วันนี้ผมต้องไปทำหน้าที่ตามที่ท่านหัวหน้าสาขาวิชาขอไว้ครับ ว่าถึงจะลาศึกษาต่อ แต่เรื่องประกันคุณภาพของสาขาวิชาต้องให้ผมเป็นคนเดินกระบวนการให้ ซึ่งวันนี้นัดกันช่วงบ่ายครับ แต่ผมก็ตัดสินใจไปตั้งแต่ช่วงเช้า เพื่อหาที่สงบตรวจข้อสอบประมวล ฮือ นี่ขนาดลาศึกษาต่อเต็มเวลาแล้วนะเนี๊ยะ

จากการสังเกตความเคลื่อนไหวในช่วงเช้าพบว่า อาจารย์ในสาขาวิชาส่วนใหญ่ไม่ได้ทำการบ้านตามที่ตกลงกันไว้ ฮือ ดังนั้นผมเลยต้องคิดเผือไว้นิดหนึ่งครับว่าจะทำยังงัยให้งานเดินหน้าได้ไม่สะดุด ทั้งนี้งานประกันคุณภาพจะนัดประชุมกันสองสัปดาห์ครั้ง แล้วขั้นแรกของการประชุม ก็ได้มอบหมายงานไปให้กับทุกคนแล้วครับ งานจะเดินต่อได้ถ้าทุกคนรับผิดชอบ 

ผมกระซิบบอกเจ้าหน้าที่สาขาวิชาไว้หลายวันแล้วครับว่า จะไม่ประชุมในห้องประชุมสาขาวิชา ให้หาที่อื่น เป็นไปได้ให้ปูเสื่อนั่งโต๊ะญี่ปุ่น (ซึ่งความจริง คนเสนอก็ยังนั่งได้ไม่สะดวกเท่าไร) ที่สำคัญ น้ำชา กาแฟ ขนมต้องพร้อมเพรียง ปรากฏใกล้เที่ยง เจ้าหน้าที่ก็แจ้งว่า หาโต๊ะญี่ปุ่นไม่ได้ เอาแค่เสื่ออย่างเดียวได้มัย ก็โอเคครับ นั่งกันตรงลานกิจกรรมใต้ตึกนี่แหละ 

เหตุผลง่ายๆ ที่ผมคิดจะเปลี่ยนสถานที่ประชุมคือ ประชุมรอบที่แล้วบรรยากาศไม่ค่อยจะดีเลยครับ มันค่อนข้างเครียด (นี่ขนาดยังไม่เข้าประเด็นหลักเลยครับ) วันนี้เลยต้องทำให้บรรยากาศการประชุมผ่อนคลายที่สุด

อย่างที่คาดครับ ถึงเวลาอาจารย์ส่วนใหญ่ก็มุ่งหน้าเข้าห้องประชุม ในขณะที่ผมนั่งรออยู่ที่ลานกิจกรรม ซึ่งสุดท้ายทีมงานก็หาโต๊ะญี่ปุ่นมาได้

เริ่มการประชุมด้วยการเช็คการบ้านกันก่อนครับ ปรากฏมีมาเพียงสามชิ้น แต่ก็ไม่ได้ทำตามกติกากันเลย สุดท้ายเลยต้องใช้แผนสองครับ คือ การประเมินงานที่ผ่านมาไปพร้อมๆ กันเลย (ซึ่งเดิมตั้งใจจะให้ผู้รับผิดชอบแต่ละองค์ประกอบนำเสนอ) ซึ่งบทเรียนแรกที่ได้คือ การให้คนๆ เดียวทำรายงานประเมินตนเองของทั้งสาขาวิชาคือ ความผิดพลาดสำคัญของการประเมินที่ผ่านมา 

คะแนนของงานที่ทำไปทั้งหมดหายเกลี้ยงเลยครับ ขนาดปีที่แล้วสาขาวิชามีอาจารย์ 13 คน ทำเงินวิจัยได้หลายล้านบาท แฮะๆ แต่คะแนนตัวบ่งชี้งานวิจัยได้ 0 คะแนน ฮือ มันน่า... จริงๆ

จากการทบทวนการประเมินที่ผ่านมา สรุปว่า คะแนนที่ได้ไม่ตรงกับการดำเนินงานของเราจริงๆ ซึ่งได้รับคำชี้แจงจากคนทำรายงานว่า เอกสารมันอยู่ในกล่องอันเนื่องจากการย้ายตึก และครุภัณฑ์ยังมาไม่ถึง จึงยังไม่ได้จัดระบบเอกสาร ที่สำคัญตารางการประเมินจากภายนอกมาในวันที่อาจารย์ของสาขาวิชาไปเป็นผู้ประเมินหน่วยงานอื่น ระบบผิดพลาดกันหมดครับ การประชุมสรุปงานประกันของเรา กลายเป็นกำหนดหลังถูกประเมิน

และการคุยกันรอบนี้จึงกลายเป็นการประเมินแผนปฏิบัติการของสาขาวิชาครั้งแรก (เทอมแรก) ไปเสียทีเดียวครับ เพราะปรับกลยุทธขจัดจุดอ่อนเป็นสำคัญ

ใครจะเชื่อว่าเราสอบประกันไม่ผ่าน ก็อาจารย์เราส่วนใหญ่คือ คนที่ทำประกันให้มหาวิทยาลัยมาตั้งแต่ยุคเริ่มแรกเลย งานนี้เสียหายจริงๆ ครับ ดังนั้นเดิมทีการประชุม ผมขอไม่ให้ใช้โปรแจคเตอร์ครับ เพื่อให้เป็นการคุยแบบเปิดใจ แต่แล้วสุดท้ายก็ต้องเปิดเครื่องดูกันไปพร้อมๆ กันแทนการดูกระดาษกันคนละแผ่นครับ

รอบนี้ปรับแผนใหม่หมดครับ อุดช่องโหว่ง เสริมจุดแข็ง แล้วจุดสำคัญคือ ปรับระบบการทำงานกันใหม่หมดครับ 

และที่ต้องปรับกันอีกรายการหนึ่งคือ การประชุมประกันจากเดิมสองสัปดาห์ครั้ง เปลี่ยนเป็นสัปดาห์ละครั้งครับ ฮือ เปิดโทรศัพท์ดูงานตัวเอง ก็เห็นอีกแล้วว่า คิวประชุมเต็มสัปดาห์อีกแล้ว 

ออ. วันนี้การประชุมบรรยากาศดีมากครับ รองอธิการบดีสองท่าน รองคณบดีก็นั่งร่วมประชุมอย่างพร้อมหน้าแต่ต่อเนื่องจนเสร็จการประชุมครับ