แม้กายป่วยแต่ใจไม่ป่วย หนูๆยังมีความสุขที่ได้ระบายสีสวยๆ ฟังนิทานที่ชอบ

เด็กๆเหล่านี้ต้องมาใช้ชีวิตอยู่โรงพยาบาลแทนการไปโรงเรียน และเล่นกับเพื่อนๆอย่างสนุกสนาน

บางคนเพิ่งไปโรงเรียน  กำลังหัดระบายสี

แต่...ไม่มีใครคาดคิดว่าอยู่ๆหนูจะป่วยหนัก....บางสิ่งขาดหายไปจากชีวิต

 ชุดนักเรียนยังใหม่ๆอยู่เลย...กล่องสี....เพิ่งจะลองใช้....

หนูต้องมาอยู่ท่ามกลางความแปลกใหม่  มีใครก็ไม่รู้ เด็กๆก็ไม่ใช่เพื่อนเรา...ครูๆหนูหายไป

เช้าๆหนูจะร้องเพลง เต้นรำ เล่นเกม...แต่มานี้ เช้าๆหนูจะโดนเจาะเลือด ฉีดยา มีสายน้ำเกลือระโยงระยาง ต้องโดนแทงเข็ม เจาะเลือด ฉีดยา....หนูกลัวจังเลย...มันเจ็บมากๆ

ตัวซีดเซียว ไข้สูงตัวร้อนจี๋ ....หมอก็จะเอาเลือดมาเติมให้....สีแดงๆน่ากลัวเหลือเกิน...

พวกเราตระหนักเสมอค่ะว่าเด็กๆต้องการอะไร....ใครมีกล่องดินสอสี มีสมุดระบายสี มีนิทานก็เอามาฝาก...มาเติมเต็ม แม้สักเล็กน้อยก็ยังดี

สิ่งหนึ่งที่หนูๆชอบก็คงเป็นนิทาน....

เล่าได้ซ้ำๆๆโดยไม่เบื่อเลย

ขอบคุณนะคะ ที่ครูก้ามก้งที่ตั้งใจทำให้เด็กเหล่านี้ มีความสุข

เรียกเสียงหัวเราะจากเจ้ากระดิ่งน้อย แม้ตัวหนูจะไม่เหมือนใคร ไม่มีผม แต่แม่ก็ยังรักหนูที่สุดในโลก

หนูเป็นทุกสิ่งของแม่....เราจะทำเวลาที่เหลืออยู่ให้หนูๆมีความสุข...เท่าที่เราจะทำได้....

หนูอยู่เมืองเลย...เป็นลูกศิษย์ครูสังคม ทองมี....หรือเปล่านะ...

เห็นแววตา ความมุงมั่น...แล้ว...เอาไปเลย... ดาวเด็กดี....