เราทุกคนล้วนเกี่ยวพันกันในการเดินทางที่เรียกว่า “ชีวิต”

หลังจากผ่อนพักตระหนัก ว่าหยุดยาว มาสามวัน เนื่องในวันปิยะมหาราชที่ผ่านมา เช้าวันจันทร์อันสดใส ที่สรพ. ซึ่งมีชื่อเต็มว่าสถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล(องค์การมหาชน) ที่ทำงานของพอลล่า เรามีเวทีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เป็นประจำทุกวันจันทร์ค่ะ วันนี้บรรยากาศ สดใส น้องๆ มานำเสนอ นิทาน เรื่อง

กับดักหนู

ด้วยการนำเสนอแนวใหม่ ไม่ใช้ power point ค่ะ แต่เขาไปรวมตัวกันทำเป็นวิดีโอ พร้อมกับบรรยายประกอบการเล่านิทาน คนหนึ่งทำเสียงเป็นหนู เป็นวัวแก่ เป็นแม่ไก่ ส่งเสียงเลียนแบบ และเล่าเรื่องได้อย่างราวกับมืออาชีพ ทางฝ่ายสารสนเทศ  ของเราก็ไม่เบา ตัดต่อ สอดแทรก เสียงภาพได้อย่างกับมืออาชีพก็ไม่ปาน  ทำเอาพวกเราอึ้งกับความคิดสร้างสรรค์ของน้องๆ ค่ะ  เรียกเสียงปรบมือเกรียวกราว พร้อมกับใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้มระคนกับเสียงหัวเราะของพวกเราค่ะ หันไปมองหน้าท่านผอ. ยิ้มไม่หุบเลยค่ะ อิอิ

 

มาเข้าเนื้อหานิทานเรื่องนี้ ดีกว่า ...ได้เรียนรู้มากมายเลยค่ะ ลองไปดูนะคะ ว่ากับดักหนู เป็นอย่างไร

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เราได้เรียนรู้ว่า พึงสังวรณ์ต่อความทุกข์ของเพื่อน เพราะอยู่ในองค์กรเดียวกัน ทุกข์ของเพื่อนก็เหมือนทุกข์ของเรา เราเปรียบเสมือน มีชีวิตร่วมกัน ใช้ชีวิตร่วมกัน

อย่าเพิกเฉยกับความทุกข์ หรืองานของเพื่อน ที่คิดว่าไม่เกี่ยวกับเรา ไม่ใช่งานของเรา เพราะเป็นเรา เราคือเรา.... เราทุกคนล้วนเกี่ยวพันกันในการเดินทางที่เรียกว่า “ชีวิต”

 

 

ตอนท้าย มีคนถามว่า เราอยากเห็นองค์กร เราเหมือน อะไร ...ระหว่างนั้น อ.วรวรรณ ส่งเพลง บ้าน มาให้พอลล่า บอกว่า อยากร้องเพลงนี้ เพราะจะไปดูละครเรื่อง ลมหายใจ เดอะมิวสิคคอล อิอิ...อินเทรนไหมล่ะคะ พอลล่า..นึกถึงว่า...ที่ทำงานในฝันของเรา อยากให้เป็นเหมือน “ บ้าน...ที่อบอุ่น”..

 

แล้วเราก็ร้องเพลง “บ้าน” ด้วยกันค่ะ .... เราร้องไม่เพราะเท่าต้นฉบับนะคะ  แต่ทว่า ทำเอาบรรยากาศในห้องประชุมนิ่ง เงียบเหมือนถูดสะกดจิตด้วยเสียงเพลง...มีแต่เสียงเพลง บ้าน...ดังกึกก้อง...และไพเราะมากที่สุดสำหรับพอลล่า และคิดว่าคงเป็นเพลงที่ไพเราะที่สุดของพวกเรา สรพ.ค่ะ

ลองร้องไปพร้อมกับเราสิคะ ...

บ้าน..ปั่น..

ดอกไม้ ประตู แจกัน ดินทราย ต้นไม้ใหญ่
แก้วน้ำ จานชาม บันได โคมไฟ ที่สวยงาม
ขอบรั้วและริมทางเดิน ต้นหญ้าอยู่ในสนาม
บ้านนี้จะมีความงามได้ ถ้ามีเธอ

เพราะเธอคือที่พักพิง คือทุกสิ่งที่มีความหมาย
เมื่อเธออยู่เคียงชิดใกล้ เรื่องร้ายใดๆ ไม่เกรง
แม้ข้างนอกจะต้องเจอะ กับเรื่องราวที่ใครข่มเหง
แต่ฉันเอง ไม่คิดกลัว

จากพื้นดินชนเพดานนั้นมีความหวานอยู่
เพราะรู้ว่าฉันมีเธอคอยเป็นที่พักใจ
จะรอคอยฉันจริงๆ เป็นหลักพึ่งพิงสุดท้าย
จะล้มตัวลงเอนกายที่บ้านของฉัน (หลังนี้)

ไม่ว่าวันเวลาจะเปลี่ยนหมุนเวียนไปเท่าไร
ฉันยังคงมีแต่เธอ เป็นความหวังและความเข้าใจ
พร้อมจะเก็บทุกสิ่งทิ้งความสุขทุกอย่าง
และจะทำทุกทางเพื่อบ้านหลังนี้

ดอกไม้ ประตู แจกัน ดินทราย ต้นไม้ใหญ่
แก้วน้ำ จานชาม บันได โคมไฟ ที่สวยงาม
ขอบรั้วและริมทางเดิน ก็ล้วนแต่มีคำถาม
บ้านนี้จะงามอย่างไรถ้าไม่มีเธอ
ก็เพราะว่าใจของเธอคือบ้าน ของฉัน(หลังนี้)