ฉันเคยเขียนบันทึกเรื่องเล่า-Origami zoo ฝีมือน้องต่อ    บันทึกเรื่องเล่า-Origami ของ ดร.บัญชา ทำให้น้องชายฉันเปลี่ยนไป    บันทึกเรื่องเล่า-Origami (Modular Star) ฝีมือน้องต่อ    อาจารย์ชิวหรือดร.บัญชา ธนบุญสมบัติ  เจ้าของบล็อกพับกระดาษ...แสนสนุก (Origami)ก็เคยกรุณาขึ้นบันทึกพับกระดาษ : ปลาคาร์ป ฝีมือน้องต่อ & น้องต้อมให้    จากบันทึกเหล่านี้ก็ทำให้..เกิดเรื่องดีๆ ขึ้นกับน้องชายของฉัน

 

เจ้าน้องชาย..

 

ตัวอย่างผลงานจากบันทึกเก่าๆ

 
 
 
 
และ  สุดยอดแห่งการสร้างสรรค์..บีบเข้าบีบออกสนุกชะมัด
 
 
 
 
 
วันที่ 2 กันยายน 2552   ในขณะที่ฉันกำลังโอ๊ ลั๊นลา เนื่องจากเจ้านายไม่อยู่    เสียงมือถือก็ดังขึ้น และฉันก็พบว่ามีเบอร์แปลกๆ โทรเข้ามา    รับ-ไม่รับ-รับ-ไม่รับ..รับก็ได้เผื่อจะเป็นใครสักคนที่รู้จักกัน (ปกติฉันไม่ค่อยรับสายเบอร์แปลกๆ)   "ขอสายพี่ต้อมค่า..ผอ.หื้อโทรติดต่อน้องต่อไปเป๋นวิทยากรพับกระดาษในวันที่ 8 นี้.."    ฉันนิ่งอึ้งไปหลายวินาทีอยู่เหมือนกันก่อนจะโต้ตอบคนปลายสายด้วยความงุนงงว่า.. "อะหยังเก๊อะเจ้า???"    แล้วเมื่อได้คุยกัน (น้องผู้หญิงที่โทรติดต่อมาทำงานใน กศน. และเป็นคนหมู่บ้านเดียวกับฉัน) ก็โอนสายให้ฉันคุยรายละเอียดกับผู้อำนวยการ กศน.ดอยหล่อ     ผอ.จารุณี  มหาวันสุ เป็นบล็อกเกอร์ใน G2K เหมือนกัน (ใช้ชื่อในนี้ว่าครูหล้า)   และพ่วงตำแหน่งเป็นพี่สาวร่วมชั้นเรียนที่แสนจะใจดีน่ารักของท่านพี่ประธานชมรมรักแห้วฯ (naree suwan)ของฉัน   จึงทำให้เราได้พูดคุยกันผ่านบันทึกบ้าง    และด้วยหน้าที่การงานก็มีที่ได้ติดต่อกันทางมือถือ    แต่ไม่เคยมีโอกาสได้เจอกันตัวเป็นๆ เลย    ในคราวนี้พี่หล้าบอกมาว่า.. "ขอเชิญหนูโตยเน้อเจ้า   เคยแต่ติดต่อกั๋นเรื่องงานทางโทรศัพท์    คราวนี้ขอป๊ะตั๋วสักเตื้อเน้อ"    โอ้..กรี๊ด..ไม่จริงใช่ไหม???????    ฉันโทรไปบอกข่าวเจ้าน้องชาย และอยากจะรู้ว่าเขาตัดสินใจอย่างไรกับเรื่องนี้    ปรากฏว่าเขาตอบตกลงที่จะไปร่วมงานในฐานะวิทยากร(สมัครเล่น)พับกระดาษโอริกามิในที่สุด     แต่สามารถร่วมงานได้แค่ในภาคเช้า เพราะมีเรียนตอนบ่ายสองโมง     ฉันจึงโทรกลับไปยังน้องผู้หญิงที่ติดต่อมาเพื่อตอบตกลง    ผอ.เป็นคนคุยรายละเอียดเรื่องลักษณะของงาน  จำนวนคน (คุณครูจาก 17 โรงเรียน/โรงเรียนละ 1 ท่าน)  และงบประมาณสำหรับค่าอุปกรณ์    เธอบอกว่า "ห้ามเกินสามพัน"  อิอิ ^^
 
 
ระหว่างนั้น  ฉันต้องเป็นคนเตรียมทุกอย่างเพราะเจ้าวิทยากรไม่ว่าง    หัวใจเต้นตึ่กๆ ตั่กๆ รีบแจ้นไปถามน้าอึ่งอ๊อบ คนสวย แซ่เฮใน MSN    ปรึกษาอาจารย์ชิว (ดร.บัญชา ธนบุญสมบัติ)ในบันทึกของท่าน   โทรเล่าให้พี่จ๊ะ (ดาวลูกไก่ ชื่นชมยินดี)ฟังด้วยความตื่นเต้น    ก็ฉันตื่นเต้นจริงๆ นี่    นึกสภาพไม่ออกว่าเจ้าน้องชายที่ไม่ค่อยจะคุยกับคนแปลกหน้าคนนี้จะไปสอนคนอื่นพับกระดาษได้อย่างไร    ความเครียดจึงมาเยือนฉัน และ..ฉันก็กระวนกระวายใจเป็นที่สุด    และเมื่ออาจารย์ชิวโทรมาให้คำปรึกษาแก่ฉันมากมาย..ฉันก็ค่อยเบาใจได้มากหน่อย    แต่ก็ยังอดถามอาจารย์ชิวไปไม่ได้ว่า.. "แล้วน้องต่อจะไปสอนคนอื่นได้จริงๆ หรือคะ?"    ฉันได้ยินเสียงหัวเราะตามสายมาเบาๆ ก่อนจะได้ยินคำว่า "ได้สิ..วันที่ไปพับกระดาษในโรงเรียนวชิรวิทย์ก็เห็นต่อช่วยน้องเล็กๆ ตั้งหลายคน"    โล่ง..ง..ง อกบ้างแต่ไม่ทั้งหมด   เอ้อเฮอ..    เลยหันไปตระเตรียมเอกสาร และวัสดุอุปกรณ์ดีกว่า   
 
 
วัสดุอุปกรณ์ที่ฉันเตรียมให้น้องชาย
 
   
 
ในซองเอกสารจะประกอบไปด้วยเรื่องเล่า..วิธีพับ..และกระดาษสีสวยหลายแผ่น
 
 
 
 
 
 
วันที่ 8 กันยายน 2552    ฉันตื่นนอนแต่เช้า และรอเวลาด้วยใจระทึก     ฉันคิดโน่นคิดนี่มากมายตามประสาคนคิดมาก    งานจะเปิด 09.00 น.  แต่นี่เหลือเวลาไม่ถึงสามสิบนาที..เจ้าน้องชายยังเดินทางมาไม่ถึงเลย  T_T    เมื่อน้องต่อมาถึง..เราจึงพากันเดินทางไปร่วมงานที่จัดขึ้นที่ห้องสมุดประชาชน ในวัดสิริมังคลาจารย์    เจอหน้าน้องผู้หญิงที่เป็นคนติดต่อมา..เธอพาฉันกับน้องชายเข้าไปประจำที่บู๊ทศิลปะการพับกระดาษที่อยู่ด้านในห้องสมุด    ฉันแอบมองไปรอบๆ ภายในบริเวณวัด    มีเต้นท์หลายหลัง และมีบู๊ทสอนทำก๋วยเตี๋ยว  ซาลาเปา  ไอศครีม  น้ำสมุนไพร  การทำเปเปอร์มาเช่ และอื่นๆ    อืม..ม..ม บู๊ทฉันถูกกันไว้ด้านในหรือนี่    ระหว่างเดินเข้าไปในห้องสมุด..ฉันชายตามองไปทั่วๆ อย่างสำรวม    ฉันเห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่คาดว่าน่าจะเป็นพี่หล้า ผอ.กศน.ดอยหล่อ    เธอกำลังนั่งคุยกับพี่มนต์ชัย เกษตรอำเภอดอยหล่อ อยู่ตรงอีกฝั่งหนึ่ง    ฉันไม่ได้ยกมือไหว้ทั้งเธอและเขา    เพราะระยะทางก็ไกลห่างกันอยู่พอประมาณ    ฉันจึงก้มหน้าก้มตาเดินไปยังโต๊ะที่น้องๆ กศน. จัดไว้ให้ที่ด้านใน 
 
  
บู๊ทพับกระดาษเป็นโต๊ะสีขาวยาวๆ สองตัวมาต่อกัน   มีน้องๆ มานั่งอ่านหนังสืออยู่เต็มโต๊ะเลย    ฉันขอพื้นที่คืนจากน้องๆ เพื่อเตรียมของให้น้องต่อ    ซึ่งน้องๆ ก็ให้ความร่วมมือดีมากๆ เลย    พี่จาก กศน. เดินเข้ามาบอกฉันว่าอย่าเพิ่งสอนเพราะยังไม่ได้เปิดงาน    ไม่เช่นนั้นเกรงว่าจะทำให้เกิดการอลหม่านขึ้นแน่ๆ    ฉันจึงเตรียมของอย่างเงียบๆ ท่ามกลางสายตาตื่นเต้นของน้องๆ เด็กนักเรียน    และน้องต่อก็ฝึกซ้อมพับกระดาษตามแบบที่ฉันรวบรวมไว้ในเอกสารที่จะแจกคุณครูจาก 17 โรงเรียน    มานั่งหัดพับเอาตอนนี้นะ???....หลายคนคงจะสงสัย    ก็บอกแล้วไงว่าฉันกับน้องชายไม่ใช่คนช่างพูด    ดังนั้นช่วงระหว่างเตรียมงานก่อนหน้านี้หลายวันจึงแทบจะไม่ได้มีการติดต่อกัน
 
 
 
   
 
โมเดลส่วนหนึ่งที่น้องต่อเตรียมไว้แล้ว
 
 
น้องผู้หญิงที่เป็นคนประสานงานมาทำความเข้าใจกับฉัน    ว่ารายละเอียดตลอดจนข้อมูลนั้นได้มีการเปลี่ยนแปลง    เนื่องจากมีจำนวนเด็กนักเรียนเข้าร่วมกิจกรรมมาก    น้องต่อจึงต้องสอนพวกน้องๆ ที่สนใจมาเรียนพับกระดาษด้วย    ฉันกังวลใจเล็กน้อยเพราะเริ่มไม่แน่ใจว่าวัสดุที่เตรียมมาสำหรับคุณครู 17 ท่านจาก 17 โรงเรียนจะเพียงพอไปถึงน้องๆ นักเรียนด้วย    นี่ขนาดว่าฉันเตรียมเอกสาร และกระดาษสีสันมากกว่าจำนวนที่แจ้งมาพอสมควรแล้วนะเนี่ย    แต่เอาเถอะ..ยังไงก็จะขายผ้าเอาหน้ารอดให้ได้ก็แล้วกัน    โอมเพี๊ยง..ง..ง ให้งานนี้ผ่านไปได้ด้วยดีทีเถอะ
 
 
หลังจากที่พี่หล้าเปิดงาน (ไม่กล้าเดินออกไปถ่ายรูป   ได้แต่แอบซ่อนตัวอยู่ด้านหลัง อิอิ  ไว้จะไปขอรูปจากน้องๆ กศน.มาลงให้ชมทีหลังนะคะ) เสร็จแล้วก็ปล่อยให้เด็กๆ ไปเรียนรู้ตามบู๊ทต่างๆ ตามอัธยาศัย    บู๊ทพับกระดาษของน้องต่อเงียบเชียบ..บ..บ    น้อง กศน. ที่เอาน้ำสมุนไพร กับของว่างมาให้ฉันกับน้องชายก็บอกว่า.. "พี่ต้อมไม่ต้องตกใจนะ   เด็กๆ นั่งรอเปิดงานนานจนหิว   เลยแยกย้ายออกไปหาอะไรกินกันน่ะ    เดี๋ยวอิ่มแล้วก็มาเองล่ะ    ทุกอย่างในงานฟรี    สนใจจะทานอะไรเพิ่มไหมอ่ะ....ฯลฯ"
 
 
   ของว่าง..อร่อย
 
   
 
แล้วสักพัก  เหยื่อ เอ๊ย! น้องๆ กลุ่มแรกก็มานั่งแหมะที่โต๊ะ    ฉันยังตื่นเต้นเสียมากมาย แล้วน้องชายฉันจะรู้สึกยังไงบ้างนะ  เหอๆๆ  ^^   ฉันแจกเอกสารให้น้องๆ เพื่อจะได้เลือกแบบ และน้องต่อก็เริ่มสอน   น้องชายฉันมีเสียงที่เบามากๆ จนฉันกับน้อง กศน. ต้องคอยพากย์ช่วยเป็นระยะๆ  อิอิ  (ค่าตัวน่าจะหารครึ่งนะ)   ไม่นานนักก็มีคุณครู และน้องนักเรียนผลัดเวียนเข้ามาลงทะเบียนเรียนพับกระดาษเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ  เย้..
 
"ตรูจะสอนยังไงวะเนี่ย?"  T_T  น้องชายฉันคงคิดในใจแบบนี้แน่ๆ
 
 
แล้วก็มีคุณครู กับน้องนักเรียนโรงเรียนสามหลังมาเล่นพับกระดาษด้วยในที่สุด.. ^^  ดีใจจัง
 
 
 
ผลงานของคุณครูจากโรงเรียนสามหลัง..ท่านนี้
 
 
 
คุณครูก็สนุกกับการพับกระดาษ
 
 
 
 
ในที่สุด..นกของคุณครูและน้องๆ ก็บินได้แล้ว
 
 
  
 
คุณครูกับน้องๆ จากโรงเรียน กรป. กลาง เรียนรู้ไปพร้อมๆ กัน
 
 
 
ผลงาน..ดอกทิวลิปที่จะนำไปแจกสาวๆ
  
 
กำลังสนุก  เจ้าน้องชายของฉันก็บอกว่า "ได้เวลากลับไปเรียนแล้ว"    โอ๊ย..ย..ย จะทำอย่างไรดี    ก็บู๊ทพับกระดาษของเรามีทั้งคุณครู และน้องๆ นักเรียนอยู่เต็มโต๊ะเลย    ที่นั่งล้อมวงกองๆ กับพื้นอีกล่ะ     ถ้าวิทยากรกลับไปแล้วใครจะสอน(วะ)เนี่ย???????    น้อง กศน. ที่เป็นคนติดต่อประสานงานบอกว่า "งั้น..น้องต่อกลับไปเลยก็ได้   เดี๋ยวจะจัดการเอง   บอกว่ากระดาษหมด    อืม..ก็กระดาษก็จะหมดจริงๆ แล้วนี่นา     ไม่เป็นไร..น้องต่อกลับเถอะ   เดี๋ยวจะไปเรียนไม่ทัน"    คือ..ฉันแจ้งข้อมูลไปตั้งแต่แรกแล้วว่าวิทยากรมีเรียนตอนบ่ายสอง     เพราะฉะนั้นเวลาเที่ยง..เขาจะต้องเสร็จสิ้นภารกิจ    แต่นี่..ดูเวลา..เที่ยงครึ่งแล้วน๊า    แว๊กๆๆ  ทำไงดีๆๆ    น้องต่อเลยต้องรีบเก็บของกลับ    และระหว่างนั้นก็มีน้องๆ เพิ่มจำนวนขึ้นมาเรื่อยๆ    แถมยังผลัดกันเรียกน้องต่อให้ไปสอนเป็นระยะๆ    ส่วนฉันนะเหรอ..หลายคนคงสงสัยว่าทำอะไรอยู่    ฉันก็เป็นคนจัดเตรียมเอกสารที่ต้องใช้ไง   และต้องคอยพากย์เสียงน้องต่อไงล่ะ    น้องฉันพูดเบาๆ     ฉันต้องคอยตะโกนแทน    คอยถามแทนน้องๆ นักเรียนด้วย   คอยจัดคิวให้น้องต่อเดินไปสอนกลุ่มไหนบ้าง    และ..พอน้องๆ ถามฉันว่าจะพับตรงนี้อย่างไร    ฉันก็จะยิ้ม..ม..ม แล้วบอกไปว่า "พี่ไม่ใช่วิทยากร   พี่พับกระดาษไม่เป็น อิอิ  พี่แค่มาเป็นเพื่อนวิทยากรจ้า"    แล้วฉันก็นั่งพับกระดาษกับน้องๆ เสียเลย
 
โชว์ผลงานกัน
  
   
 
นี่..ผลงานของฉัน
  
 
 
 
วิทยากรกลับแล้ว..แต่น้องๆ ยังไม่กลับ
 
  
 
น้องสุดหล่อคนนี้สอนฉัน อิอิ  เก่งๆ กันทั้งนั้น
 
 
 
 
เจ้าวิทยากรกลับไปก่อนแล้วเพราะมีเรียนตอนบ่ายสอง (ออกจากงานเที่ยงครึ่ง)    ส่วนฉันกลับไม่ได้เพราะ....    น่าทึ่งจริงๆ ฉันเจอเด็กคนหนึ่งหยิบหนังสือ Origami Paper Animals ของ Didier Boursin ที่อาจารย์ชิว (ดร.บัญชา ธนบุญสมบัติ)มอบให้มาไปนั่งล้อมวงกับเพื่อนสองสามคน    ในหนังสือไม่ได้มีแบบที่ฉันเตรียมให้น้องๆ พับดังที่ปรากฏในเอกสารแจก    แบบในหนังสือนั่น..ฉันคิดว่ายากกว่าที่เด็กๆ จะพับได้    แต่เด็กคนนี้พับได้แฮะ o_O    ฉันเห็นเขาพับช้างได้โดยใช้เวลาไม่นาน    ก็เลยเป็นสาเหตุให้ฉันต้องอยู่โยงกินเวลาไปอีกสองชั่วโมง    ไม่ได้กลับไปทำงานเลยอ่ะ แงๆๆ T_T     น้องคนนี้ชื่อวีระศักดิ์ หรือน้องกานต์   เรียนอยู่ที่โรงเรียนสามหลัง   ระดับชั้น ม.1    ถ้าคุณเป็นฉัน..คุณก็คงจะไม่กลับไปทำงานใช่ไหม???    ฉันเลยรอให้น้องพับกระดาษตามแบบในหนังสืออย่างสาแก่ใจ..   
น้องวีระศักดิ์ (กานต์)  ม.1 โรงเรียนบ้านสามหลัง
 
 
ผ่านไปจนจะถึงบ่ายสามโมง..บู๊ทพับกระดาษก็ยังเนืองแน่นไปด้วยคณะคุณครูและน้องๆ นักเรียน   ฉันจำต้องอำลาจากฐานนี้จริงๆ เสียล่ะ    จากที่ไม่คิดว่าจะอยู่ร่วมงานจนถึงตอนนี้     ก็ตอนแรกคิดว่ามาส่งน้องต่อแล้วจะรีบกลับออฟฟิศทันที    ทำงานสักพัก..ค่อยชวนเพื่อนมาแอบดูวิทยากรจำเป็นเสียหน่อย    กลายเป็นว่าเจ้าวิทยากรกลับไปตั้งนาน..ฉันยังไม่ได้ไปไหนเลย    เก็บของจะกลับออฟฟิศ..ก็อ้อมแอ้มถามน้องกานต์ว่า "พับเสร็จหรือยัง?..พี่จะกลับไปทำงานแล้วจ้า"    น้องกานต์ทำตาละห้อย..บอกว่า "ผมยังพับไม่เสร็จเลย   ผมอยากพับได้ตามแบบในหนังสือครับ"    ว๊า! ฉันจะทำอย่างไรดี???.......     ในที่สุด..ฉันก็ให้น้องยืมหนังสือแล้วบอกให้น้องค่อยส่งคืนตามที่อยู่ที่ฉันจดยิกๆ ให้ในทีหลัง    น้องดูจะดีใจมาก    ส่วนฉันก็ลาพี่ๆ ทีมงาน กศน.ออกมา    บริเวณข้างนอกมีเด็กนักเรียนที่รอให้รถโรงเรียนมารับกลับนั่งกระจัดกระจายทั่ววัด    ส่วนที่จัดบู๊ทต่างๆ ก็ถูกเก็บจวนจะเสร็จแล้ว    ฉันหันกลับไปที่บู๊ทพับกระดาษอีกที..ก็ยังมีเด็กๆ นั่งเล่นพับกระดาษเนืองแน่นอยู่เหมือนเดิม    ฉันยิ้มน้อยๆ ให้กับตัวเอง..นึกดีใจที่งานเป็นวิทยากร(จำเป็น)ของน้องต่อประสบความสำเร็จเกินคาด และฉันรู้สึกสนุกชะมัด ^^ 
  
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 
 
 
ป.ล. 1 งานนี้ก็เลยได้แค่แอบมองพี่หล้า (ครูหล้า) อยู่ไกลๆ   ไม่ได้มีโอกาสยกมือไหว้ หรือได้พูดจากันสักที (คลาดกันหลายงานแล้วเนี่ย อิอิ)    และเย็นวันงาน..น้องที่เป็นคนติดต่อประสานงานก็มาหาที่บ้าน    นำเงินค่าตัววิทยากรกับค่าอุปกรณ์มาให้    น้องบอกว่า "ผอ.ถามหาว่าคนพี่มาไหม?  บอกไปว่าก็มาสิ   มาอยู่จนงานเลิก   เลยถูกบ่นว่าแล้วทำไมเธอไม่เดินเข้ามาบอกฉ๊าน..น..น"
 
 
 
ป.ล. 2  ถึงพี่หล้า..   พี่หล้าเจ้า  เอาไว้ถ้ามีโอกาสจะแวะไปไหว้ถึงกาดชมจันทร์อย่างตี้ได้อู้กั๋นไว้เน้อเจ้า    วันนั้นก่อขอสูมาโตยตี้บ่ได้เข้าไปไหว้    ก่อเห็นพี่หล้านั่งอู้กับอ้ายมนตร์ชัย    และหลังจากนั้นก่อเห็นปี้หล้าต้องจัดการ และดูแลแขกผู้ใหญ่นักเหลือเกิน    เฮาคงมีโอกาสได้ป๊ะกันแห๋มเนอะเจ้า    และยิ๊นดีจ๊าดนักตี้พี่หล้าติดต่อมาหากั๋น    ขอบคุณเจ้า..