งานบริการเป็นที่ต้องพบปะผู้คนมากมายและหลากหลายอารมณ์ ยิ่งเป็นการให้บริการของโรงพยาบาลด้วยแล้วยิ่งเป็นแหล่งที่สะสมความเครียดของผู้ที่มารับบริการ ความขัดแย้งเกิดขึ้นได้เสมอด้วยประสบการณ์และความต้องการที่แตกต่างกัน

เจ้านายของผู้เขียนบอกว่า พวกเราไม่รู้สึกหรอกว่า เราพูดจาไม่น่าฟังเพราะเราเคยชินอยู่กับมันวัีนแล้ววันเล่า แต่คนอื่นที่เพิ่งมาได้ยินเขายังไม่เคยชินหรือคุ้นเคย ความขัดแย้งจึงเกิดขึ้นระหว่างผู้ให้บริการและผู้รับบริการได้

 

เมื่อวานนี้ด้วยภาระหน้าที่เวรตรวจการของผู้เขียน จึงถูกตามมา ให้ไกล่เกลี่ยความขัดแย้งระหว่างพยาบาลและนักข่าว ซึ่งบอกว่าจะร้องเรียนนายใหญ่และไม่ยอมจากไปโดยง่ายยังคงยืนและบ่นอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน แม้ว่าญาติของคนไข้ที่นักข่าวนำส่งซึ่งเป็นน้องพยาบาลของเราด้วยจะไหว้ขอบคุณสักกี่ครั้ง ก็ดูเหมือนว่าจะไม่ได้รับความสนใจ

 

"พี่ต้องจัดการลูกน้องให้ผม"

"มัน....ต้องขอโทษผม เด็กเมื่อวานซืน"   ท่าทางเอาเรื่องไม่น้อย

 

ผู้เขียนเองไม่เคยรู้จักนักข่าวคนนี้เลย เพราะไม่เคยที่ต้องประสานงานหรือทำงานร่วมกัน ดูเป็นเด็กหนุ่มเลือดร้อน ก็ขอโทษออกตัวไปว่าที่ไม่รู้จักเขา

 

" พี่ขอโทษ แทนน้องแล้วกันค่ะ เขา่ไม่ได้เป็นลูกน้องพี่ แต่เขาเป็นน้องพยาบาลของพี่" ผู้เขียนตอบไปด้วยน้ำเสียงที่อ่อนและส่งยิ้มใ้ห้ "น้อง....เขาไม่รู้่ตัวเลยว่า เขาพูดไม่เหมาะ คงเพราะไม่มีความตั้งใจ แต่เป็นห่วงคนไข้"

 

เขาบ่นอะไรอีกมากมาย ผู้เขียนฟังด้วยท่าที่ตั้งใจ เมื่อเขาหยุดบ่น ผู้เขียนก็เสนอรายการที่จะตอบสนองความต้องการของเขาไม่ว่า เป็นเรื่องจะเอาไปล้างให้ จะรายงานผู้บังคับบัญชาตามลำดับ และจะัปรับพฤติกรรมบริการของน้องพยาบาลใหม่ พร้อมกับกล่าวคล้ายกับตำหนิตัวเองว่าเตรียมน้องไม่ดี ทั้งๆที่เป็นหน้าที่ของผู้เขียน พร้อมทั้งฝากช่วยดูพฤติกรรมต่อไปให้ด้วย เพื่อการปรับปรุงของพวกเรา เพราะเราต่างเป็นคนของประชาชนต้องร่วมไม้ร่วมมือกันและกัน พึ่งพาอาศัยกัน เป็นคนกันเองทั้งนั้น

 

น้องนักข่าวดูท่าที่จะใจเย็นลงมาก บอกว่า เห็นแก่ผู้เขียน จะไม่เอาเรื่องอะไร พร้อมกับส่งกระดาษแผ่นเล็กที่จดชื่อน้องพยาบาลเอาไว้คืนให้มา


เหตุการณ์ครั้งนี้ ผู้เขียนลืมทฤษฎีการจัดการความขัดแย้งที่เคยไปนั่งฟังไปเสียสิ้่น กลับใช้ความจริงใจความอ่อนโยน และรอยยิ้มเข้าแลก ผู้เขียนได้บทเรียนว่า

 

การฟังอย่างตั้งใจ เป็นผลดี

การตอบสนองคำบ่น เป็นผลดี

การแสดงให้เห็นว่า เขาเป็นคนสำคัญ เป็นผลดี

 

เมื่อน้องนักข่าวและเพื่อนๆจากไป น้องพยาบาลของเราก็แสนจะน่ารักและบอกกับผู้เขียนว่า จะใช้น้ำเสียงให้นุ่มขึ้นกว่าเดิม น้องยอมรับตัวเองโดยที่ผู้เขียนยังไม่ได้แนะนำอะไร

 

งานบริการเป็นงานที่ต้องใช้ความอดทนเป็นอย่างสูง ไม่ว่าจะเป็นงานอะไร แต่สิ่งหนึ่งที่ผู้เขียนคำนึงถึง ก็คือ ศักดิ์ศรีของแต่ละวิชาชีพ คุณค่าของวิชาชีพ ที่เจ้าของวิชาชีพจะเป็นสร้างขึ้นด้วยความจริงใจของตัวเอง และให้ความเคารพซึ่งกันและกัน ระหว่างแต่ละวิชาชีพที่ทรงคุณค่านั้น