ปีนี้เป็นอีกปีที่หายใจโล่งอกว่าน้ำไม่ท่วมบ้าน แม้ว่าจะท่วมท่าน้ำจนพืชผัก และ ศาลามุงจาก พังไปกับสายน้ำที่ขึ้นๆลงๆอยู่กว่าสองสัปดาห์ เขาว่าหลังจากวันที่ ๒๐ ตุลาคม ก็น่าจะปลอดภัยแล้ว แต่ก็เอาแน่อะไรไม่ได้เพราะจะสิ้นเดือนตุลาคมอยู่แล้วยังมีฝนอยู่เลย น้ำก็ลดไปแค่นิดหน่อย

 

ขอถือโอกาสนี้ขอบคุณกัลยาณมิตรและผองพี่น้องที่พากันเป็นห่วงถามไถ่กันมาเนืองๆว่า น้ำท่วมบ้านหรือเปล่า ช่วงที่น้ำกำลังขึ้นมากๆ ผู้เขียนมีงานประชุมที่กรุงเทพอยู่หลายวัน ต่อด้วยเดินทางไปนมัสการท่านพระอาจารย์ปราโมทย์ ปาโมชฺโช ที่จังหวัดชลบุรี

 

 

ใครๆถามว่าไม่ห่วงบ้านหรือ ผู้เขียนตอบว่า ก็ห่วงอยู่ แต่จะมัวห่วงกังวลกับสิ่งที่ควบคุมไม่ได้จะมีประโยชน์อะไร หากน้ำจะท่วมขึ้นสูงถึงบ้าน พี่น้อยและบริวารเท่าที่มีอยู่ ณ เวลานั้น ตรงนั้นก็ต้องแก้ปัญหาไปเท่าที่จะทำได้ (คนข้างกายผู้เขียนมีงานที่เชียงใหม่ ไม่อยู่บ้านเหมือนกัน) ศาลามุงจาก ก็จากไป...เช่นนั้นเอง

 

 

ช่วงที่ไปนมัสการท่านพระอาจารย์ปราโมทย์ นั้นเบิกบานมากเพราะไปกับ คณะน้องๆแห่งสถาบันการจัดการความรู้เพื่อสังคม-สคส. เขามีกัลยาณมิตรทำงานคนละแห่งมาชวนกันไปฝึกปฏิบัติธรรมในแนวทางการดู “จิต” ที่ท่านพระอาจารย์ปราโมทย์สอน ต่างจัดรถรากันเอง ไปพบกันที่ที่พัก คือ หิ่งห้อยชาเล่ท์ อยู่ห่างวัด ๓ กิโล เราพักที่นี่สองคืน ตอนเช้าหลังพบกันที่ห้องประชุมเพื่อทำวัตรเช้า ก็ออกเดินเท้าไปวัด ขากลับคนเอารถไปเขาช่วยกันขนคนกลับไปทานอาหารเที่ยงที่ที่พัก แล้วต่อด้วยการสนทนาธรรมและปฏิบัติโดยมีพี่เลี้ยงที่ที่พักเช่นกัน

ตอนเช้าอากาศเย็นสบาย เดินผ่านบ้านชาวบ้าน ป่าละเมาะ และไร่มันสำปะหลังเขียวขจีมีทิวเขาเป็นฉากหลัง

ปลื้มใจมากกับการเดินทางครั้งนี้ เป็นครั้งแรกที่ได้นมัสการท่านแบบพบหน้าจริงๆและฟังธรรมจากท่านสองวันติดๆกัน นับว่าบรรลุวัตถุประสงค์หลัก และมีวัตถุประสงค์รอง คือ

ผู้เขียนชวนหลานสาวไปด้วย อยากให้เขาลองสัมผัสการปฏิบัติธรรม ที่เรียกว่า การภาวนา ในแนวทาง วิปัสสนากรรมฐาน ด้วยกลุ่มนี้เป็นกลุ่มหนุ่มสาวที่กว่าครึ่งเพิ่งหันมาสนใจใคร่รู้การปฏิบัติธรรม หลานสาวผู้เขียนนั้นเธอชอบทำบุญแบบ ทำทาน(หรือการให้ทั้งกับพระสงฆ์และบุคคลทั่วไป) เรื่องศีลก็ไม่ได้เน้นอะไรแค่ครองตนดีพอสมควร เรื่องภาวนา อันเป็นการที่จะทำความรู้จักมิติภายในของตนเองนั้นไม่เคยทำเลย ไปครั้งนี้เธอได้เข้าใจความสำคัญของ ทาน ศีล ภาวนา มากขึ้น

ผู้เขียนมีความสุขที่ได้ทำหน้าที่ของญาติผู้ใหญ่ที่ไม่ได้มีทรัพย์สมบัติมากมายที่จะให้อะไรเธอได้ เลยขอชี้แนวทางที่เธอจะพบอริยทรัพย์ ด้วยการครองตนอย่างมีสติ สัมปชัญญะ แยกแยะได้ว่าสิ่งใดเป็นกุศลหรือ อกุศล ในเส้นทางแห่ง อริยสัจ ๔ มรรค ๘  แล้วสิ่งดีงามจะมาเอง คนสมัยใหม่ที่อ่าน The Secret อาจเรียกว่าเป็นไปตามกฎแห่งแรงดึงดูด

ขอส่งบุญกุศลและความสุขที่เกิดขึ้นจากสิ่งที่ได้กระทำนี้มายังทุกท่านด้วยค่ะ