เช้าวันนี้ รู้สึกมีอารมณ์ขุ่น เคือง โกรธ วุ่นวายกันไปหมด
ตื่นเช้าขึ้นมา เข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัวยังไม่ทันเสร็จ ไฟฟ้าดับ ซึ่งที่จริงแล้วก็เป็นเรื่องปกติของที่นี่ มีฝนมีลมนิดหน่อยก็ดับแล้ว และเดี๋ยวก็มาเป็นปกติ
แต่วันนี้ 7 โมงก็แล้ว 8 โมงก็แล้ว 9 โมงก็แล้ว รู้สึกขุ่น เคือง โกรธ ขึ้นเป็นลำดับ ออกอาการทั้งวาจาและการกระทำ ทำให้คนในบ้านวุ่นวายกันไปหมด
จะไม่ให้รู้สึกอย่างนั้นได้อย่างไร ก็เราจะมีประชุมผู้สูงอายุในเวลา 09.30 น. เอกสารที่เราเตรียมเสร็จแล้วตั้งแต่เมื่อคืน ยังไม่ได้ปริ้นต์
ก็ด้วยคิดว่า เช้าค่อยปริ้นต์ เผื่อคิดอะไรได้อีกก็ยังจะแก้ไขเพิ่มเติมได้ รอบคอบไง แต่ไฟฟ้าดับ จะทำยังไง อยู่ในเครื่อง ไม่ได้บันทึกใส่แฮนดี้ไดว์เสียด้วย หม้อแปลงก็เก็บไฟไม่ได้นาน เอาล่ะซิเรา
สุดท้ายก็ไม่ได้ปริ้นต์
แต่การประชุมก็จำเป็นด้นสด ผ่านไปด้วยดี
ได้คิด...
1. เป็นอะไรกันแน่ "รอบคอบเกินไป" หรือ "หวังน้ำบ่อหน้า" หรือ "ช้าๆได้พร้าเล่มงาม" หรือ "ผัดวันประกันพรุ่ง" หรือ ...
2. รู้ตัวเองว่า กิเลสยังหนามากๆ "อารมณ์โกรธเบื้องต้น เจ้ายังระงับเอาไว้ไม่ได้เลย ทนันเอ๋ย" ยังต้องฝึกอีกมาก
แต่ก็ยังดีนะ ที่ไม่ถึงกับบันดาลโทสะ ถ้างั้นคงยุ่ง...
แบบนี้จะใช้สุภาษิตไหนดีนะ
อย่าหวังน้ำบ่อหน้า ได้ไหม..
โกรธ แล้วรู้ว่าโกรธ
แล้วคอยดูใจ
ไม่ให้ล้นทางกาย วาจา
ก็เท่ากับการปฏิบัติธรรมนะครับ
แต่จะพิสูจน์ได้ดีก็ต่อเมื่อมีผัสสะ นั่นแหละค่ะ
แต่จะพิสูจน์ได้ดีก็ต่อเมื่อมีผัสสะ นั่นแหละค่ะ
แวะมาเยี่ยมค่ะ
ปัญหาเช่นนี้เกิดประจำค่ะอาจารย์
สวัสดีค่ะ
ที่อินเดียไฟฟ้าดับวันละหลายรอบ
ไม่เป็นเวลาอีกต่างหาก
แรกก็หงุดหงิดแต่นานไปก็ยอมรับ
ยังนึกเลยว่าถ้าคนชาติอื่นมาอยู่อินเดีย
ก็คงคิดถึงบ้านพิลึก
ทั้งๆที่เวลาอยู่บ้านก็ไม่ค่อยรักบ้านเมืองกัน
หายโมโหแล้วนะคะ
เป็นธรรมดา ธรรมดา ค่ะ
เป็นโอกาสดีเจ้าค่ะ ที่ได้รู้จิต จับใจตัวเอง
อาการอย่างนี้เมื่อก่อนเพื่อนในกลุ่มบอก ปูเหวี่ยงอีกแล้ว
... ฝันดีนะเจ้าพ่อครูทนัน ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
มาเยี่ยมค่ะ
ด้วยความระลึกถึงค่ะ
สวัสดีค่ะ
ธรรม(ธรรมชาติ) แสดงธรรม(พระธรรม) ให้เห็นค่ะ
อะไรๆ ก็ไม่เที่ยงเนอะเจ้า ทั้งไฟฟ้า ทั้งอารมณ์ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นจะเป๋นบทเรียนหื้อเฮานำไปปรับใช้ในกาลต่อไป
ตอนนี้อารมณ์ดีแล้วก่าเจ้า??? ^^