ่าดงทาก)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๖ กินในป่า)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอนที่ ๗ นอนในป่า)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๘ นายหัวบุญเลิศ ชายเกตุ ลูกผู้ชายใจนักเลง)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๙ ซากี้ คนลาวชื่อฝรั่ง)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๑๐ หญิงสาวน้ำใจงาม

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๑๑ ทะเลหมอกเขาเจ็ดยอด)

การเดินทางของชีวิต : จากโลกไซเบอร์สู่เขาเจ็ดยอด (ตอน ๑๒ เรื่องเล่าจากซากี้)