ลองถามตัวเองว่า...คุณต้องการไปที่เป้าหมายชีวิตเพื่ออะไร

         

            วานนี้หลังจากเลิกงาน  เตรียมจะเข้าบ้าน  พบว่าเพื่อนครูคนหนึ่งได้มารอพบจึงเชิญเข้ามาพูดคุย  ดื่มน้ำเย็นๆก่อน   ด้วยเห็นสีหน้าของเพื่อนไม่สู้ดีนัก  จากนั้นจึงค่อยๆชวนคุยและเป็นผู้ฟังที่ดีเพื่อให้เธอได้ระบายสิ่งที่ก่อให้เธอเกิดความทุกข์ใจที่แท้จริง.. 

            เธอบอกว่าทุกวันนี้รู้สึกกลุ้มใจมาก  เพราะมองตัวเองแล้วให้รู้สึกต่ำต้อยเหลือเกิน  ทำอะไรก็ไม่สำเร็จ  โชคร้ายไปเสียทุกเรื่อง  ยิ่งมาดูญาติพี่น้องสิเขาต่างร่ำรวย  มีกิจการใหญ่โต  เงินทองมากมาย  เราสิเป็นแค่ครู  อุตส่าห์หารายได้เสริมตั้งหลายอย่างก็ถูกเขาโกง  ที่ไม่โกงก็ไม่มีจะให้  นี่ก็ไปหุ้นทำธุรกิจรายใหม่  กู้ธนาคารมาเป็นเงินอีกจำนวนหนึ่ง  นี่ก็ต้องคิดอีกว่าจะหมุนเงินยังไงดี  ให้เราช่วยคิดอีกต่างหาก

 

           พิจารณาดูเธออยู่กับแม่สองคน  มีบ้าน  มีรถและที่ดินแม้จะไม่มาก  แต่ก็เป็นของตนเอง  เงินเดือนที่รับราชการก็โขอยู่  มากพอที่เธอกับแม่จะอยู่ได้อย่างสบายๆ  แต่การใช้ชีวิตประจำวันของเธอนี่สิคะ ที่ครูแป๋มเคยเตือนเพื่อนหลายครั้งแล้ว  แต่ก็ไม่เป็นผล  นั่นคือ การเอาใจใส่ดูแลแม่ที่แก่มากแล้ว  ปล่อยให้แม่อยู่บ้านคนเดียว กับหมาแมวที่เธอจัดซื้อมาในราคาแพง  เพื่ออยู่เป็นเพื่อนแม่  หารู้ไม่ว่านี่แหละเป็นการเพิ่มภาระ  ในการเลี้ยงดูสัตว์เลี้ยงให้กับแม่ผู้ชราภาพโดยไม่รู้ตัว  แถมยังไม่มีลูกจ้างมาช่วยงานบ้านอีก 

            หลังจากรับฟังด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก  แต่มีสิ่งหนึ่งที่ขัดกับจริตของครูแป๋มอย่างแรง  คือความกตัญญูค่ะ  ล่าสุดที่ไปบ้านของเธอพบว่าแม่ของเธอมีอาการของโรคเบาหวานบวกด้วยความดันโลหิตสูง  ต้องไปรับยามาทานประจำ... อืม.. คำแนะนำในสภาพการณ์เช่นนี้ สำหรับเธอ ก่อนที่บทสนทนาระหว่างเราจะจบลง แล้วลากลับว่า..

 

 

1 หันกลับไปดูเป้าหมายในชีวิตคุณ
2 สิ่งที่คุณกำลังทำอยู่ใช่เป้าหมายในชีวิตคุณหรือไม่
3 จำเป็นมากไหม....ที่จะต้องทำให้ถึงจุดนั้น
4 ถ้าคุณลดเป้าหมายลงสักนิด...คุณจะอยู่ได้ไหม
5 ลองถามตัวเองว่า...คุณต้องการไปที่เป้าหมายชีวิตเพื่ออะไร
6 ลองมองดูคนที่ดิ้นรนมากกว่าคุณ...แล้วคิด...ว่ามันคุ้มไหม...
7 หากคิดได้แล้ว...จงมีความสุข ณ ปัจจุบันที่คุณเป็นอยู่..

 

คุณละคะคิดอย่างไรกันบ้าง???