เพิ่งรู้ว่าที่ผ่านมาทำงานและให้เวลากับพื้นที่สามจังหวัดมากกว่าการได้ทำเพื่อครอบครัว...นับต่อจากนี้ไปขอทำเพื่อตัวเองแะครอบครัวบ้าง

รายอปีนี้เป็นบททดสอบของครอบครัวอย่างมาก เพราะหลังจากไปสัมภาษณ์วิทยุรัฐสภาที่ กทม. ก็เดินทางกลับมาเฝ้าเยาะ(พ่อ)ที่นครฯ เพราะต้องเข้าโรวพยาบาลผ่าตัดนิ้วเท้าอีกข้างเนื่องจากเบาหวาน (พอจะมีวิธีแนะนำบ้างไหม๊ครับสำหรับโรคนี้...เบาหวาน) หลังจากเมื่อสามปีที่แล้วผ่าตัดไปแล้วหนึ่งนิ้วของเท้าอีกข้าง รอบนี้สงสารท่านมากครับเนื่องจากหมอบอกว่ามีโรคไตแทรกซ้อนเข้ามาด้วยรอบนี้ รายอปีนี้ของผมก็เลยเฝ้าไข้ท่านไม่ได้ไปเยี่ยมญาติที่ไหนเลยแต่ก็ดีมีญาติมาหาถึงที่(อัลฮัมดุลิลละฮฺ)

       บทสรุปของสุขภาพเยาะ(พ่อ)ครั้งนี้มันทำให้ผมรู้ว่าที่ผ่านมาเราทำหน้าที่ยังน้อยต่อครอบครัวเมื่อเทียบกับงานที่ทำในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ บางครั้งคนเราก็ต้องเลือกระหว่างหน้าที่กับความรับผิดชอบ ซึ่งหลายคนมองว่ามันคือสิ่งเดียวกัน แต่สำหรับผมแล้วผมเลือกมันไม่ได้เพราะทั้งสองสิ่งมันเป็นความคุ้นชิน เป็นเพื่อนสำหรับชีวิตของผมไปแล้ว

      นับต่อจากนี้คงต้องให้เวลากับตัวเอง(วิทยานิพนธ์) และครอบครัวให้มากขึ้น(ดูแลคุณพ่อ) เพราะคงไม่มีอะไรสำคัญเท่ากับการได้เป็นลูกที่ดีของพ่อแม่บ้าง *__*