ปุจฉา วิสัชนา เกี่ยวกับพุทธศาสนา

 

 

 

 

เมื่อวานนี้มีโอกาสได้ดูรายการหนึ่งโดยไม่ได้ตั้งใจตั้งแต่แรก แต่บังเอิญเห็นรายการนี้ที่กำลังจะออกอากาศอีกไม่กี่นาทีก็เลยสนใจติดตามดูครับ

 


รายการที่ว่า คือ วู้ดดี้เกิดมาคุยครับ

 


ที่น่าสนใจ คือ ว่าแขกรับเชิญ คือ ผู้รู้ทางพุทธศาสนาท่านหนึ่ง คือ ท่าน ว.วชิรเมธีครับสนทนากับนักพูดทันสมัยที่น่าจะมีความลังเล สงสัย คำถามมากมาย

 


ต้องสารภาพว่าปกติผมไม่ค่อยดูรายการนี้เท่าไรอาจจะไม่ค่อยชอบสไตล์ของรายการ แต่วันนี้ขอดูสักหน่อยเพราะมั่นใจว่า คุณวูดดี้ต้องถามคำถามประเภทเจาะลึกไปยังท่าน ว.วชิรเมธีแน่ๆ

 


และไม่ผิดคาดครับ หลายๆคำถามพุทธศาสนิกชนอาจจะบาดหูเราๆท่านๆแต่ผมก็ถือซะว่ายินดี ยินร้ายก็คอยรู้ไปครับ

 


หลายคำถามถูกนำมาหยิบยก เช่น ชาติหน้า บุญ บาปมีจริงไหม ท่าน ว.ก็ชี้แจงว่ามีเฉกเช่น รัก โลภ โกรธ หลง เราก็รู้จักแต่เราวัดไม่ได้ พิสูจน์ไม่ได้จะจะ ก็เฉกเช่นเดียวกับ ชาติ หน้า บุญ บาป คำถามเหล่านี้เป็นปกติของผู้ที่ยังลังเลสงสัยซึ่งเรามักจะได้ยินบ่อยครั้ง

 


ท่านยังเมตตาสอนว่า ให้คบกัลยาณมิตร อย่าคบบาปมิตร เพื่อนที่ชวนไปในทางต่ำ ทำสิ่งไม่ดี

 


หรือในกรณีที่คนทำอะไรก็ตามถ้าไม่มีกิเลส แล้วจะมีอะไรผลักดันให้ทำ ท่าน ว.ท่านวิสัชนาว่าถ้าทำแล้วอยากรวย โลภ ดี เด่น เข้าตัวอันนั้นกิเลส แต่ถ้าทำโดยมีปัญญานำ ทำเพื่อความสงบเรียบร้อยของสังคม เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ไม่ติดดี อันนั้นไม่ใช่กิเลสนำ

 


หรือในคำถามที่ว่า คนเราไปเที่ยวฟังเพลง กินอาหารอร่อยๆ หลงในกามารมณ์ ก็มีความสุขแล้ว ท่าน ว.ก็วิสัชนาว่าอันนั้นเป็นความสุขต่ำที่สุด และจะนำมาซึ่งความทุกข์ ยังมีความสุขอีกหลายชนิด เช่น สุข จาก ศีล สมาธิ ปัญญา ไปจนถึงสุขจากนิพพานซึ่งเป็นเป้าหมายสูงสุดของพุทธศาสนิกชน ถ้าเราอยู่ไปติดอยู่ตรงนั้นเราก็ยากที่จะก้าวไปยังขั้นอื่นๆ บางคนติดอยู่ตรงนั้นซะนานไม่ได้ไปไหน

 



ต่อข้อถามที่ว่า ถ้าจะสอนนักการเมือง พวกที่แบ่งฝักฝ่าย ท่านจะสอนอะไร ท่าน ว.ตอบว่า จะสอนให้ไม่เห็นแก่ตัว ถอยเพื่อก้าวไปข้างหน้า และ สังคมไทยควรเรียนรู้จากความผิดพลาดมากมายที่เกิดขึ้นในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

 


เวลาไหว้พระ กราบพระ ท่าน ว.ก็สอนว่าให้ระลึกถึงคุณของพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ที่เป็นสิ่งดีงาเราจะเจริญรอยตามทางนั้น อย่าไปขอให้ร่ำรวย สุขภาพแข็งแรง อยากได้นั่น ได้นี้ สวยหล่อ ศาสนาพุทธเป็นศาสนาแห่งการปฏิบัติ ไม่ใช่ศาสนาแห่งการขอ จะเอานู้น นี่

 


จริงๆแล้วมีอีกหลายคำถามแต่ไม่ใช่ประเด็น และเป็นประเภทบาดหู ผมเลยไม่ได้นำมาบันทึกไว้ครับ

 

 

ก่อนจบมีภาพที่คุณวูดดี้น้ำตาไหลเล็กน้อยซึ่งน่าจะเกิดจากการซาบซึ้งรสพระธรรมไปบ้าง ผมเชื่ออย่างนั้น เพราะธรรมเรียนรู้ได้จากการฟังได้น้อย ต้องลงมือปฏิบัติแต่บางครั้งฟัง หรือ อ่านไม่รู้เรื่องแต่รู้สึกว่าธรรมมากระทบใจร้องไห้ น้ำตาไหลขึ้นมาเฉยๆก็ทีครับ

 


สำหรับผมรู้สึกจะเคยน้ำตาไหลสองครั้งจากปีติตอนอ่านหนังสือธรรมะ และ นั่งสมาธิครับ

 

 


 ภาพจาก www.84000.org