คิดถึง วังเวียง
เมื่อปลายปี 2550 ที่ผ่านมา ผู้เขียนเองโชคดี ที่ได้มีโอกาส ร่วมกับคณะทำงาน หน่วยโรคติดเชื้อภาควิชากุมาร ฯ คณะแพทย์ มข. ไปจัดอบรมให้คณะแพทย์ พยาบาล และผู้เกี่ยวข้อง ที่โรงพยาบาลมโหสถ เมืองเวียงจันท์ เกี่ยวกับกระบวนการดูแลรักษา ผู้ติดเชื้อเอชไอวี โดยผู้เขียนเองก็ได้รับผิดชอบแลกเปลี่ยน ในหัวข้อ การดูแลด้านจิตสังคมและการให้คำปรึกษาแก่เด็กติดเชื้อ หลังจากกิจกรรมอบรมเสร็จแล้ว ทางคุณหมอเมืองลาว ก็ถือโอกาสพาคณะของเราไปเที่ยววังเวียง เมืองท่องเที่ยวที่ขึ้นชื่อแห่งหนึ่ง ของลาว
เก็บภาพความสวยงาม ของเมือง วังเวียง ที่แวดล้อมไปด้วยธรรมชาติ ภูเขา แม่น้ำ สวยงาม มาฝาก ถึงแม้ว่าในตัวเมืองจะมีร้านรวง ที่พัก รีสอร์ท เกสเฮาส์ ไว้รองรับนักท่องเที่ยวต่างชาติ อยู่มากมาย แต่ ความสวยงาม ทิวทัศน์และธรรมชาติ ของตัวเมือง รวมทั้ง ความมีน้ำใจและ มิตรภาพ ของคนวังเวียงก็ยังคงอยู่ และก็หวังว่าความงดงาม เหล่านี้จะยังคงอยู่ตลอดไป
พี่เเจ๋วน่ะ เเอบไปเที่ยววังเวียงก็ไม่ชวนกัน..ฮืม เดือนธันวา เดี๋ยวจะชวนท่านประธาน สุรพล (จริงๆ ชวนทีมไว้เเล้วค่ะ)
จะไปเที่ยววังเวียง มีprogrm ไปบรรยาย palliative care ที่ลาวค่ะพี่เเจ๋ว เเต่ไม่รู้จะไปถึงวังเวียงหรือเปล่า สวยมากค่ะ เคยตามไปชมในบล็อกพี่นางเเล้ว
สวยมากๆ เราน่าจะจัดทัวร์กันดีไหม
สวัสดีค่ะ น้องกุ้ง น้องกุ้งก็จะไปอยู่แล้วไง ขอให้สนุกกับการทำงาน และการท่องเที่ยว แล้วอย่าลืมมาเล่าให้พี่ฟังด้วยล่ะ ว่าสนุกสุดเหวี่ยง เพียงใด
สวัสดีค่ะ พี่แก้ว
สวยค่ะ พี่แก้ว จะให้ดี ต้องไปอีกรอบ ทีมกรรมการวิจัยทั้งทีม ดีมั๊ยคะ