วันก่อนได้อ่านข้อคิดดีๆจากการบรรยายธรรมะโดยท่าน ว.วชิรเมธี มาให้พร 4 ข้อคะ

         

 

 

 

 

          สวัสดีคะ คุณครู ช่วงนี้ขอโทษด้วยนะคะที่หายไป เพราะกำลังเตรียมตัวเรื่องการสอบอยู่ หลังสอบGAT PAT ผ่านไปก็สบายใจไปส่วนหนึ่ง ที่เหลือก็คงจะเป็นการสอบโควตา เหนื่อยคะ เครียดด้วย เมื่อเช้ามีโอกาสได้ใส่บาตรหนูนึกถึงคุณครูแป๋มกับคุณครูเป็นหนึ่งด้วยนะคะ คุณครูจะได้ได้บุญด้วยกัน คุณครูเป็นไงบ้างคะ หนูรู้ว่าถึงจะปิดเทอมคุณครูก็ยังไม่ได้พัก ยังไงคุณครูก็ต้องรักษาสุขภาพด้วยนะคะ

วันก่อนได้อ่านข้อคิดดีๆจากการบรรยายธรรมะโดยท่าน ว.วชิรเมธี มาให้พร 4 ข้อคะ

1. อย่าเป็นนักจับผิด

                คนที่คอยจับผิดคนอื่น แสดงว่าหลงตัวเองเป็นคนดีกว่าคนอื่น ไม่เห็นข้อพกพร่องของตนเอง “กิเลสฟูท่วมหัว ยังไม่รู้จักตัวอีก” คนที่ชอบจับผิด จิตใจจะหม่นหมอง ไม่มีโอกาส “จิตประภัสสร” ฉะนั้น จงมองคน มองโลกในแง่ดี “แม้ในสิ่งที่เป็นทุกข์ ถ้ามองเป็น ก็เป็นสุข”

 2.อย่ามัวแต่คิดริษยา

                “แข่งกันดี ไม่ดีสักคน ผลัดกันดี ได้ดีทุกคน” คนเราต้องมีพรหมวิหาร 4 คือ มีเมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา คนที่เราริษยาเป็นการส่วนตัว มีชื่อว่า “เจ้ากรรมนายเวร” ถ้าเขาสุข เราจะทุกข์ ฉะนั้น เราต้องถอดถอนความริษยาออกจากใจเรา เพราะไฟริษยา เป็น “ไฟสุมขอน (ไฟเย็น)” เราริษยา 1 คน เราก็มีทุกข์ 1 ก้อน เราสามารถถอดถอนความริษยาออกจากใจเราโดยใช้วิธี “แผ่เมตตา”

 3.อย่าเสียเวลากับความหลัง

                90 เปอร์เซ็นต์ ของคนที่ทุกข์เกิดจากการย้ำคิดย้ำทำ “ปล่อยไม่ลงปลงไม่เป็น” มนุษย์ที่สลัดความหลังไม่ออกเหมือนมนุษย์ที่เดินขึ้นเขาพร้อมกับแบกเครื่องเคราต่างๆไว้ที่หลัง ขึ้นไปด้วยความทุกข์ที่เกิดขึ้นแล้ว จงปล่อยมันซะ “อย่าปล่อยให้คมมีดแห่งอดีต มากรีดปัจจุบัน” อยู่กับปัจจุบันให้เป็น ให้กายอยู่กับจิต จิตอยู่กับกาย คือ “มีสติ” กำกับตลอดเวลา

 4.อย่าพังเพราะไม่รู้จักพอ

                “ตัณหา” ที่มีปัญหา คือความโลภความอยากเกินความพอดี เหมือนทะเลไม่เคยอิ่มน้ำ ไฟไม่เคยอิ่มเชื้อ ธรรมชาติของตัณหาคือ “ยิ่งเติมยิ่งไม่เต็ม” ทุกอย่างต้องดูที่คุณค่าที่แท้ ไม่ใช่คุณค่าเทียม เช่น คุณค่าที่แท้จริงของนาฬิกา คืออะไร คือไว้ดูเวลา ไม่ใช่ใส่เพื่อความโก้หรู คุณค่าที่แท้จริงของโทรศัพท์มือถือ คืออะไร คือไว้สื่อสาร แต่องค์ประกอบอื่นๆที่เสริมมาไม่ใช่คุณค่าของโทรศัพท์ เราต้องถามตัวเองว่า “เกิดมาทำไม” “คุณค่าที่แท้จริงของการเกิดมาเป็นมนุษย์อยู่ที่ตรงไหน” ตามหา”แก่น”ของชีวิตให้เจอ คำว่า “พอดี” คือ ถ้า “พอ” แล้วจะ “ดี” รู้จัก “พอ” แล้วชีวิตจะมีความสุข

 

                หนูเห็นว่าให้ข้อคิดได้ดีมากจริงๆคะ เลยลองมาให้คุณครูอ่านกัน

ปล.รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

********************************************************************

Fw.mail...จาก น.ส.จินตนา  โนนทะเสน  ม.6/6 โรงเรียนสุรธรรมพิทักษ์