วันนี้คนขับรถที่บ้านอาสาพาเที่ยวงานเดือนสิบสอง(ลอยกระทง)ที่ชาวบ้านอำเภอสองพี่น้องกล่าวขวัญ  คนขับรถบอกเล่าเรื่องราวสมัยเด็กๆ ว่าเมื่อก่อนนี้ยังไม่มีถนนชาวบ้านต้องนั่งเรือมาเที่ยวงาน  พ่อเป็นคนขับเรือผมก็เลยได้เป็นกระเป๋าเรือ... เมื่อสิบกว่าปีก่อนถึงแม้จะมีถนนครูพรรณาก็ยังได้เห็นชาวบ้านนั่งเรือมาเที่ยวงานได้เห็นเรือจอดกันให้พรืดเต็มท้องทุ่งน้ำ 

                            

ทุ่งนาข้าวรอบๆ โรงเรียนบางลี่วิทยา...ก่อนเป็นทุ่งนาน้ำ

ฤดูเก็บเกี่ยวแล้วได้ข้าวมากมายมีเงินทองจับจ่าย....เตี่ยเคยบอกว่าหน้า(ฤดู)นี้เป็นหน้าท่องเที่ยวเพราะผู้คนมีเงินหลังจากเก็บเกี่ยวผลผลิตแล้วพวกเราชาวบ้านร้านขายของก็เตรียมทำงานกันให้เต็มที่ต้อนรับเงินที่จะออกจากกระเป๋า...

หนูทำเองค่ะ...

ครูฝาน(ครูจีน) ครูสุกัญญา เพื่อนบ้านและเพื่อนร่วมทางคืนนี้

.....ก่อนไปเที่ยวก็ลอยกระทงกันที่บ่อน้ำข้างบ้านเสียก่อน

บรรยากาศทางเดินเข้างาน

...ก่อนคำไปกินข้าวที่ตลาดเด็กบอกว่ารถติดมากตั้งแต่หน้าอำเภอถึงวัดไผ่ได้มั้งครู...เห็นจะจริงของเธอเราใช้เวลาเดินทางบนถนนนานเกือบชั่วโมงทั้งๆ ที่ระยะทางเพียง ๑ กิโลเมตรเท่านั้น

วานให้คนเสื้อขาวถ่ายรูปมุมสูงให้หน่อย  เขาตอบว่าปืนขึ้นไปบนเสาซิ...แป่ววววววว

บริเวณนี้คนแน่นที่สุดเพราะเป็นสะพานแคบๆ เมื่อก่อนเคยเห็นแต่ผู้ชายหนุ่มๆ (ออกโรงเรียนแล้ว) นั่งตามราวสะพานเพื่อดูสาวๆ เดินผ่านไปมา....วันนี้เปลี่ยนไปกลายเป็นที่โชว์หนุ่มสาวของเด็กวัยรุ่น(ยังเป็นนักเรียน)คู่ใครคู่มันพากันมาโชว์ตัว

กลางวันช่วยกันทำ...กลางคืนก็ช่วยกันขาย  พ่อค้าแม่ขายจัดไว้เหมาะสมกับลูกค้า....สาวๆ ขายหนุ่มๆ หนุ่มๆ ก็ขายสาวๆ  เด็กๆวัยรุ่นก็มาช่วยขาย   ผู้ใหญ่ก็ขายคนเฒ่าคนแก่....ได้เห็นการทักทายสารทุกข์สุขดิบกันมากกว่าการซื้อขายกระทง

             หลวงพี่เดือน(เจ้าอาวาส) เจ้าภาพใหญ่...ผู้เป็นที่รักใคร่ของชาวบ้านร้านตลาด  ด้วยวัยหนุ่มเป็นผู้มีอัธยาศัยงาม  เมื่อขึ้นเป็นเจ้าอาวาสจึงได้รับการสนับสนุนมากมาย  นี่ก็เป็นตำนานของเจ้าอาวาส  ถ้าเป็นบุคคลในท้องถิ่นชาวบ้านก็มีศรัทธามาก    ชาวบ้านเดินตามงาน     การแสดงเพลงอีแซวของครูพิสูจน์  ทันได้เห็นเจ้าอรรถ  ถ่อร่างมากจากกรุงเทพฯ เพื่องานนี้เลยหละ    และหนุ่มน้อยคอยขายกระทง

 

ส่งท้ายด้วยภาพเก่าๆ