ผู้เฒ่าอยากเล่าบ้างเพื่อเตือนใจคนคิดผิด เตือนจิตคนที่คิดทำตาม

     เห็นเพื่อนพ้องน้องพี่เล่าเรื่องประทับใจในโรงพยาบาล อ่านเรื่องวงชามาหลายโรงพยาบาล   ชาพะโต๊ะ ชารพ.สอง ชาบางกระทุ่ม ชารามัญ (ไม่ใช่ ชามอญ แต่เป็นชารพ.รามัญ) น้องๆเล่าได้ประทับใจมาก ผู้เฒ่าอยากเล่าบ้าง เพื่อเตือนใจคนคิดผิด  เตือนจิตคนที่คิดจะทำตาม

   มีน้องผู้หญิงเป็นลูกจ้างประจำ มีความขัดสนเดือดร้อนเรื่องเงิน จึงคิด และทำงานพิเศษในโรงพยาบาล งานที่เธอทำเป็นงานที่ผิดหลักศาสนาอิสลาม ผิดกฎหมาย เดือนหนี่งเธอทำงานแค่สองวัน คือวันที่ 16 กับวันที่ 1 ของเดือน 

   งานที่เธอทำได้กำไรงามๆครับ ใช่แล้ว เธอเป็นนักเขียน แต่ไม่ใช่เขียนวรรณกรรม เธอเป็นนักเขียนตัวเลข ให้กับ นักฝันในองค์กร มีนักฝันมาใช้บริการมาก  แล้วเธอเก่งทำนายฝัน  ใครฝันถึงอะไร เธอตีความเป็นเลขได้หมดกิจการรุ่งเรืองตามลำดับ 

  วันหนึ่งผู้เฒ่าได้มีโอกาสสนทนากับเธอแบบ  วันบายวัน หนึ่งต่อหนึ่ง(ไม่ใช่สองต่อสองตามที่เข้าใจกัน)  ผู้เฒ่าชักแม่น้ำทั้ง  7 ปิง วัง ยม น่าน แม่น้ำหลังสวน แม่น้ำ ตาปี แม่น้ำปัตตานี  พร้อมกับขี่ม้าเลียบค่าย ให้เธอฟัง เธอก็ยังยืนยันจะเป็นนักเขียนต่อไป ผู้เฒ่าจึงใช้ไม้แข็งเข้าไปตี บอกว่างานที่เธอทำผิด  หนึ่งผิดหลักศาสนา   สองผิดกฎหมาย ทำมาเป็นปีได้กำไรดี โดนตำรวจจับ เสียอนาคต แล้วอย่าหวังว่าติดตรางคดี นักเขียน   ผู้เฒ่าจะเป็นทะแนะให้ เธอมีทีท่าอ่อนลง แล้วถามว่าแล้วจะให้ฉันทำอะไรจะได้มีรายได้เพิ่มเพราะลำพังเงินเดือนใช้หนี้ก็ไม่พอ

  เรียนผูกต้องเรียนแก้ เป็นนักไกล่เกลี่ยต้องมีทางออก ผู้เฒ่าจึงเสนออาชีพเสริมคือ ขายข้าว ขายขนมให้กับผู้มาใช้บริการ เธอตกลงซื้อสินค้าที่ผู้เฒ่าเสนอขาย เธอได้อาชีพเสริมเป็นแม่ค้าโรงพยาบาลอีกตำแหน่ง เป็นขวัญใจของคนเป็นความดัน เบาหวาน เพราะเธอจบมาทางด้านโภชนาการ แล้วทำงานโรงครัว เสนออาหารให้ผู้ป่วยความดันเบาหวานได้ทานสบายใจ  

  แล้ววิญญาณแม่ค้าของเธอ  ก็สถิตย์ในตัวเธอ วันหนึ่งผู้เฒ่าไปอุดหนุนซื้อขนมเธอ ผู้เฒ่าถามว่าขนมห่อละเท่าไหร่ เธอบอกห่อละ  3 บาท ผู้เฒ่าต่อรองว่า 3 ห่อ 10 บาทได้มั้ยเธอตอบตามสไตล์แม่ค้าว่า  "อย่าตอเล่าต๊ะบังฉานก้าเซ่อเขามา"* อิอิอิอิ    

*อยาตอเล่าต๊ะบังเหอฉานก้าเซ่อเขา   =  อย่าตอราคาเลยค่ะ ฉันก็ซื้อมาขายต่อ