นักเรียน งานปฏิบัติอาหาร ทำที่ไหนเก็บที่นั่น ความสะอาด
เมื่อถึงเวลาที่ต้องให้นักเรียนเรียนภาคปฏิบัติงานอาหารเป็นเรื่องที่ต้องทำใจเพราะเด็กสมัยนี้ทำงานไม่เป็น ..นั่งเรียนก็ฟัง รับรู้ ตอบได้ บันทึกเป็น พอให้ทำงานได้เห็นปัญหามากกว่าที่ได้ศึกษารายบุคคลผ่านมาทำให้ต้องมาวิเคราะห์ใหม่ว่าเพราะอะไรนะ....จึงศึกษาพื้นฐานครอบครัวค่ะก็เหมือนเป็นค่ะต้องค่อยๆคุยกับเด็ก... ทำให้มีข้อมูลในการปรับกระบวนทัศน์ (ศัพท์ร่วมสมัย) รับมือกับการขาดจิตสำนึกในการทำงานไม่ชอบเก็บของ.. เห็นอุปกรณ์ตกหล่นเฉยเมย..ไม่ใช่เรื่องของฉัน..ทำความสะอาดห้องก็แบ่งเขตพื้นที่...แม้ว่าตัวเองทำได้..แต่ไม่ทำขาดความมีจิตสาธารณะ...จึงขอชื่นชมที่เราเน้นจิตสำนึกมานานแล้วมาเน้นต่อยอดที่มีจิตสาธารณะต่อไปก็คงจะพัฒนาเด็กๆต่อไปนะค่ะ...จะเกิดสโลแกนว่า..ทำอะไรที่ไหน...ก็เก็บที่นั่น...แม้ว่าตัวเองไม่ได้ทำ... (ในการทำงานร่วมกันในกลุ่ม)
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ..อาจารย์ธนิตย์.. สบายดีค่ะ ลืมถามว่าเที่ยวดอยปุยแล้วกลับบ้านวันไหนค่ะคงเก็บภาพสวยๆได้เยอะด้วยนะคะ
ขอบคุณค่ะ...อาจารย์ขจิต....ที่มาเยี่ยมค่ะ สบายดีค่ะอาจารย์คงงานมากเหมือนเดิมนะค่ะ
สวัสดีค่ะ..พี่ครูคิม.. จะติดตาม และใจเย็นๆ ..แต่จะได้เท่าพี่ครูคิมหรือเปล่าน้อ..
สวัสดีค่ะคุณ..สามสัก..มากับพี่ครูคิมด้วย..เราก็ชื่นชอบพี่คนเดียวกันนะค่ะ..ต้องขอบคุณที่มาเยี่ยมค่ะ
แวะมาเยี่ยมครับ
ผมเห็นด้วยกับอาจารย์ธนิตย์ สุวรรณเจริญ ครับ
ว่าเด็กมีจิตสำนึกเพื่อส่วนรวมลดลง
ผมคิดว่ามันไม่ได้เกิดขึ้นลอย ๆ
สภาพสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป การละเลยหน้าที่ต่อส่วนรวม การคิดถึงตนเองเป็นใหญ่ ฯลฯ กระทั่งการไม่ประสีประสาของครูและโรงเรียน ที่ไม่สามารถเอื้อจจัดสภาพแวดล้อมให้เด็กได้ทำประโยชน์เพื่อนคนอื่น/ส่วนรวม
เหล่านี้เป็นปัจจัยหนุนเสริมให้เด็กเป็นอย่างที่เป็น
สิ่งที่ผมกลัวที่สุดคือ กลัวลูกเป็นอย่างเด็กอื่น ๆ ที่เป็น คือ เห็นแก่ตัวเองเป็นใหญ่ ไม่มีสำนึกต่อส่วนรวม
พูดเรื่องนี้ขึ้นมาทีไร กลุ้มครับกลุ้ม...
ขอบคุณค่ะ..พี่หนาน..ที่แวะมาเยี่ยม ..น่ากลัวถ้าเด็กเห็นแก่ตัวเองเป็นใหญ่..แล้วอะไรจะเกิดขึ้นเนอะ..
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณค่ะ..ครูอิง.. อยากบันทึกเก่งเหมือนครูอิงจัง..พยายามที่จะฝึกค่ำ จึงตื่นเช้าตามครูอิงที่จะแวะเยี่ยมเยียนชาวบล็อก..ฟังเพลง..จาก รอเธอ07...
พี่ว่า ไม่ใช่แต่นักเรียนนะที่มีจิตสาธารณะลดลง กลุ่ม...ก็เช่นกัน รึว่าบ้านหนูไม่เป็น
แหม..พี่ ครู ป. 1 ..จะให้กระทบซิ่ง..เลยเหรอคะ..กลัวคะ...ตราบใดที่ยังไม่คิดลาออกก็จะสอนให้เด็ก..ให้มีบ้างนะจากที่แทบจะไม่มีจิตสำนึก..ช่วยกันวิเคราะห์เถอะค่ะ..เกิดจากที่ไม่มีวิชาศีลธรรม..หรือไม่..
แวะมาส่งกำลังใจค่ะ..เหนื่อยมากก็พักบ้างนะคะ..ช่วงนี้ชาวมัธยมเหนื่อยกันทุกคน..เป็นกำลังใจให้นะคะ
สวัสดี้คัอาจารย์รินดา...
แว่มาอ่านแล้วช่างเป็นครูด้วยวิญาณจริงๆ..ไม่ใช่ครูเพียงรับเงินเดือน
ขอชื่นชมและเป็นกำลังใจให้สู้ต่อไป...
การทำตัวอย่างให้นักเรียนดูย่อมเป็นครูที่ดีกว่าการสอนครับ...
อย่าลืมการสอนที่ได้ผลคือนักเรียนต้องมีคุณธรรมนำความรู้..สมบูรณ์ทั้งจิตและกายครับ..
ด้วยความปรารถนาดีจากลุงหนาน....พรหมมา
ขอบคุณท่านศน.แอ๊ดค่ะ.. ก็พยายามที่จะยกระดับผลสัมฤทธิ์ทุกรายวิชาค่ะ..ท่านศน.สบายดีนะค่ะ
ด้วยความเคารพท่านลุงหนานพรหมมา..จะสู้เพื่อเด็กค่ะ..เพราะไม่อยากให้มีผู้ใหญ่ที่ขาดคุณธรรมเหมือนที่..เห็นๆ..ในสังคมปัจจุบันค่ะ..ลุงหนานคงมีความสุขกับการสอนของบ่าเก่าของคนเมืองของเรานะค่ะ..
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ ขอมาชื่นชมกับกิจกรรมดีๆ ค่ะ
การมีจิตสาธารณะ นั้น บังคับกันไม่ได้ค่ะ ละเอียดอ่อนมากทีเดียวค่ะ พอลล่าว่าต้องมีกลยุทธ์ที่หลากหลาย ทั้งสิ่งแวดล้อม ที่เป็นอาคาร สถานที่และคุณครู พ่อแม่ ด้วยคะ