..เสียงที่เธอนั้นไม่ได้ยิน ..

คงมีคนจำนวนไม่น้อยบนโลกใบนี้  เมื่อครั้งหนึ่ง ได้เคยพบ เคยรู้จักกัน มีความรู้สึกที่ดีต่อกัน แต่เมื่อวันเวลาผันผ่านและต้องจากกันไป ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด ๆ ก็ตาม และไม่มีทางที่จะได้พบเจอกัน แล้วใครสักคนหนึ่งจะรู้ไหมว่าคน ๆ หนึ่งที่เราได้พบเจอนั้นอาจเก็บความรู้สึกที่ดีเก็บไว้อยู่เสมอ  แม้ว่าวันนี้เราอาจจะไม่ได้พบกันแล้วก็ตาม 

ในความเป็นจริงในชีวิตที่ต้องดำเนินอยู่ ณ ปัจจุบัน ในยามที่เรายุ่งวุ่นวายกับการทำงาน การเรียน หรือแม้ในยามที่เราเป็นสุข เรายิ้ม เราหัวเราะ ห้อมล้อมไปด้วยเพื่อน ๆ มากมายในวันหนึ่ง ๆ เราก็มักจะลืม ๆ เรื่องเกี่ยวกับอดีต และความทรงจำไป 

แต่เมื่อใดที่เรารู้สึกเหงา ๆ และอยู่ลำพังเพียงคนเดียว  ความรู้สึกในวันเก่า ๆ ก็จะกลับมา เราอาจคิดถึงใครสักคนหนึ่ง ซึ่งเป็นเพื่อนที่ดี ณ เวลานั้น และไม่เคยได้พบเจอกันอีกบางครั้งเราอาจอยากจะพูดกับสายลม..เพื่อฝากบอกไปว่า..

              "ฉันยังคิดถึงเธอเสมอ..."

              "ฉันยังจำรอยยิ้มและภาพของเธอได้"

              "ฉันอยากรู้ข่าวคราวของเธอทุกวัน..ถ้าเป็นไปได้"

              "ฉันเป็นห่วงเธอเสมอ..แม้ไม่รู้ว่าวันนี้เธออยู่แห่งหนใด"

และมีอีกมากมาย..ที่อยากจะบอกไปกับสายลม..

 

แต่มันก็เป็นเพียงเสียงที่ฉันพร่ำพูดกับตัวเองทุกวันเท่านั้น..

เพราะเป็นเสียงที่เธอไม่เคยได้ยิน..และไม่เคยรับรู้เลย..