บทเรียนชีวิต : การก้าวย่างที่ไม่ประมาท

        มีคำกล่าวที่ว่า "จิตเป็นนาย  กายเป็นบ่าว" คงหมายถึงระหว่างจิตกับกาย การบังคับบัญชาจะขึ้นอยู่กับจิตเป็นส่วนใหญ่ กายเพียงเป็นผู้สนองตามที่จิตต้องการ

        การรู้เท่าทันตัวเอง จึงสำคัญอยู่ที่จิต แม้ร่างกายจะอ่อนแอ สึกหรอ หมดแรง  หากใจยังสู้ เด็ดเดียวและกล้าหาญ แม้สิ่งนั้นจะยากเย็น แสนเข็ญ ยุ่งยาก ซับซ้อน ก็สามารถเอาชนะได้โดยไม่ยาก

        การเป็นผู้ไม่รู้ทันตัวเอง อ่านตัวเองทั้งจิตและกายไม่ออก ไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร ไม่มีเป้าหมาย ขาดหลักยึด งกงกเงิ่นๆมืดบอดสนิท  เศร้าหมอง ขุ่นมัว  แต่พยายามรู้เท่าทันผู้อื่นๆรอบๆตัวอย่างชาญฉลาด คงไร้ความหมาย และยากที่จะรู้เท่าทัน เพราะแค่ตัวเองยังไม่รู้จัก ไฉนเลยจะไปรู้จักใจและความคิดของผู้อื่น

       คุณคงเคยเห็น นักกีฬาที่ใช้กำลังกายยกน้ำหนัก วิ่ง กระโดด และมีพลังมากกว่าคนอื่น ชนะคนอื่นด้วยน้ำหนักและส่วนสูง แต่บุคคลเหล่านั้นหลายคนล้มลง และช่วยตัวเองไม่ได้ เพราะไม่มีความคิด ขาดความเป็นตัวของตัวเอง และล้มเหลวในชีวิตในที่สุด

      เราคงไม่กล้าไปรู้เท่าทันผู้อื่น ก่อนที่ตัวเองจะรู้เท่าทันตัวเองเสียก่อน เมื่อรู้เท่าทันตัวเอง ลองตามตัวเอง ถามเป้าหมาย ถามอนาคต ถามความต้องการ เมื่อได้คำตอบที่เป็นสัจธรรม แล้วบังคับกายให้ทำในสิ่งเหล่านั้น  มองดูรอยยิ้มและเสียงตรบมือจากคนรอบข้าง  เมื่อมีผู้พยักหน้า มีผู้ให้ข้อเสนอแนะที่เป็นประโยชน์ จงทำสิ่งเหล่านั้น นั่นหมายถึงว่า "ท่านได้รู้เท่าทันตัวเอง และกำลังจะรู้เท่าทันผู้อื่น"แล้ว