เติมชีวิต..ด้วยรัก..
หลายครั้งหลายหนที่เราเจ็บปวดเพราะรัก...เพราะรักเป็นทุกข์นั้นหรือ...
หากมองให้ดี ๆ รักอาจจะไม่เป็นตัวกำหนดทุกข์นั้นได้..
แต่เป็นการคาดหวังจากฝ่ายหนึ่งมากกว่า...ลองย้อนถามตัวเองซิว่า
"ทุก ๆ ครั้งที่เราร้องไห้ เราผิดหวัง เป็นเพราะเรารักเขาหรือเป็นเพราะว่า
เขาไม่รักเรามากอย่างที่เราต้องการกันแน่"
ความรักไม่เคยทำร้ายใคร... แต่เป็นความคาดหวังจากความรักนั้นมากเกินไป...
ความรักที่เราคาดหวังมากจะย้อนกลับมาทำร้ายเราทุกครั้งที่เราคาดหวังสูงเกินไป..
ไม่มีใครในโลกที่สามารถเป็นอย่างเจ้าชาย...เจ้าหญิงในฝันของเราได้...
การเรียกร้องจากอีกฝ่ายรังแต่จะทำให้เจ็บปวดกันทั้งคู่...
เมื่อใดที่รู้สึกท้อแท้หรือหมดกำลังใจ...จากการร้องหาความรักจากผู้อื่น ...
ลองมองย้อนกลับมาที่ตัวเราเอง...
แล้วลองสร้างความรักให้เกิดขึ้นภายในของตัวเองดูบ้าง...
ไม่จำเป็นต้องเป็นฝ่ายได้รับอยู่ตลอดเวลา ...
ความรักภายในตัวของตัวเอง...ไม่ต้องใช้เงินใช้ทองซื้อมา...
หากแต่ก่อขึ้นมาง่าย ๆ ...และมีล้นเหลือมากพอที่จะแบ่งปันให้ผู้อื่น...
โดยไม่จำเป็นต้องคาดหวังจะได้สิ่งตอบแทนมา ...
เมื่อใดที่รักใครสักคน...ลองให้ความรักแก่เขาเท่าที่เราจะทำได้...
โดยไม่ต้องคาดหวังถึงสิ่งที่จะได้รับกลับมา
ไม่จำเป็นเลยที่เรียกร้องให้เขารักเราตราบเท่าเทียมที่เรารักเขา...
เพียงแค่แบ่งปันรักในใจเท่านั้น...
เราก็จะสัมผัสจากคำว่าความสุขจากความรัก...จากการให้อย่างแท้จริง
นอกจากนี้เราจะสามารถควบคุมความสุขของตัวเองให้อยู่ในมือของตัวเองได้...
ไม่จำเป็นต้องให้ความสุขของเราอยู่ในมือของคนอื่นที่แล้ว ๆ มา...
เพราะเขาเองเป็นบ่อเกิดของความรัก...
เป็นคนให้มิได้เป็นฝ่ายรับ..
และยิ่งให้มากเท่าไร...เราก็ยิ่งได้ความรักกลับคืนมากเท่านั้น...
เมื่อเราบริสุทธิ์ใจที่จะให้รักกับใครก็ตาม...อีกฝ่ายก็จะรู้สึกสบายใจที่จะให้รักแก่เรา...
โดยไม่ต้องคำนึงว่าเราต้องการอะไรตอบแทนจากเขากันแน่...
แต่สิ่งที่สำคัญที่สุด...คือ...
ความรักและการให้เป็นบ่อเกิดของความสุขได้ด้วยตัวของมันเอง ...
ไม่จำเป็นต้องใช้ใครก็ตามเป็นคนสร้างความสุขให้เราอีกแล้ว...
เพราะทั้งความรักและความสุขทั้งหมด...มันอยู่ที่เรานั่นเอง...
ว้าว..วันนี้มาแบบหวานๆๆ ..
เอาแบบนี้สิคะพี่เกศ..ดีใจที่ได้บอกว่ารัก..ก็พอแล้ว
รักนะคะ
มาเรียนวิชารักกับพี่เกศค่ะ อิอิ
รัก อย่างที่เรียกเชยๆ ว่า "ความรัก คือ การให้" นะครับ
สวัสดีค่ะ
แวะมาเยี่ยมเยี่ยนค่ะ กล้วยหอมสุกหรือยังค่ะ
รัก อย่างที่เรียกเชยๆ ว่า "ความรัก คือ การให้" นะครับ
สวัสดีค่ะอาจารย์ แบบนี้เรียกว่าไม่เชยเลยค่ะ
เป็นอมตะต่างหากคะ
อาจารย์สบายดีนะคะ
ความรักและการให้เป็นบ่อเกิดของความสุขได้ด้วยตัวของมันเอง ...
ขอบคุณครับผม...
สวัสดีคะพี่เกศ
ความรักคือทุกสิ่ง คือความฝัน คือความจริง อิอิ
รักพี่สาวค่ะ
พอลล่าโอน ไปแล้ว นะคะ ได้รับไหมคะ
สวัสดีความรัก
รักช่วยเยียวยาทั้งคนที่รักและถูกรักค่ะ ( LOVE HEAL THE WOLD)
ขอบคุณค่ะ ใช่ LOVE always heal the world!
วันนี้ได้รับฟังข่าวร้ายจาก "ลูกศิษย์" คนหนึ่งที่สูญเสียน้องสาว "อันเป็นที่รัก" และเป็นน้องสาว "คนเดียว" ที่เธอบอกว่า "รักมากที่สุด" แต่สุดท้ายน้องสาวของเธอต้อง "กินยาล้างห้องน้ำ" ฆ่าตัวตายเพื่อประชดรักที่ "ผู้ชายคนหนึ่ง" ตัดสินใจตีจากไปมีผู้หญิงคนอื่น
ประเด็นคำถามที่น่าสนใจคือ เมื่อถึงจุดหนึ่งของภาวะวิกฤติ ทำไมเธอจึงไม่เลือก "พี่สาว" ที่อยู่เคียงข้างเธอมาตลอดชีวิต โตมาด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน และนอนห้องเดียว แต่เธอกลับไปเลือกที่จะตายเพื่อ "ประชดผู้ชาย" ที่หมดสิ้นความรักในตัวเธอ
ความจริงแล้ว จากการทำวิจัยเรื่อง "การฆ่าตัวตาย" และสัมภาษณ์ผู้หญิงที่ตัดสินฆ่าตัวแต่ไม่ตาย ได้พบคำตอบที่น่าสนใจข้อหนึ่งว่า "การที่ตัดสินใจฆ่าตัวตาย" ไม่ได้เกิดจากการที่เธอไม่รักตัวเอง สิ่งที่น่าสนใจก็คือ เพราะเธอรักตัวเองมากที่สุดเธอจึงต้องฆ่าตัวตาย
ทำไมหล่ะ? พระพุทธเจ้าตรัสว่า "ความรักเสมอด้วยตนย่อมไม่มี" หมายความว่า ไม่มีใครหรอกที่จะรักคนอื่นมากกว่าการรักตัวเอง ฉะนั้น การฆ่าตัวตายคือการที่เธอไม่ต้องที่จะให้ตัวเองต้องทุกข์ทรมานกับอดีตที่เลวร้าย และไม่ต้องการให้ตัวเองต้องจมปลัดอยู่กับความเจ็บปวด และการเลือกฆ่าตัวตายคือการเลือกที่จะหนี หรือไปเจอ และแสวงหาสิ่งที่ดีกว่าหรืออนาคตที่ดีกวาให้แก่ตัวเอง
แล้วเราควรศึกษาและทำความเข้าใจเกี่ยวกับความรักอย่างไร? จึงจะพบทางรอดในอนาคต เมื่อหันกลับมาพิจารณา "ความรัก" สรุปโดยหลักใหญ่ใจความในบริบทนี้มี ๒ ประการ คือ
(๑) รักเทียม คือ ความรักที่เราต้องเอาเขามาทำให้เรามีความสุข แม้ว่าเขาจะทุกข์ทรมานจากการนำเขามาเพียงใดก็ตาม (สิเนหา)
เป็นความรักแบบมีเงือนไข และเต็มไปด้วยพรมแดน เคียดแค้นยามไม่สมหวังในรัก
(๒) รักเทียม คือ ความรักที่เราต้องการจะทำให้เขามีความสุข ความรักแบบนี้ เราเรียกว่า "เมตตา" เป็นความรักสากล
(Universal Love) ที่ไม่มีเงื่อนไข (Uncondition) อิสระ (Freedom)
สรุปก็คือ "ความรัก" เป็นคำกลางๆ "ไม่ดี ไม่เลวร้าย" ฉะนั้น การที่เราต้องร้องไห้ หรือเสียใจ จนนำไปสู่การตัดสินใจฆ่าตัวตายเพื่อประชดรัก หรือผิดหวังในความรัก ก็เพราะเราเข้าไปเกี่ยวข้อง หรือมีท่าทีที่ไม่ถูกต้องต่อความรัก แต่เมื่อใดก็ตาม เรายิ้มให้กับความรัก และเข้าไปสัมพันธ์กับความรักประเด็นดัง "กัลยาณมิตร" ร่วมไปถึงการมองความรักอย่างเข้าใจ และมีปัญญา เมื่อนั้น ความรักก็จะมอบ "ความเข้าใจ" "ปัญญา" และ "กัลยาณมิตร" ต่อเราเช่นกัน
ฉะนั้น การที่จะแสวงหาความรักนั้น ไม่ใช่เรื่องยากเลย เพราะความรักที่แท้จริงนั้น มันอยู่ภายในใจของเรา เราสามารถสร้างให้มีขึ้นภายในใจของเรา เป็นความรักที่ไร้เงื่อนไข ไร้ทุกข์ ไร้เสียงร้องให้ และไร้น้ำตาอันเกิดจากการสูญเสีย หากเราจะมีรักสักครั้ง ทำไมเราต้องวิ่งไปหาสิ่งภายนอกมาทำให้เรารู้สึกว่า "เรามีรัก" ทำไมต้องพึ่งพาสิ่งภายนอกโดยนำมา "เติมเต็มให้กับชีวิตของเรา" คำตอบที่สำคัญก็คือ "รักแท้นั้นไซร์อยู่ใกล้แค่ใจเรา"
แต่เมื่อใดก็ตาม เรายิ้มให้กับความรัก และเข้าไปสัมพันธ์กับความรักประเด็นดัง "กัลยาณมิตร" ร่วมไปถึงการมองความรักอย่างเข้าใจ และมีปัญญา เมื่อนั้น ความรักก็จะมอบ "ความเข้าใจ" "ปัญญา" และ "กัลยาณมิตร" ต่อเราเช่นกัน
"รักแท้นั้นไซร์อยู่ใกล้แค่ใจเรา"
ขอบพระคุณพระอาจารย์ค่ะ
ขอบใจโยมที่แวะไปเยี่ยมอาตมา และหวังว่า โยมจะเป็นไนติงเกลที่มอบความรักให้แก่เพื่อนมนุษย์อย่างไม่สิ้นสุด ของเป็นกำลังใจให้พยาบาลทุกท่าน