ชะตาชีวิต ลิขิตเอง การเลือกใช้คนให้เหมาะกับงาน เป็นส่วนหนึ่งของผู้บริหารที่ดี

สวัสดีครับ

วันนี้ของนำเสนอสาระจากหนังเกาหลี เรื่อง มูยุล มหาบุรุษพิชิตแผ่นดิน เป็นคำพูดที่โดนใจ รวมถึงเทคนิค แนวคิดของนักบริหาร ครับ

ตอนที่นำเสนอนี้เป็นตอนที่ มูยุล กล่าวกับ มาวัง พ่อค้าที่มีความจงรักภักดีต่อบ้านเมือง และ เฮยา กับ เคยู ทหารคนสนิท

มูยุล บอกกับ มาวัง ว่า มีเรื่องสำคัญอย่างหนึ่ง อยากรบกวนให้ช่วย

มาวัง : "เชิญรับสั่งมาได้ โอ้โห แหม หม่อมฉันค้าขายมาหลายสิบปี ไม่เคยเห็นกระบี่ที่งามขนาดนี้ ทรงได้มาจากไหนหรือพะยะค่ะ"
มูยุล : "หึ นี่ก็คือ กระบี่ของพระราชาจูมง"
มาวัง : "นี่ ก็คือกระบี่วิเศษที่กล่าวขานมานานงั้นหรือ"
มูยุล : " ใช่ มีคำทำนายว่า ถ้าใครได้ครอบครอง จะเป็นจ้าวแห่งอาณาจักรทางเหนือ ที่อ๋องเทโซพยายามช่วงชิงกระบี่เล่มนี้ให้ได้ ก็เพราะคำทำนายนี้"
มาวัง : "แล้ว ของสำคัญแบบนี้ทำไมถึงได้... "
มูยุล : "เอากระบี่เล่มนี้ ไปมอบให้แพกึย"

มาวัง อึ้ง "หา"
มูยุล : "หลังจากมอบกระบี่ให้เขาแล้ว บอกคำทำนายให้รู้ด้วย จงอย่าลืมซะล่ะ"
มาวัง : "แต่ ไหนว่าถ้าได้ครอบครองกระบี่จะได้เป็นใหญ่ แล้วองค์ชาย ทรงคิดว่า จะมอบให้แพกึยจริงหรือพะยะค่ะ"
มูยุล : "ใช่"
"ทรงคิดจะทำอะไรกันแน่" เคยู ถาม
เฮ ยา ค้าน "ไม่ได้นะเพคะ หลายปีนี้ เราทุ่มเทขนาดไหนเพื่อรักษากระบี่เล่มนี้ไว้ เพราะมันเป็น สิ่งศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมืองของเรามานาน แล้วจะไปมอบให้แพกึยง่ายๆ ได้ยังไงเพคะ"
มูยุล : "การเป็นใหญ่ในแผ่นดิน ไม่ใช่อาศัยแค่กระบี่ก็จะเป็นได้ คำทำนายไม่ใช่สิ่งสำคัญ แต่เป็นการต่อสู้ฟันฝ่าต่างหาก และความมุ่งมั่นของเรา ถ้ายอมให้โชคชะตานำพา ป่านนี้ข้าคงไม่ได้มาอยู่ตรงนี้ กระบี่เล่มนี้ จะทำให้แพกึยกับอ๋องเทโซแตกหัก"
มาวัง : "แล้ว จะให้หม่อมฉันทำอะไรบ้าง"
มูยุล : "หลังจากมอบกระบี่ให้แพกึยแล้ว เขาจะแข็งข้อต่ออ๋องเทโซเอง"
มาวัง : "เชื่ออย่างงั้นหรือพะยะค่ะ"
มูยุล : "มันอาจไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ว่าไม่ว่าจะทำไง ก็ต้องให้แพกึยเชื่อคำพูดของท่านให้ได้"
มาวัง : "หึ เฮ่อ หม่อมฉัน จะพยายามทำงานนี้ให้สำเร็จ"

 

ตอนที่เมื่อองค์ชายมูยุลไปพบหัวหน้าเผ่าฮันนา และกล่าวว่า
มูยุล : "จงเอากระบี่ มาฆ่าข้าได้เลย แต่ถ้าทำไม่ได้ ก็ขอให้มาช่วยข้า"
ฮันนา : "ทรงประมาทเกินไปแล้ว ถ้าตัดหัวองค์ชายไปมอบให้แพกึย อีกหน่อยหม่อมฉันจะได้เป็นใหญ่เป็นโตกว่านี้ องค์ชายไม่รู้หรอกหรือ"
มูยุล : "ท่านเชื่อหรือว่าคนอย่างเขา จะมอบอำนาจวาสนาให้ได้"
ฮันนา : "ใช่ เขาสัญญาว่าจะให้หม่อมฉันเป็นถึงอำมาตย์"
มูยุล : " คนที่ได้มาด้วยผลประโยชน์แลกเปลี่ยน ก็พร้อมจะเสียไปได้ทุกเมื่อ แต่ว่าคนที่ได้มาด้วย ความซื่อสัตย์ จะไม่มีวันเสียเขาไป ท่านอยากทำอะไรก็เชิญ"

 

สรุป : จากที่กล่าวมานี้จะเห็นได้ว่า มูยุล ไม่เชื่อเรื่องชะตา ฟ้าลิขิต หรือ ชีวิตนี้ต้องตกอยู่ภายใต้เงื่อนไขใดๆของความเชื่อ ของคำทำนาย หรือโชคชะตา มุงมั่นฝ่าฟันกับทีมงาน พวกพ้อง

 

ชีวิต ลิขิตเอง สู้ไปสู่ฝัน เชื่อว่า สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้น เป็นผลของการกระทำ ทำดี ได้ดี ทำชั่ว ได้ชั่ว

 

การปกครอง การบริหารบ้านเมือง การดำรงตำแหน่ง ไม่อาศัยแต่ของวิเศษ แต่ต้องอาศัย ความรู้ ความสามารถ ความพยายาม ความตั้งใจ อยากทำประโยชน์ อยากทำสิ่งดีๆให้กับประชาชน กับชาติบ้านเมือง

 

จะยอมแพ้ ตั้งแต่ยังไม่ได้สู้ หรือ จะสู้ อย่างไม่ยอมแพ้ ไม่ท้อถอย

 

ความมุ่งมั่น สามารถนำพาไปสู่ความสำเร็จ

 

การเลือกใช้คน ควรเลือกใช้ให้เหมาะสมกับงาน ตรงกับความสามารถ จะเกิดประโยชน์มากที่สุด (โดยอยู่บนพื้นฐานของความซื่อสัตย์ ถูกต้อง ยุติธรรม)

 

ความซื่อสัตย์ เป็นสิ่งสำคัญอย่างหนึ่งในชีวิต ซื่อสัตย์ต่อตนเอง ต่อคนอื่นๆ ต่อหน้าที่  ต่อชาติ ทั้งต่อหน้าและลับหลัง (ในเรื่องนี้มีตอนหนึ่งที่แพกึยบังคับให้ มาวัง เป็นไส้ศึกและหักหลัง มูยุล แต่ มาวัง ไม่ยอมทำ เนื่องจากมีจิตสำนึกที่ดี ที่รักชาติ ยอมเสียผลประโยชน์ส่วนตนดีกว่ายอมเสียผลประโยชน์ของชาติ)

 

ซื่อกินไม่หมด คดกินไม่นาน