ดอกหญ้า แสนสงสาร ดอกหญ้า แสนอาภัพ ตกต้องอับ ดับค่า น่าอดสู กลีบเกสร สวยสด อดอวดชู เพราะมาอยู่ แทบเท้า ชาวประชา เป็นดอกไม้ เหมือนกัน นั่นใช่ไหม แล้วทำไม ไร้คนมอง ยกย่องค่า ไม่เก็บไป ใส่แจกัน ปันราคา ไม่จัดช่อ ห่อตรา ให้น่ามอง เป็นดอกหญ้า ไร้ค่า ราคาด้อย ใช่จะน้อย คุณค่า ไม่น่าหมอง ประดับให้ โลกสวย ด้วยครรลอง ไม่เป็นสอง รองใคร ในทุกยาม ไม่มีใคร รู้ค่า พาอวดโฉม ไม่โอ้โลม ล้อมรัก อยากฝากถาม แม้ดอกหญ้า สิ้นไป ใต้ฟ้าคราม โลกแสนงาม จะสวยได้ อย่างไรกัน
แม้มิได้ เป็นกุหลาบ ที่งามสง่า
เป็นดอกหญ้า ค่าก็มี ที่สดใส
แม้มิได้ อยู่แจกัน ของใครใคร
แต่ดอกหญ้า อยู่ในใจ ให้คิดดี
" ดอกหญ้าเอ๋ย ค่าเจ้าต่ำ ระกำนัก
เมื่อดอกรัก หักสัมพันธ์ ที่เคยให้
เพราะเขาพบ ประสบรัก ที่ปักใจ
กับนางใน บุปผา ราชินี
นี้เจ้าแพ้ แค่ตำแหน่ง ยังไม่หนำ
ฟ้ายังย้ำ ซ้ำเติม เพิ่มบัดสี
ให้เจ้าแพ้ แก่ธิดา ยอดนารี
กุหลาบที่ สีแดงสด ช่างงดงาม"
แด่ดอกหญ้า ผู้อาภัพ... สงสารจังเลย ขอเป็นกำลังใจให้นะ...
สวัสดีค่ะ
มาชมดอกหญ้าเล็ก ๆ แต่ทรนงค่ะ
(^___^)
เห็นบันทึกเกี่ยวกับดอกไม้ เลยมีเนื้อหาดีๆมาให้ครูป.1
แม้นเรามิได้เกิดเป็นดอกซากุระ
ก็อย่ารังเกียจที่เกิดเป็นบุบผาพรรณอื่นเลย
ขอแต่ให้เป็นดอกที่งามที่สุดในพรรณของเรา
ภูเขาฟูจีมีอยู่ลูกเดียว
แต่ภูเขาทั้งหลายก็หาไร้ค่าไม่
แม้มิได้เป็นซามูไร ก็จงเป็นลูกสมุนของซามูไรเถิด
เราจะเป็นกัปตันกันหมดทุกคนไม่ได้
ด้วยว่าถ้าปราศจากลูกเรือแล้วเราจะไปกันได้อย่างไร
แม้นเรามิอาจเป็นถนน
ขอจงเป็นบาทวิถี
ในโลกนี้มีตำแหน่งและงานสำหรับเราทุกคน
งานใหญ่บ้างเล็กบ้าง
แต่เราย่อมจะมีตำแหน่งและงานทำเป็นแน่ละ
แม้นเป็นดวงอาทิตย์ไม่ได้
จงเป็นดวงดาวเถิด
แม้นมิได้เกิดมาเป็นชาย
ก็อย่าน้อยใจที่เกิดมาเป็นหญิง
จะเป็นอะไรก็ตาม
จงเป็นเสียอย่างหนึ่ง
จะเป็นอะไรมิใช่ปัญหา
สำคัญอยู่ที่ว่า
จงเป็นอย่างดีที่สุด
...ไม่ว่าเราจะเป็นอะไรก็ตาม...
จากเรื่อง ข้างหลังภาพ แปลจาก เพลงญี่ปุ่นในเรื่องให้ข้อคิดดีสุดๆ
..คิดถึงจังเลย..
มาชม
ได้ฟังเพลงอันไพเราะ...กับอ่านกลอนคมในมุมคิดดีจัง...
ถึงจะเป็นดอกหญ้าก็ดอกไม้
งดงามในผืนดินถิ่นอาศัย
เป็นราชาไร้มงกุฏช่างประไร
โลกยังให้ดอกหญ้าบานคู่ฟ้าดิน...
สวัสดีค่ะ ครู ป.1
พาม่อนมา ทำตาร้อนๆ กับคนแต่งกลอนไพเราะ
สวัสดีค่ะ ครูป.1 อ่านบทกวีของครูแล้วชื่นใจแทนนักเรียนของคุณครูจริงๆ แม้เรื่องราวน้อยนิดคุณครูสามารถมาผูกร้อย
ให้เกิดท่วงท่าทำนอง น่าเรียนรู้และสร้างสรรค์สังคมได้อย่างเหมาะสม ขอยกย่องและคารวะในความสามารถค่ะ
คุณพี่
ดอกหญ้าที่บ้านดอยมูเซอสวยมาก สวยจนไม่คิดว่าเป็นดอกหญ้า
เฌวา..นอกจากชื้นชมความงามของดอกหญ้าแล้ว ยังเด็ดมันมากินด้วย
...
พี่เรา โรแมนติค จริง ทั้งภาพ คำ และเพลง...
บทกลอนไพเราะ...ชอบดอกหญ้ามากค่ะ...เพราะมีค่าเพียงดิน...
มีความสุขในทุก ๆ วันนะคะ...