และแล้วสิ่งที่ทุกคนไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น

        พรุ่งนี้ตรงกับวันที่ ๓๐  กันยายน  ๒๕๕๒  เป็นวันเกษียณอายุราชการของ ข้าราชการทุกคนที่มีอายุครบ ๖๐ ปี... อดคิดถึงเหตุการณ์หนึ่งปีที่ผ่านไปไม่ได้

        ใครเลยจะคิดว่า    วันเกษียณของใครคนหนึ่งที่เพื่อน ๆ และผู้ใต้บังคับบัญชาต่างมุทิตาจิตที่ท่านจะได้พักผ่อนหลังจากที่ตรากตรำทำงานหนักมากว่า ๓๐ ปี   กลับเป็นวันที่คล้ายฝันร้ายที่สุดของครอบครัว  ในเวลาต่อมา...

        รองผู้อำนวยการสันติ  ตรีอำนรรค  นับเป็นผู้บริหารคนหนึ่งที่ผู้เขียนรู้สึกประทับใจในความสุภาพ  อ่อนน้อมถ่อมตน   จำได้ว่าวันที่พบกันวันแรกเมื่อสองปีเศษ ๆ นับจากที่ผู้เขียนได้พบและรู้จัก  จนท่านจากไปท่านยังคงเสมอต้นเสมอปลาย   ให้เกียรติลูกน้องเสมอ

         หลายครั้งที่ท่านเดินขึ้นอาคารชั้นสามเพื่อมาพบผู้เขียนเพื่อปรึกษาเรื่องการจัดงาน  เช่น การจัดงานคล้ายวันเกิดผู้อำนวยการ   งานเกษียณอายุราชการของครู  ทำไมไม่ให้เจ้าหน้าที่ธุรการโทรศัพท์ตามให้ไปพบเหมือนผู้บริหารบางคน...   ครั้นผู้เขียนแสดงความคิดเห็นท่านก็ตั้งใจฟังและประสานงานอย่างดีที่สุด  จนงานที่จัดเป็นไปด้วยความเรียบร้อย  สร้างความประทับใจให้กับทุกฝ่าย  และทุกครั้งที่โรงเรียนมีงาน  ท่านจะดูแลจนงานเลิกและกลับเป็นคนสุดท้าย

         บ่อยครั้งเมื่อพบกันท่านจะรีบทักทาย   บางครั้งเกือบยกมือไหว้ท่านก่อนไม่ทันเพราะท่านเห็นผู้เขียนปุ๊บก็จะไหว้สวัสดีทันที  จึงต้องระวังและรีบเป็นพิเศษ

         งานฝ่ายธุรการที่ท่านดูแลในยามนั้นเป็นไปด้วยความเรียบร้อย  เพราะท่านคัดกรองด้วยความระมัดระวัง   ลายมือที่เขียนเกษียนหนังสือเป็นไปด้วยความเรียบร้อยงดงาม  ตัวหนังสือบรรจงอ่านง่าย บ่งบอกถึงจิตใจที่อ่อนโยน สุขุม เยือกเย็น  เพราะได้ฝึกฝนมาเป็นอย่างดี

          ด้วยคุณสมบัติหลายอย่างทั้งการครองตน  ครองคน  ครองงาน  และครองธรรม ท่านจึงเป็นที่รักของทุกคนที่ใกล้ชิด

          การจัดงานเกษียณอายุราชการเป็นไปอย่างยิ่งใหญ่   มีพิธีต่าง ๆ โดยจัดให้นักเรียนได้แสดงมุทิตาจิต   จัดให้ศิษย์เก่า  และผู้ปกครองนักเรียน  ตลอดจนแขกผู้มีเกียรติได้มาร่วมงาน   บรรยากาศเป็นไปด้วยความชื่นมื่นและมีความสุข

          ใคร ๆ ต่างคิดเหมือนกันว่า  บั้นปลายชีวิตของท่านต้องมีความสุขแน่เพราะมีความพร้อมทุกอย่างครอบครัวอบอุ่น   ลูกชายสองคนกำลังศึกษาระดับปริญญาเอก         ลูกสาวเป็นนางพยาบาล  ลูกทุกคนมีอาชีพการงานที่มั่นคง    ฐานะความเป็นอยู่ที่ใช้หลักเศรษฐกิจพอเพียง  ดูเหมือนท่านจะไม่มีปัญหาใด ๆ ในชีวิต   สุขภาพแข็งแรงเพราะท่านเป็นคนรักสุขภาพ  หมั่นออกกำลังกาย  และเลือกรับประทานอาหารที่มีประโยชน์

           และแล้วสิ่งที่ทุกคนไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น   เมื่อท่านเกษียณอายุราชการได้เพียงสามวัน    วันหนึ่งได้ชวนครอบครัวไปขี่รถจักรยานออกกำลังกายในวันหยุด    วันนั้นท่านไม่ได้สวมหมวกกันน็อก     บังเอิญช่วงจังหวะที่ขี่รถขึ้นขอบถนนรถแฉลบเสียหลัก  ส่งผลให้รถล้ม ศีรษะฟาดพื้น   เลือดคั่งในสมอง   และเสียชีวิตในเวลาต่อมาเพียงไม่ถึงสิบวัน......

           ทุกครั้งที่ถึงวันเกษียณอายุราชการ   ผู้เขียนอดรู้สึกสะเทือนใจไม่ได้  อดคิดถึงคนดีอีกหนึ่งคนที่จากไป   ไปแล้วไยต้องไปลับ ไม่กลับมา....เหลือเพียงความทรงจำอันงดงามทิ้งไว้ให้คนข้างหลังได้จดจำ...

            เกษียณอายุราชการไฉนต้องเกษียณอายุชีวิตเล่า ?   ใครก็ตามที่คิดว่าจะทำความดี  จะทำสิ่งต่าง ๆ เมื่อตอนเกษียณ   บางทีท่านอาจจะคิดผิดเหมือนที่ผู้เขียนเคยคิด   เพราะกว่าจะรอเกษียณก็อาจสายเกินไปเสียแล้ว....

 

ขอบคุณภาพ จาก http://gotoknow.org/blog/pokong/213936