ชีวิตของมนุษย์ วุ่นวายกับชีวิตทุกวัน มีทั้งดีทั้งร้าย ทั้งสุขและทุกข์ สมหวังและผิดหวัง จึงขอให้ทุกคนอย่าประมาทต่อการใช้ชีวิต เพราะไม่รู้ว่าพรุ่งนี้ จะเป็นเช่นไร
พรุ่งนี้ พรุ่งนี้ ของชีวิต
ถ้าพอใจที่จะอยู่ดูวันหน้า
คงต้องกล้าทำใจให้เข้มแข็ง
ต้องยอมรับความจริงที่เปลี่ยนแปลง
อย่าอ่อนแรงท้อถอยคอยน้อยใจ
อันโลกนี้มีดีมีร้ายบ้าง
มีหลายอย่างปนกันอย่าหวั่นไหว
มีสุขทุกข์สนุกเศร้าคละเคล้าไป
มันกว้างไกลลึกล้ำเกินรำพัน
มีหัวใจไว้เข้าใจในทุกสิ่ง
รู้จักนิ่ง รู้จักรัก รู้จักฝัน
กลืนน้ำตาได้บ้างในบางวัน
รู้แบ่งปันรอยยิ้มพริ้มงามเป็น
อย่าเอาแต่ลืมตาก็อ้าปาก
ตะโกนด่าซ้ำซากมิได้เว้น
มองแต่มุมมืดดำหม่นลำเค็ญ
คอยเคี่ยวเข็ญจิตใจอยู่ไม่วาย
สวัสดีครับคุณ สุ พรุ่นี้ของชีวิต อาจารย์ ผ่อง จันทร์พัฒน์ อาจารย์ ภาษาไทยเคยสอนไว้ว่า
"อันวันไหนไม่สำคัญเท่าวันนี้
เป็นวันที่สำคญกว่าวันไหน
ถึงพรุ่งนี้มะรืนนี้ดีอย่างไร
ก็ไม่สำคัญเท่าวันนี้" เหมือนป้ายร้านขายของมอกว่า"วันี้ห้ามเซ็ฯ พรุ่งนี้เซ็นต์ได้ มันเป็นวันนี้ทุกวันไป....
สวัสดีค่ะพี่สุ
ชอบบันทึกนี้มาก ๆ ค่ะ งดงามทั้งภาพและภาษา....
มีหัวใจไว้เข้าใจในทุกสิ่ง
รู้จักนิ่ง รู้จักรัก รู้จักฝัน
กลืนน้ำตาได้บ้างในบางวัน
รู้แบ่งปันรอยยิ้มพริ้มงามเป็น
ขอบคุณมาก ค่ะ
พี่สุสบายดีนะคะ
(^___^)
พี่สุคะ ลบข้างบนให้ด้วย
ลืมใช้ตัวจัดการข้อความค่ะ
น้องชอบตรงนี้ค่ะ
มีหัวใจไว้เข้าใจในทุกสิ่ง
รู้จักนิ่ง รู้จักรัก รู้จักฝัน
กลืนน้ำตาได้บ้างในบางวัน
รู้แบ่งปันรอยยิ้มพริ้มงามเป็น
มหา ก็ชอบแบบครู ป.1
มีหัวใจไว้เข้าใจในทุกสิ่ง
รู้จักนิ่ง รู้จักรัก รู้จักฝัน
กลืนน้ำตาได้บ้างในบางวัน
รู้แบ่งปันรอยยิ้มพริ้มงามเป็น
สวัสดี่ค่ะ
มีหัวใจไว้เข้าใจในทุกสิ่ง
รู้จักนิ่ง รู้จักรัก รู้จักฝัน
กลืนน้ำตาได้บ้างในบางวัน
รู้แบ่งปันรอยยิ้มพริ้มงามเป็น
มีหัวใจไว้เข้าใจในทุกสิ่ง
รู้จักนิ่ง รู้จักรัก รู้จักฝัน
กลืนน้ำตาได้บ้างในบางวัน
รู้แบ่งปันรอยยิ้มพริ้มงามเป็น
คนอะไรทำไมแต่งกลอนเก่ง
อ่านแล้วคนเซ็งหาย ใจเข้มแข็ง
อ่านแล้วเพิ่มพลัง เพิ่มแรงดี
คือพรุ่งนี้ พรุ่งนี้ ของชีวิตมีความสุขเอย
อิอิ.อิ.......ขอเป็นลูกศิษย์สุ-มหาวิทยาลัยชีวิต ที่ไม่มีวันปิดทำการ ไม่ดีอย่าว่ากันนะครับ ขอบพระคุณ
วันวาร วันนี้ และพรุ่งนี้
เรารู้ เราทัน วันเวลา
สติมา มุ่งมั่น และหมั่นเพียร
รักเรียน รักอยู่ คู่ความดี
...........................................
บทกวี นี้ละลาย ใจกระด้าง
หัวใจเหล็ก ถูกง้าง ค้างใจอ่อน
จึงตอบกลอน อ้อนมา ถึงบังอร
กล้วยไม้ป่า จากดงดอน ชอบกลอนเธอ
"....คงต้องกล้าทำใจให้เข้มแข็ง ต้องยอมรับความจริงที่เปลี่ยนแปลง.."
สวัสดีครับป้า...มาเยี่ยมบ้านป้าสดชื่นมาก..ขอบพระคุณครับ
โอ้โฮ ได้พลังใจกลับมาเลยค่ะพี่สุ กำลังอ่อนเเอพอดีค่ะ ขอบคุณนะคะ
โอ้โฮปล่อยทีเด็ดเป็นกลอนออนซอนหลาน เด้อ โรแมนติก ได้อารมณ์ คล้อยตามคับ
มีหัวใจ ให้ที่รัก จักถนอม
จะยินยอม มอบกายใจ ให้ทุกสิ่ง
ใจดวงน้อย จะทุ่มเท รักเธอจริง
เธอเป็นหญิง งามที่พร้อม ทั้งกายใจ
สวัสดีค่ะพี่สุ มาอ่านคติเตือนใจดีๆ เวลามีเรื่องมากระทบใจ บางครั้งการนิ่งคิด...ทบทวน
ก็จะเป็นการเรียกสติกลับมา....คำบางคำที่มันแทงใจเราก็ปล่อยวางเนาะพี่...
ยิ้มเข้าไว้จ้า
ดูจากบันทึกแล้ว ไม่น่าเชื่อว่าพี่สุ เข้ามา ใน G2K เพื่อต้องการได้คะแนน 555555
กระติกว่า พี่สุ ได้ใจ ล้วนๆ เลย
ชอบมากค่ะ
ถ้าพอใจที่จะอยู่ดูวันหน้า
คงต้องกล้าทำใจให้เข้มแข็ง
ต้องยอมรับความจริงที่เปลี่ยนแปลง
อย่าอ่อนแรงท้อถอยคอยน้อยใจ
อ่านแล้วเตือนสติได้เป็นอย่างดี
บางช่วงที่เราอ่อนแอ รู้สึกสูญเสีย เรามักจะคิดย้ำเสมอว่า
ทำไมถึงเป็นแบบนี้ ถ้า......... คำว่า ถ้า..... มักจะทำให้เรารู้สึกที่ไม่ค่อยดีเสมอค่ะ
พี่สุอ่านประวัติของกระติกแล้ว พี่สุ คาดเดาได้หรือไม่ว่า กระติกอายุเท่าไหร่ แต่ที่แน่ๆ น้อยกว่า พี่สุ ละกัน อิ อิ อิ
เพราะฉะนั้น พี่สุก็ยังสามารถเม้นต์ในบันทึกของกระติกแบบคิขุ อาโนเนะ ได้
ให้ข้อคิดให้กำลังใจ เขียนบ่อย ๆ นะคะ
เพื่อความงดงาม ถูกต้อง แสดงถึงความละเอียดรอบคอบของผู้เขียน
ขอบคุณที่เข้าใจค่ะ จะบอกเฉพาะกับคนที่ควรบอกค่ะ
งดงามทั้งภาษาและความหมาย ชอบจังค่ะ
และชอบตรงนี้เหมือนพี่ครูป.1
มีหัวใจไว้เข้าใจในทุกสิ่ง
รู้จักนิ่ง รู้จักรัก รู้จักฝัน
กลืนน้ำตาได้บ้างในบางวัน
รู้แบ่งปันรอยยิ้มพริ้มงามเป็น
ขอบพระคุณค่ะ ..^__^..
สวัสดีค่ะคุณสุ
แวะมาเยี่ยมชม
ขอบคุณสำหรับข้อคิดดีๆ นะคะ
(^^)
พี่สุ เจ้าขา
มีคนลอกหนูหลายคนเลยค่ะ
ฟ้อง ๆๆๆๆๆๆ
กลอนก็ดี คมคาย เเถมมีเพลงเพราะๆด้วย ต้องขอมาเยี่ยมบ่อยๆนะครับ