ศิลปะในแง่กระบวนการนั้น จัดว่าเป็นเครื่องมือและวิธีการทางการศึกษาที่ถือเอาการสะท้อนภาวะด้านในของปัจเจกออกมาสู่การสร้างสรรค์สิ่งต่างๆ ทั้งระดับที่เป็นศิลปะบริสุทธิ์ การประยุกต์ใช้ รวมไปจนถึงการทำกิจกรรมอื่นที่มิใช่งานศิลปะแต่เพื่อสนองตอบต่อวัตถุประสงค์ด้านความงาม ความเป็นสุนทรียะ การงอกงามเติบโตทางจิตวิญญาณ การยกระดับภาวะตัวตนของปัจเจก รวมไปจนถึงศิลปะการแก้ปัญหาในขอบเขตต่างๆบนความเป็นมนุษย์  การสื่อแสดง แลกเปลี่ยนสื่อสารเพื่อเข้าถึงจิตใจและความคิดที่ลึกซึ้งระหว่างกันเหนือความเป็นภาษาถ้อยคำ เข้าถึงความเป็นสากลโดยธรรมชาติของศิลปะเพื่อส่งเสริมการอยู่ร่วมกันด้วยความเคารพต่อผู้อื่นและต่างเห็นความงดงามกันและกันอย่างข้ามพรมแดนความแตกต่างหลากหลายทางสังคมวัฒนธรรม 

แต่โดยมากแล้ว คนทั่วไปมักรู้จักศิลปะเพียงด้านชิ้นงานและความสวยงามที่ปรากฏบนตัวผลงานที่สร้างขึ้นของมนุษย์ ดังนั้น การศึกษาเรียนรู้ การพัฒนาด้านศิลปะ การดำเนินการ และการส่งเสริมบทบาทของภาคศิลปะในสังคมไทยจึงยังขาดความครอบคลุมสิ่งที่ควรจะเป็นอีกมาก สามารถบุกเบิก ริเริ่ม และพัฒนาขึ้นได้อีกหลายด้าน

การพัฒนาพลังทางศิลปะ จะแสดงให้เห็นถึงหลายแง่มุมที่คนทำงานศิลปะ ครูและผู้สอนศิลปะ รวมทั้งผู้สนใจที่ปรารถนาเข้าสู่พรมแดนทางศิลปะในความหมายที่กว้าง ได้ทรรศนะต่อการพิจารณา ทำการศึกษา วิเคราะห์ สร้างความซาบซึ้ง ทำงานศิลปะ และบูรณาการเข้ากับการทำงานเชิงสังคมและการพัฒนาในมิติอื่นๆนอกความเป็นศิลปะ ได้กว้างขวางมากขึ้น สามารถชื่นชมงานศิลปะให้ได้ความรู้สึกดีงาม รอบรู้ เกิดความสุข ความรื่นรมย์ เข้าถึงความสุขและได้พลังการดำเนินชีวิตและทำงานที่ละเอียดประณีตยิ่งๆขึ้น