อ่าน อ่าน และอ่าน หนังสือที่เกี่ยวกับธัยรอยด์ทุกเล่มค่ะ นกว่ามันละเอียดกว่าที่ค้นในอินเตอร์เน็ตค่ะ เพราะในหนังสือทำให้เราได้ทราบถึงที่มาของโรค สาเหตุ การรักษาและการดูแลตัวเองค่ะ

         มิถุนายน 2552  เป็นเดือนที่ถือว่าหนักที่สุดในชีวิต  เกิดมาก็ไม่เคยที่จะเป็นสักที โรคอะไรก็ไม่รู้ดันมาเกิดกับเราได้  ไม่แปลกเลยที่ระยะเวลานั้นเราจะเกิดอาการหดหู่ ยิ่งตอนที่น้ำหนักลดฮวบฮาบทำให้น้อง ๆ ที่ทำงานไม่กล้าทานอะไรร่วมด้วยเพราะกลัวจะติดโรคจากเรา ยิ่งทำให้เราต้องคิดหนัก   ก็ได้แต่ให้กำลังใจตัวเองค่ะว่าเราไม่ใช่โรคร้ายหรือโรคที่แพร่เชื้อได้    ยังมีเพื่อน ๆ ร่วมงานอีกหลายคนยังเป็นห่วง  ผู้บริหารไม่เคยตำหนิที่ต้องลางานบ่อย ๆ  หัวหน้างานเห็นใจและให้กำลังใจ  นี่ละสำคัญจำได้ว่าเดือนมิถุนายน เราทำงานไม่ถึง 10วันด้วยซ้ำ  แต่ก็ไม่เคยได้รับคำตำหนิเลย..ต้องขอบคุณผู้บริหาร หัวหน้างานและเพื่อน ๆ สำนักการศึกษา เทศบาลนครพิษณุโลก ด้วยค่ะ

          พฤศจิกายน 2552  จากที่ต้องทานยามากวันละ 4 เม็ดหลังอาหารเช้า ผลการทำงานของโฮโมนธัยรอยด์ทำงานดีขึ้นมาก  จนวันนี้ลดยาเหลือวันละ 2 เม็ดหลังอาหารเช้าและหมอให้ลดลงเหลือ 1 เม็ดในเดือนมกราคมนี้ ซึ่งเป็นข่าวดีมาก

           มีหลายสิ่งที่อยากจะเล่าให้ฟังค่ะถึงการทำใจยอมรับในสิ่งที่ตนเองเป็น รู้เท่าทันโรคภัยที่เราเป็น   และไม่ลืมที่จะให้กำลังใจตนเองเสมอ เป็นสิ่งจำเป็นมากที่สุดเลยค่ะ   หลังจากที่นกเป็นโรคธัยรอยด์ก็ได้ยืมหนังสือจากหอสมุดเทศบาล จากเพื่อนแหววซึ่งเป็นบรรณารักษ์ห้องสมุดซึ่งกุลีกุจอให้ลูกน้องหาหนังสือที่เกี่ยวกับโรคนี้เป็นครึ่งวันทีเดียว ต้องขอบคุณ คุณเกศนี ไพรสนธ์ หัวหน้าบรรณารักษ์หอสมุดเทศบาลด้วยค่ะ  อ้ออีกอย่างหนึ่งแถมอีกก็เพื่อนแหววยังสั่งหนังสือที่เกี่ยวกับธัยรอยด์ให้อีก 1 เล่มซึ่งเป็นเล่มปัจจุบันที่นกอ่านอยู่นี้ด้วยค่ะ

            อ่าน อ่าน และอ่าน หนังสือที่เกี่ยวกับธัยรอยด์ทุกเล่มค่ะ  นกว่ามันละเอียดกว่าที่ค้นในอินเตอร์เน็ตค่ะ เพราะในหนังสือทำให้เราได้ทราบถึงที่มาของโรค  สาเหตุ  การรักษาและการดูแลตัวเองค่ะ   สิ่งหนึ่งที่ควบคู่กับการอ่านหนังสือธัยรอยด์ก็คือ การฟังธรรมะค่ะ  สำคัญมากเลยจริง ๆ  ในหนังสือเล่มหนึ่งบอกถึงการที่คนไข้ธัยรอยด์มักกลับมาเป็นอีกสาเหตุก็คือ การวิตกกังวล  การไม่สบายใจ หรือมีเรื่องทุกข์ใจ การไม่มีความสุข  ความเครียด   หากสิ่งนี้มีเมื่อใด ธัยรอยด์ก็จะกลับมาค่ะ 

             อ่าน  ฟัง  เขียน และปฏิบัติตน    
              
             อ่าน  คือ  อ่านหนังสือทุกเล่มที่มีเรื่องธัยรอยด์ค่ะ ถึงบางครั้งอาจจะมีภาษาหมอบ้างก็พยายามอ่านค่ะ   แต่ที่ถูกใจเราที่สุดคือ อ่านหนังสือที่เขียนโดยคนเป็นธัยรอยด์นี่ละคะ  หนังสือธรรมะแต่ไม่ถึงกับธรรมะจ๋านะคะ  อ่านหนังสือธรรมะที่เขียนโดยคนธรรมดานี่ละคะ  จากผู้รู้ที่เขียนก็ทำให้เราอิ่มเอมได้ค่ะ

              ฟัง  คือ  ฟังธรรมะทุกวันค่ะ  ตอนเช้าตื่นประมาณตี 5 ครึ่งค่ะเปิดวิทยุคลื่นสังคทานธรรม ฟังธรรมะทุกเช้าค่ะ ฟังไปทำกับข้าวไป  เป็นสุขจริง ๆ ค่ะ

             เขียน คือ  เขียนสาระสำคัญจากหนังสือที่อ่านค่ะ เช่น คำคม คำสุภาษิต หรือลำนำที่อ่านแล้วรู้สึกมีกำลังใจ   อย่างที่นกจดไว้ก็เป็นสิ่งเตือนใจค่ะ 

              ปฏิบัติตน  สิ่งที่ทำอยู่เป็นประจำ และฝึกให้ทำเป็นกิจวัตรคือ "การมองโลกในแง่ดี" ไม่ทำร้าย เบียดเบียนผู้อื่น  ให้โอกาส ให้กำลังใจ  เต็มใจเป็นที่ปรึกษาของน้อง ๆ ไม่ว่าเรื่องงานหรือเรื่องส่วนตัวโดยไม่ทำร้ายลับหลัง  รักและจริงใจต่อการคบหาไม่อาฆาตแค้นในสิ่งที่คนอื่นกระทำกับตัวเรา  โดยถือว่า "ใครทำอะไรก็ได้อย่างนั้น"

               ที่จะขาดเสียไม่ได้ที่จะกล่าวถึง คือในอาคารสำนักงานเทศบาลนครพิษณุโลกมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประดิษฐานอยู่คือ ศาลพระพรหม และ รูปปั้นองค์สมเด็จพระนเรศวรมหาราชซึ่งสองสิ่งที่เป็นที่สักการะบูชา และทุกเช้า นกจะไหว้พระพรหมและสิ่งที่ไม่เคยลืมเลย คือ อธิฐานให้ วันทำงานในวันนี้ทำงานอย่างมีความสุขและขอให้ท่านให้กำลังใจให้เราทำงานอย่างเต็มความสามารถ   และมีความสุขตลอดวัน

                .....และนี่คือ สิ่งที่เปลี่ยนแปลงของตัวนกหลังจากที่เป็นโรคธัยรอยด์ค่ะ   อ้อ อีกอย่างที่ถือว่าเป็นลาภของตัวเองคือ  หุ่นที่เฟริ์มขึ้น น้ำหนักที่เคย 78 กิโลกรัมตอนนี้เหลือเพียง 63 กิโลกรัมค่ะ  อิอิ เห็นไหมคะ ในความโชคร้าย ก็ยังมีโชคดีเสมอเลย...ใช่ไหมคะ...