กี่เริ่มกี่ล้ม ..กับรักที่ยังตามหา

 

                           หากเด็ดดาว...ดื่นดวงได้โดยง่ายดาย
                      จะร้อยเอาไว้ ด้วยสายสร้อยความคิดถึง
                      ฝากความเดียวดาย บรรทุกไปจากหัวใจหนึ่ง
                      ส่งไปถึง "เธอ"  ซึ่งอยู่ฟากขอบฟ้า

      น้ำเสียงหวานปนเศร้าของเธอที่ถ่ายทอดเนื้อเพลงออกมาในคืนวันนั้นช่างโหยละห้อยนักหนา เหมือนดั่งมนต์สะกดผู้ฟังที่กำลังเดินท่องเที่ยวที่ถนนคนเดินให้ต้องหยุดนิ่งฟัง  ยิ่งมีเสียงซอที่หวานละมุนแผ่วเบาเคล้าคลอสลับกับเสียงกีตาร์  ทำให้ผู้เขียนหยุดฟังและต้องตามหาว่าเพลงนี้ชื่ออะไร  ทำไมถึงช่างโดนใจนักหนาถึงปานนี้   แม้ว่าทุกเพลงของเธอ..น้องอ้อม ศิลปินวงไม้เมือง จะอยู่ในจิตในใจไม่เว้นแม้เพลงเดียว ทุกอัลบั้ม  รับรู้ถึงความรู้สึกของตัวเองว่าได้หลงใหลน้ำเสียงแสนเส่น่ห์ของเธอเข้าแล้ว  ..น้ำเสียงธรรมดาๆ แต่ไม่ธรรมดา เธอถ่ายทอดความงดงามของภาษาออกมา  เป็นภาษาที่สื่อเรื่องของความรัก ความจริงของชีวิต ทั้งผิดหวังและสมหวัง รวมทั้งการต่อเติมความฝันของผู้คนได้งามไม่มีที่ติ   

         เมื่อความงดงามของภาษาถูกสื่อออกมาด้วยน้ำเสียงที่มากมายด้วยเสน่ห์มนตราเช่นนี้  จึงเหมือนดั่งแม่เหล็กพลังมหาศาลที่ดึงดูดให้ผู้คนทั่วประเทศ ไม่เพียงเฉพาะคนเชียงใหม่เท่านั้นที่รู้จัก "ไม้เมือง"   หลายคนต้องตามมาฟังน้ำเสียงของเธอที่เชียงใหม่ ผู้เขียนก็เช่นเดียวกันค่ะ ต้องตามไปฟังเธอเกือบทุกคืนวันอาทิตย์..ที่ถนนคนเดิน

      เพลงแล้วเพลงเล่า.. ไม่ว่าเพลงใดๆสุดแสนไพเราะเกินพรรณนา เพิ่งคลายจากความหลงใหลเพลง ขอเดินด้วยคน เพลงอีกครึ่งของฝัน ก็ได้สัมผัสกับเพลงนี้อีก "ด้วยแรงเหงา" ครั้งแรกที่ได้ฟังรู้สึกสะกิดใจกับท่วงทำนองที่แสนเศร้าและผนวกกับเนื้อร้องบ่งบอกถึงความทุกข์อย่างแสนสาหัส ติดใจประโยคที่ว่า "จะหยัดยืนด้วยแรงเหงา ได้นานแค่ไหน.."ทำให้ต้องฟังรอบแล้วรอบเล่า บางเวลาถึงกับน้ำตาซึมด้วยความรู้สึกกับทุกถ้อยทุกคำ  ความเดียวดาย..ความเหงา..ทำไมช่างโหดร้ายนัก  ทำให้ต้องตามไปฟังน้องอ้อมคนสวยที่ "ร้านไม้เมือง" ในคืนวันอังคารที่ผ่านมา..  "ปี้ตวยมาฟัง" ด้วยแรงเหงา" เจ้า..  เธอยิ้มสวยหวาน พร้อมพูดเบาๆด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่า "ปี้เจ้า..แม้ผู้คนจะอยู่รอบก๋ายเฮา แต่หากจับต้องบ่ได้ก็ทำหื้อเหงาได้..เจ้า"  "..แม่นแล้วเจ้า  แต๊ๆเลย.." 

       เนื้อเพลงที่บอกเล่าถึงการตามหา "รัก" จากคนที่อยากจะจับต้องได้  แม้จะไกลลิบ ณ สุดขอบฟ้า  ก็มิท้อ   กี่เริ่มกี่ล้ม..กับรักที่ยังตามหา  มองเห็นภาพของความทรมานที่เกิดจากความเหงา ความเดียวดาย ความว้าเหว่ได้ว่าโหดร้ายจริงๆ  ..แม้ทะเลยังร่ำไห้  ขุนเขายังเจ็บปวด  ดวงจันทราต้องพ่ายแพ้..

                               ผ่านหุบเขาความหลัง ทะเลระทม
                       กี่เริ่มกี่ล้ม ..กับรักที่ยังตามหา
                       กอบซากดวงเดือน ที่เปื้อนละอองน้ำตา
                      ใส่เป้หัวใจเหว่ว้า ..ตามหาคนชื่อว่าเธอ 

                               เหงา..ดั่งว่าเป็นชีวิตสุดท้าย ในจักรวาล
                       เวลาหยุดลงชั่วกาล   จึงต้องออกตามให้เจอ
                       สุดโค้งขอบฟ้าลิปดาเท่าใดคือที่มีเธอ
                       ต้องเจ็บกี่จำ..จึงเจอ เธอที่เป็นบ้านหลังสุดท้ายของหัวใจ..

                               แต่แม่น้ำชีวิต  ไม่เคยหวนคืน
                        จะหยัดยืนด้วยแรงเหงา  ได้นานแค่ไหน
                        วันคืนรอคอย  จะจบลงตรงหัวใจใคร 
                        คนมอบเจ็บครั้งสุดท้าย  จะใช่เธอที่ฝันหรือเปล่า

       ดั่งชีวิตของผู้คนโดยแท้  สมดังคำ..เพลง..ละคร..สะท้อนชีวิต   ณ เวลานี้ ไม้เมืองจึงเป็นศิลปินในดวงใจหมายเลขหนึ่งของผู้เขียน  ฟังทุกวัน ทุกคืน ทุกเพลง ทุกโอกาส ทั้งในรถ ในคอมพิวเตอร์ ในอินเทอร์เน็ต แม้แต่ในโทรศัพท์มือถือ  มีเพื่อนๆกัลยาณมิตรใน G2K หลายท่านที่หลงใหลมนต์เสน่ห์เสียงเพลงของ "ไม้เมือง" เช่นกัน  เพื่อนๆที่รักทุกท่านที่หากมีโอกาสมาเยือนเชียงใหม่  เชิญได้นะคะ ..ทุกวันอาทิตย์ตอนเย็นที่ถนนคนเดิน ถนนท่าแพ  และทุกวันก็พบกับเธอได้ที่  "ร้านไม้เมือง" ค่ะ

       หากอยากฟังเพลงเพราะๆของสาวสวยอีก ลองตามไปนะคะ..แล้วอาจจะหลงรักเธอเช่นผู้เขียนก็ได้ ที่นี่ค่ะ..

      เพลง "คิดถึงคนไกล"  เพลงกำเมืองแสนหวานของคนเจียงใหม่เจ้า..

      เพลง "ขอเดินด้วยคน"  สุดแสนซาบซึ้งจัง.."ขอเดินด้วยคนนะคะ.."

      เพลง "อย่าปล่อยมือ"   ..ใครเอ่ยที่หลงรักไม้เมืองเช่นกัน..เพียงคลิกก็พบ

      เพลง "อีกครึ่งของฝัน"   ..เธอบอกให้คอย ฉันก็จะคอย รักไม่เคยเปลี่ยน

      เพลง "รักเธอเท่าเมื่อวาน" ..คนเดียวที่ฉันคิดถึงเสมอ  แม้ว่านานแสนนาน

 

..พบกับเธอนะคะ ที่ถนนคนเดิน ทุกวันอาทิตย์ แล้วก็จะพบกับศน.อ้วนค่ะ..