
ภายใต้กรอบ...มนุษย์ย่อมมีเสรีภาพ...ภายใต้กรอบสังคม มนุย์ทุกคนใฝ่หาเสรีภาพ...เสรีภาพที่ถูกครอบด้วยกรอบ...บางครั้ง เสรีภาพก็หลุดออกนอกกรอบ...นอกจักรวาลตัวตน...เสรีภาพนอกกรอบผิดไหม...อาจจะผิดในบางสังคม...ผิดเนื่องจากไปละเมิดเกณฑ์ตัดสินของสังคมนั้น...มนุษย์มีเสรีภาพก็จริง แต่เสรีภาพนั้น...ยังถูกครอบด้วยกรอบสังคม...ทั้งนี้ ก็เพื่อมิให้ก้าวล่วงละเมิดสิทธิส่วนบุคคลนั่นเอง

ซะเทียร์ (Satir) นักบำบัดครอบครัว ผู้มีชื่อเสียงติดอันดับหนึ่งในห้าของโลก กล่าวถึง เสรีภาพที่มนุษย์พึงมี 5 ประการ คือ (1) เสรีภาพในการได้เห็นและได้ฟัง (2) เสรีภาพในการได้พูดแสดงความรู้สึก และความคิด (3) เสรีภาพในการแสดงความรู้สึกที่ตนรู้สึก (4) เสรีภาพในการถามที่ต้องการจะถาม (5) เสรีภาพในการจัดการกับความเสี่ยงด้วยตัวเอง...แม้มนุษย์จะมีเสรีภาพตามวิถี...แต่สำหรับสังคมที่ถูกครอบด้วยกรอบแล้ว...เสรีภาพนั้น ย่อมมีขีดจำกัดในการใช้เสมอ...ในเรื่องของกรอบ กฎ กติกา สังคม องค์ดาไล ลามะ (Dalai Lama) กล่าวไว้ว่า "จงเรียนรู้กฏ เพื่อที่จะทราบถึงวิธีการฝ่าฝืน อย่างเหมาะสม" นั่นย่อมหมายถึงในการดำเนินชีวิต การศึกษากรอบ กฏ กติกาสังคมอย่างถ่องแท้ เพื่อว่าในวันหนึ่งที่มีเหตุฉุกเฉินเราอาจหาทางแหกกฎได้อย่างเหมาะสมถูกวิธี ทั้งนี้ ก็เพราะการดำเนินชีวิตในสังคมปัจจุบัน ทุกสิ่งทุกอย่างต้องมีความยืดหยุ่นอยู่เสมอ เพื่อความอยู่รอดปลอดภัย...
ขอทิ้งท้ายไว้ว่า..."มนุษย์ทุกคนมีเสรีภาพก็จริงอยู่...แต่เสรีภาพนั้น มักจะถูกครอบไว้ด้วยกรอบสังคม...แต่กรอบสังคม ก็สามารถยืดหยุ่นได้ด้วยมนุษย์"...ทางกลับกัน "มนุษย์เป็นผู้มีเสรีภาพ...มนุษย์ผู้สร้างกรอบกักขังตนเอง...มนุษย์จึงติดกับติดกรอบที่ตนขีดวาดล้อมรอบตนไว้" มนุษย์ผู้นั้นก็คือ..."มนุษย์ผู้ซึ่งไม่รู้จักยืดหยุ่นวิถีแห่งตน"...นั่นเอง

บันทึกนี้...ยกความดีให้คุณครู "ธรรมทิพย์"
Vij พิมพ์
ธรรมทิพย์ ตรวจ/ทาน
แก้ไขบันทึก 25 กันยายน 2552
บันทึกเก็บเพื่อความทรงจำที่ดี "มิตรภาพ"
ตามหาเสรีภาพ
เสรีภาพในการจัดการกับความเสี่ยงด้วยตัวเอง
เสรีภาพที่จะตายอย่างสมศักดิ์ศรี "บริษัท จัดการตาย(เพื่อนทนายความคิดกันตั้ง)
ขอขอบคุณคุณพี่ Vij ที่นำเสนอเรื่องเสรีภาพนะคะ
ในใจของเมย์เอง เสรีภาพก็ต้องมีกรอบมีขอบเขตนะคะ
กรอบและขอบเขตนั้นขึ้นอยู่กับศาสนา ประเพณีและวัฒธรรมคะรวมทั้งวิถีชีวิตและวิธีคิดของคนในชุมชนคะ
คุณพี่ Vij นอนดึกจังเลย รักษาสุขภาพด้วยนะคะ
ขอบคุณมากคะ
หลายคนกลัวเสรีภาพนะครับ
เพื่อนผมจำนวนมากไม่กล้าออกมามีเสรีภาพเพราะกลัวความไม่มั่นคง ความแปรปรวนของชีวิต
อยู่ในกรง ปลอดภัย มั่นคง ดีกว่าออกไปอยู่ภายนอก ที่ไม่รู้ว่าจะเป็นไปอย่างไร
การเดินออกสู่เสรีภาพบางทีก็ถูกประนามว่าไม่ฉลาด แทนนที่จะชื่นชมยินดี ก็มีครับ
ดึกแล้วชักเพ้อเจ้อ..ฮิฮิ
ชมรมเพื่อนคนนอนดึกด้วยคนนะคะ
บังกำลังตามหา "เสรีภาพในการจัดการกับความเสี่ยงด้วยตัวเอง"...แทนที่จะเลือกเพียงความมั่นคงและความไม่สั่นคลอน...น่านับถือเจ้าค่ะ...เสรีภาพที่จะตายอย่างสมศักดิ์ศรี...คิดดี ทำดี ชีวิตจะมีแต่สิ่งดี ๆ นะคะบัง...ราตรีสวัสค่ะ...รุ่งอรุณขอให้สดใส มีความสุขกับภาระงานนะคะ
ขอบคุณมากค่ะ "น้องเมย์" เช่นเดียวกันค่ะ..."รักษาสุขภาพ" นะคะ...เสรีภาพ ภายใต้กรอบค่ะ
สวัสดีค่ะ
ฮ่าๆๆๆๆ เข้าใจว่าเพื่อนที่กลัว...เพราะมีผู้คุมแจ...หรือเปล่าค่ะ...ถ้าเช่นนั้น ข้างนอกไม่ปลอดภัยแน่คะ...อยู่ในกรอบของคุณแม่(ทูลหัว)ดีที่สุดค่ะ...ไม่นอกลู่นอกทาง...อยู่ในกรอบเป็นเด็กดีเสมอ...แต่หากกรอบหนาแน่นจนเกินไป ก็อึดอัดนะคะ...ออกมาสูดอากาศข้างนอกบ้างก็ดีค่ะ...เสรีภาพ ทำให้เราเห็นภาพ...มุมมองที่แตกต่างจากเดิม ๆ เสมอค่ะ...
----------------
ขอบคุณมากค่ะ คุณ "หนานเกียรติ" ได้แง่คิดอีกมุม "บางคนกลัวเสรีภาพ...เพราะไม่กล้าโบยบินด้วยตนเอง...กลัวข้างนอกจะเหน็บหนาว...กลัว ทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้ลองโบยบิน" เลยขออยู่ในกรงตามเดิม...มีเยอะค่ะแบบนี้ "ไม่กล้าคิด ไม่กล้าพูด ไม่กล้าถาม ไม่กล้าแสดงความรู้สึก...ไม่กล้าเสี่ยง"...กลัวการเปลี่ยนแปลง ที่วาดฝันไปเองว่าน่ากลัว...นั่นเพราะเขาขาดความภาคภูมิใจในตน...
สวัสดี พร้อม ๆ ยินดีต้อนรับสู่ "ชมรมคนนอนดึก" ค่ะ คุณ "สุรีย์พร" นอนดึกรักษาสุขภาพด้วยนะคะ
สวัสดีค่ะ คุณครู "อิงจันทร์" จะบอกว่า "ยังไม่ได้นอนเลยค่ะ" ชอบทำงานตอนกลางคืน นอนกลางวันค่ะ...
ขอบคุณมากค่ะ...ชอบ "ดอกลีลาวดี" เพราะเป็นไม้ยืนต้นที่สวยทั้งต้นและดอก...เลยชอบเป็นพิเศษค่ะ
สวัสดีคะ
แวะมาเข้าบ้านคนสวยคะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ... คุณ "จุฆามาศ" สาวมั่น...ยินดีตอนรับและยินดีที่ได้รู้จักกันค่ะ
ขอบคุณและยินดีที่ได้เพิ่มค่ะพี่คิม...มีความสุขกับเด็ก ๆ ผู้ซึ่งเจริญเติบโตเป็นอนาคตของชาตินะคะ
นมัสการค่ะ...หลวงพี่
ไม่ว่าเจ้าค่ะ...เพราะเห็นด้วย "เสรีภาพอยู่ที่ความสามารถในการตัดสินใจเลือก...เราจึงต้องรับผิดชอบกับเสรีภาพของเรา..แล้วทุกอย่างก็จะงดงาม"
ขอบพระคุณเจ้าค่ะ
สวัสดีค่ะคุณ "เกษตร(อยู่)จังหวัด" เห็นภาพพี่สองคนแล้วแอบอิจฉา...อิๆๆๆ ตอนเข้ามาเขียนบันทึกใหม่ ๆ...ให้ต้องสะดุดกับภาพพี่ทั้งสอง...ภาพสะท้อนชีวิตที่น่ารักค่ะ...เห็นภาพพี่ทั้งสองแล้วนึกถึงเพลงนี้ค่ะ...ร้องให้ฟังเลยแล้วกัน...
นกเขาคูรัก โดย จุฑามาศ & สุทธิพงษ์...
ช. โน่นแน่ะนกเขา คู จุ๊ก จุ๊กกรูนกมันเฝ้าคูหาชู้ มัน...(ญ) โถโก่งคอทำเสียง หวาน ช่างน่าสงสารนะกระไรใจ ข้า
ช. ก็พี่ปักใจใฝ่รัก รัก เจ้าไย มิเห็นใจ เมต ตา...(ญ) นกมันรักกันรักมันก็มี แต่จ๊ะ จ๋า ไม่มีมารยาเสมือน ร้อยลิ้น คนพร่ำ
ช. ดวงใจ เอ๋ย นกมันเหมือนพี่เฉลย เอ่ย คำ...(ญ) พูดไปแล้วต้องจำ
ช. พูดไปแล้ว พี่จำมิต้องพูดซ้ำ ดวงใจ...(ญ) พี่อย่าเป็นเหมือนเช่นนกแก้ว
ช. พี่ไม่เป็นเหมือนเช่นนกแก้ว...(ญ) พูดเจื้อยแจ้วเรื่อยไป
ช. ออกจากปากพี่ไป...(ญ) ขอให้ออกจากใจ
ช. พี่ปากกับใจ ตรงกัน...(ญ) แน่ะใคร
ช. ไหนใคร...(ญ) โน่นไง แฝงตัวร่มเงาไม้ใหญ่
ช. ใช่ใครนกเขาคู่มัน...(ญ) เสียงใคร
ช. ไหนกัน...(ญ) เสียงนั่น
ช. อ๋อนกมันพรอดคำรำพัน ฝากชีวันรักกันไงเล่า...(ญ) ไย รู้
ช. ดู เอา พี่เห็นมันเฝ้าหยอกเย้าต่อกัน...(ญ) พี่ต้องเอาอย่างมัน
ช. พี่จะเอาอย่างมัน มิเปลี่ยนแปรผัน เลยเอย...(ญ) พี่อย่าเป็นเหมือนเช่นนกแก้ว
ช. พี่ไม่เป็นเหมือนเช่นนกแก้ว...(ญ) พูดเจื้อยแจ้วเรื่อยไป
ช. ออกจากปากพี่ไป...(ญ) ขอให้ออกจากใจ
ช. พี่ปากกับใจตรงกัน...(ญ) แน่ะใคร
ช. ไหนใคร...(ญ) โน่นไง แฝงตัวร่มเงาไม้ใหญ่
ช. ใช่ใครนกเขาคู่มัน...(ญ) เสียงใคร
ช. ไหนกัน...(ญ) เสียงนั่น
ช. อ๋อ นกมันพรอดคำรำพัน ฝากชีวันรักกันไงเล่า...(ญ) ไย รู้
ช. ดู เอา พี่เห็นมันเฝ้าหยอกเย้า ต่อกัน...(ญ) พี่ต้องเอาอย่างมัน
ช. พี่จะเอาอย่างมัน มิเปลี่ยนแปรผัน เลยเอย
--------------
ก๊ากๆๆๆๆๆ ขอหัวเราะคุณ "ขจิต" หน่อยนะเจ้าค่ะ..."เป็นห่วงนางอ่องซานซูจี กลัวคนว่ายน้ำไปหาแกอีก" ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ...เพราะนางซูจี เป็นจำเลยรักค่ะ...ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้วร้องอีกเพลงแล้วกัน...
---------------
เพลง จำเลยรัก โดย พั้นช์ วรกาญจน์ โรจนวัชร
เจ็บแค้นเคืองโกรธโทษฉันใย ฉันทำอะไรให้เธอเคืองขุ่น
ปรักปรำฉันเป็นจำเลยของคุณ นี่หรือพ่อนักบุญ แท้จริงคุณคือคนป่า
ไม่ขอคุกเข่าเฝ้าง้องอน แม้ใจขาดรอนขอตายดีกว่า
ไม่ขอร้องใครให้กรุณา ไม่ขอเศร้าโศกา หรือบีบน้ำตาอ้อนวอนใคร ๆ
เชิญคุณลงทัณฑ์บัญชา จนสมอุราจนสาแก่ใจ
ไม่มีวันที่ฉันจะร้องไห้ ร่ำไรเพราะฉันมิใช่หญิงเจ้าน้ำตา
กักขังฉันเถิดกักขังไป ขังตัวอย่าขังหัวใจดีกว่า
อย่าขังหัวใจให้ทรมาน ให้ฉันเศร้าโศกา เหมือนว่าฉันเป็นเช่นดังจำเลย
-------------
กักขังได้แต่ตัว...แต่อิสระแห่งใจค่ะ
มีความสุขทุก ๆ วันนะคะ